Συνέντευξη με τον Λεωνίδα Λεωνίδου, βιογράφο του Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα και συγγραφέα του τετράτομου έργου για τον «Διγενή» (Θέματα Κυπριακής Ιστορίας - 2009)

Πληροφορίες εδώ ... 

Μετά από ένα μακρύ πνευματικό ταξίδι για τη ζωή και τη δράση του Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή, που κράτησε 22 ολόκληρα χρόνια, ο ερευνητής - συγγραφέας Λεωνίδας Λεωνίδου έφτασε αυτές τις μέρες στον προορισμό του. 

Δηλαδή στη συγγραφή και την έκδοση των δύο τελευταίων τόμων της βιογραφίας του Αρχηγού του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ και Αρχηγού και ιδρυτή της ΕΟΚΑ Β΄.

Την περασμένη Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου, 2009 παρουσιάστηκαν σε ειδική εκδήλωση στο οίκημα της Κυπριακής Αδελφότητας (Britannia Road, North Finchley, London N12, 9RU), οι δύο ογκώδεις τόμοι που καλύπτουν τα ταραχώδη και συγκλονιστικά, για τον κυπριακό λαό και για τον ίδιο το Γρίβα, χρόνια 1959-1974, την περίοδο δηλαδή από τη λήξη του αγώνα της ΕΟΚΑ μέχρι και το θάνατο του. 

Προηγήθηκε το 1995 η έκδοση, από τον κ. Λεωνίδου, του πρώτου Τόμου της Βιογραφίας του Γρίβα, που καλύπτει τα πρώτα 53 χρόνια της ζωής του, από το 1897 που γεννήθηκε, μέχρι το 1950 και περιλαμβάνει τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια, τη φοίτηση του στη Σχολή Ευελπίδων, τη γνωριμία και το γάμο του με την Κική, τη συμμετοχή του στη Μικρασιατική Εκστρατεία ως Ανθυπολοχαγός, τη συμμετοχή του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως Επιτελάρχης της 2ης Μεραρχίας στην Πίνδο και γενικά τη σταδιοδρομία του ως στρατιωτικού. 

Το 1997 εκδόθηκε ο δεύτερος Τόμος που καλύπτει τα χρόνια 1950-1959, δηλαδή την περίοδο της προετοιμασίας και διεξαγωγής του αγώνα της ΕΟΚΑ.

Συνάντησα το Λεωνίδα Λεωνίδου στο σπίτι του στο Palmers Green του βόρειου Λονδίνου και μου μίλησε γι’ αυτό το κοπιώδες τετράτομο έργο ζωής και για τους λόγους που τον ώθησαν να το αναλάβει, δεδομένων των τεράστιων δυσκολιών στην εξεύρεση αξιόπιστων πηγών αντικειμενικής πληροφόρησης και έρευνας, αλλά και των πολιτικών δυσκολιών που προκύπτουν λόγω της αμφιλεγόμενης προσωπικότητας του Γρίβα, κυρίως σε σχέση με την ίδρυση και τη δράση της ΕΟΚΑ Β΄.

Ένα όνομα που προκαλεί αλλεργία

«Είναι γεγονός», είπε ο κ. Λεωνίδου, «ότι σήμερα, 35 χρόνια μετά το θάνατο του, το όνομά του προκαλεί αλλεργία σε πολλούς και είχα πολλά προβλήματα μέχρι να διεκπεραιώσω την εργασία μου. Όμως έβαλα πείσμα να κάνω την έρευνα και ουσιαστικά αφιέρωσα τη ζωή μου σε αυτήν, με μοναδικό κίνητρο να φτάσω στην ιστορική αλήθεια που αφορά στο Διγενή. 

Ως νεαρός φοιτητής στην Αθήνα, από το 1967 μέχρι το 1971, ήμουν μέλος των αντιχουντικών ομάδων που ίδρυσε ο Γρίβας εκεί στη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα, τον γνώρισα προσωπικά και τον επισκεπτόμουν συχνά στο σπίτι του, αφού σπούδαζα με υποτροφία του δημόσιου Ιδρύματος που ίδρυσε εκείνος στην Ελλάδα και ήξερα πολύ καλά ότι ήταν αντίπαλος και όχι συνεργάτης της Χούντας, όπως τον κατηγορούν. 

Ήμουν παρών στις δύο δημόσιες αντιχουντικές ομιλίες που έκανε το 1970 και το 1971 σε κινηματοθέατρα της Αθήνας ενώπιον εκατοντάδων Κυπρίων φοιτητών, τις έχω μαγνητοφωνήσει και διασώσει και δεν μπορώ να δέχομαι τις ανοησίες που λέγονται εκ των υστέρων από διάφορους για εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων.

Έχεις μια σαφή συναισθηματική προσέγγιση στο θέμα «Γρίβας». Αυτό δεν υπονομεύει την αντικειμενικότητά σου ως ιστορικού ερευνητή, για το έργο που τον αφορά;

Καθόλου. Άλλο η κρίση μου ως πολιτικό άτομο και άλλο η ιδιότητά μου ως ερευνητής-συγγραφέας. Το έργο μου για το Γρίβα είναι στηριγμένο σε στοιχεία, μαρτυρίες και πληροφορίες από το προσωπικό αρχείο και το αδημοσίευτο ημερολόγιο του, από πρόσωπα που τον έζησαν από κοντά, συγγενείς, φίλους, συναγωνιστές, αλλά και σε ντοκουμέντα από τα βρετανικά και τα αμερικανικά κρατικά αρχεία, σε εκατοντάδες απόρρητα έγγραφα και σε δημοσιεύματα από τον κυπριακό και τον ξένο Τύπο της εποχής. 

Νομίζω ότι με τους δύο καινούργιους τόμους που εξέδωσα και παρουσιάζω σε όλους τους Έλληνες, ιδιαίτερα της Κύπρου, ξεκαθαρίζω ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο Γρίβας, τι έκανε και τι πίστευε. Με το έργο αυτό, πιστεύω, διαλύονται μύθοι που επικράτησαν σε βάρος του για περισσότερα από τριάντα χρόνια. 

Ιδιαίτερα με τον τέταρτο τόμο που ασχολείται με τα τραγικά τρία τελευταία χρόνια της ζωής του και μέσα από συνταρακτικά ντοκουμέντα γραμμένα από τον ίδιο, δίνονται πειστικά και αδιάσειστα στοιχεία των θέσεων και προθέσεων του και ανατρέπουν τα μέχρι σήμερα επικρατούντα σενάρια. 

Ο τέταρτος Τόμος της σειράς περιέχει ένα τρομερό υλικό για την ΕΟΚΑ Β΄ από τα αρχεία του Διγενή και απαντάται το ερώτημα γιατί κατέβηκε ο Διγενής στην Κύπρο, γιατί ίδρυσε την ΕΟΚΑ Β΄, ποιοι ήταν οι στόχοι του και ποιοι χρηματοδοτούσαν την ΕΟΚΑ Β΄.

Ποιοι τη χρηματοδοτούσαν;

Οι τότε τρεις Μητροπολίτες Άνθιμος, Κυπριανός και Γεννάδιος, γνωστοί Κύπριοι μεγαλοεπιχειρηματίες και άλλοι οπαδοί του Διγενή που τάσσονταν υπέρ του αγώνα της Ένωσης, τα μέλη της ΕΟΚΑ Β΄ και ο ίδιος ο Διγενής.

Τους κατονομάζεις στο βιβλίο;

Τους αναφέρω όπως τους ανέφερε στο ημερολόγιο του ο Διγενής.

Σε ποιο συμπέρασμα καταλήγεις για τον άνθρωπο και στρατιωτικό Γρίβα;

Επρόκειτο για έναν αγνό πατριώτη που αφιέρωσε τη ζωή του για την Ελλάδα και την ιδέα της Ένωσης, όμως είχε στο τέλος εγκλωβιστεί σε μια κατάσταση απ' όπου δεν μπορούσε να ξεφύγει, διότι οι δυνάμεις έξω από τον ίδιο ήταν πιο δυνατές απ' ότι εκείνος. Αλλά επιμένω και λέω ότι καμιά πολιτική επίπτωση και συνέπεια δεν είχε οποιαδήποτε πράξη του Διγενή στην Κύπρο ή αλλού. 

Τις πολιτικές αποφάσεις τις έπαιρναν άλλοι. Ο Διγενής έκανε κάποιες στρατιωτικές κινήσεις που δεν είχαν επιπτώσεις πάνω στην εξέλιξη του Κυπριακού και την τραγωδία που ακολούθησε έξι μήνες μετά το θάνατό του. Εκείνοι που έπαιρναν τις πολιτικές αποφάσεις ήταν οι υπεύθυνοι για τις πολιτικές συνέπειες.

Μόνο και μόνο ότι ήρθε τον Αύγουστο 1971 κρυφά από την Ελλάδα στην Κύπρο, ίδρυσε την ΕΟΚΑ Β΄ και αντιπαρατάχθηκε ένοπλα στην εκλεγμένη δημοκρατική κυβέρνηση Μακαρίου, θεωρείται ένα τεράστιο λάθος και για πολλούς ένα έγκλημα που δεν του το συγχωρούν. 

Πώς τοποθετείται το βιβλίο σου σε αυτές τις πεποιθήσεις;

Ο Διγενής θεωρούσε ότι οδηγήθηκε στην κατάσταση εκείνη λόγω του κατατρεγμού της ενωτικής παράταξης. Το 1971 υπάρχει στην Κύπρο μια ενωτική παράταξη που καταπιέζεται. Υπάρχουν επισκέψεις αγωνιστών στην οικία του στην Αθήνα, που του περιγράφουν τα πάνδεινα που υποφέρουν. 

Το ενωτικό κίνημα και το όραμα με το οποίο μεγάλωσε και ανδρώθηκε και για το οποίο αγωνίστηκε και θυσιάστηκε με τους άλλους, πάει να πεθάνει. Δεύτερο, γίνονται συνομιλίες και σκευωρίες για υπογραφή διχοτομικής συμφωνίας επίλυσης του Κυπριακού, μεταξύ της Χούντας και της τουρκικής κυβέρνησης, η οποία θα απέκλειε εσαεί την Ένωση. 

Ο Διγενής στα τελευταία του χρόνια θεωρεί ότι ο μόνος τρόπος για να επανέλθει το Κυπριακό στην ορθή οδό, ήταν η οδός του δημοψηφίσματος, δηλαδή της αυτοδιάθεσης, για να αποφασίσει η πλειοψηφία του λαού τι θα γίνει με το μέλλον του. Προσπάθησε, λοιπόν, να πείσει το Μακάριο να προχωρήσουν μαζί προς την πορεία του δημοψηφίσματος και να θέσουν επιτακτικά το ζήτημα της αυτοδιάθεσης, ελπίζοντας ότι θα επερχόταν η Ένωση. 

Αλλά γράφει κάπου ότι, αν ο κυπριακός λαός αποφάσιζε διαφορετικά, τότε αυτός θα παραιτείτο. Έρχεται, λοιπόν, στην Κύπρο και ο τρόπος που το έκανε ήταν στρατιωτικός, γιατί δεν μπορούσε να βγει στο πεζοδρόμιο και να δημιουργήσει κόμμα υπό τις συνθήκες που υπήρχαν τότε. Ο μόνος τρόπος που γνώριζε, ήταν να έχει μια στρατιωτική οργάνωση. Ο Γρίβας έφτασε μυστικά στην Κύπρο στις 31 Αυγούστου 1971, αφού είχε ενημερώσει σχετικά το Βασιλιά Κωνσταντίνο και τον αυτοεξόριστο στο Παρίσι Κωνσταντίνο Καραμανλή. 

Ο Μακάριος γνώριζε ότι θα ερχόταν, αλλά όχι πότε ακριβώς. Αρχικά δεν εκδήλωσε καμιάν αντίδραση, γιατί δεν αντιλαμβανόταν ότι ο Διγενής θα ερχόταν να κάνει στρατιωτική οργάνωση. Νόμιζε ο Μακάριος ότι με την παρουσία του Διγενή στην Κύπρο, οι χουντικοί στην Αθήνα θα φοβούνταν να επιβάλουν λύση. 

Αυτό συμπέρανα, τουλάχιστον εγώ, μέσα από την έρευνα που έκανα. Ενώ ο Διγενής ήρθε στην Κύπρο για ν' αντιμετωπίσει μια ισχυρή στρατιωτική οργάνωση, τυχόν στρατιωτικό κίνημα της Χούντας μέσω της ελεγχόμενης από αυτούς Εθνικής Φρουράς.

«ΕΟΚΑ Β΄, μια κίνηση για την Ένωση»

Ήρθε, λοιπόν, για να στηρίξει την κυπριακή κυβέρνηση και όχι για να την καταλύσει;

Ακριβώς. Και με απώτερο σκοπό να προχωρήσουν προς την Ένωση, εφόσον αυτό θελήσει ο κυπριακός λαός μέσω δημοψηφίσματος. Η ΕΟΚΑ Β΄ ιδρύθηκε για την αντιμετώπιση οποιουδήποτε ενδεχομένου επιβολής λύσης ανθενωτικής ή λύσης μη αποδεκτής στον εθνικόφρονα κόσμο και στο Διγενή. 

Ο Διγενής δεν την έβλεπε ως κίνηση αντιμακαριακή, αλλά ως κίνηση για να επιτευχθεί η Ένωση. Όμως, ανάμεσα στα μέλη της ΕΟΚΑ Β΄, υπήρχαν πολλοί που υπέφεραν κατά τη δεκαετία 1960-1970 και διακατέχονταν από αντιμακαριακό μένος 

(Στη διάρκεια της δεκαετίας 1960 έγιναν από την κυβέρνηση Μακαρίου δολοφονίες αγωνιστών της ΕΟΚΑ που έμειναν ανεξιχνίαστες, έγιναν ξυλοδαρμοί και απαγωγές αντιφρονούντων δημοσιογράφων, έγινε μεγάλος κατατρεγμός της ενωτικής παράταξης). 

Αυτοί ήθελαν να συνεχιστεί ο αγώνας της ΕΟΚΑ, τάχθηκαν εναντίον των Συμφωνιών της Ζυρίχης και εναντίον του Μακάριου, γιατί έβλεπαν με καχυποψία ότι το καθεστώς τότε δεν οδηγούσε την Κύπρο προς την Ένωση, αλλά διαιώνιζε μια κατάσταση όχι ποθητή γι’ αυτούς.

Η δημοκρατία στα πέτρινα χρόνια

Γιατί δεν είχαν τη δημοκρατικότητα να δεχτούν και να σεβαστούν το γεγονός ότι η εκλεγμένη κυβέρνηση είχε άλλη άποψη, ότι έκλεισε το θέμα της Ένωσης και ότι η πολιτική δεν γίνεται με κρησφύγετα και με πραξικοπήματα;

Ο Διγενής δεν έκανε πραξικόπημα. Παρόλο που η δημοκρατική ζωή της Κύπρου δεν είχε μπει στην τροχιά της, εντούτοις αυτό δεν δικαιολογούσε πραξικοπήματα. Η επιρροή αιώνων σκλαβιάς και καταπίεσης κάτω από διάφορους κατακτητές, δεν επέτρεψαν την κανονική λειτουργία του νέου κράτους. 

Πολλοί που είχαν πάρει αξιώματα, ήταν επηρεασμένοι από τις μεθόδους του απελευθερωτικού αγώνα. Όσοι δεν ευνοούσαν το καθεστώς, διώκονταν και δεν έπαιρναν θέσεις. Όσοι κρατούσαν εφημερίδα της αντιπολίτευσης, εθεωρούντο προδότες.

Η αντίληψη της δημοκρατίας, τότε, δεν έχει σχέση με την αντίληψη της δημοκρατίας σήμερα. Ήταν μια περίοδος εξέλιξης προς τη δημοκρατία και όχι δημοκρατία. Οποιοσδήποτε διαφωνούσε με το Μακάριο, διωκόταν ή φυλακιζόταν. 

Ο ψυχίατρος Τάκης Ευδόκας, που ήταν πολιτικός εκπρόσωπος της ενωτικής παράταξης, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο μηνών για ένα αντιπολιτευτικό άρθρο του, που έγραψε το 1970 στην εφημερίδα «Γνώμη».

Ο Ευδόκας υπήρξε, ίσως, ο μοναδικός πολιτικός που τον αποφυλάκισαν οι Αρχές διά της βίας, αφού την ημέρα των βουλευτικών εκλογών θα ήταν κλεισμένος στη φυλακή, πράγμα που θα έβλαπτε την εικόνα της κυβέρνησης. Ο ίδιος ήθελε να εκτίσει την ποινή του για να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας στις αντιδημοκρατικές μεθόδους της κυβέρνησης. 

Ο Μακάριος έφτασε στο σημείο να στείλει τον Αρχηγό της Αστυνομίας και την υπουργό Στέλλα Σουλιώτου να τον παρακαλούν να φύγει από τη φυλακή και αυτός να αρνείται! Μου είπε, λοιπόν, ο Ευδόκας ότι οι υπεύθυνοι των φυλακών τον μετέφεραν διά της βίας έξω από τις φυλακές και τον κλείδωσαν απέξω!

Αμοιβαία καχυποψία και πάθη στο απροχώρητο

Πώς τα πράγματα πήραν αυτή την άσχημη τροπή, με την ανοικτή σύγκρουση Γρίβα - Μακάριου, το διχασμό του λαού, την ένοπλη βία και αντιβία, τις ανατινάξεις αστυνομικών σταθμών από την ΕΟΚΑ Β΄ και τις εμφύλιες δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων;

Το Σεπτέμβρη του 1971, ένα μήνα μετά που ήρθε στην Κύπρο ο Γρίβας, ο Μακάριος μαθαίνει ότι θα κάνει μυστική οργάνωση και τον Οκτώβρη τού εξαπολύει δριμύτατη δημόσια επίθεση, ότι «η Ένωσις δεν επιτυγχάνεται δι’ εκδηλώσεων και πράξεων ηρωικής μωρίας». 

Τον ίδιο μήνα ο Διγενής πληροφορήθηκε ότι το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε την ίδρυση Εφεδρικού Σώματος Αστυνομίας, όχι υπό τις εντολές του υπουργού, αλλά απευθείας του Μακαρίου. 

Τρίτον, τον Ιανουάριο 1972 υπήρξε πληροφορία ότι ο Μακάριος εισήγαγε μυστικό οπλισμό από την Τσεχοσλοβακία, τον οποίο αποθήκευσε στο υπόγειο της Αρχιεπισκοπής. Ανάμεσα στα όπλα υπήρχαν και αντιαρματικά, που σημαίνει ότι δεν είχε στόχο να κτυπήσει Τούρκους που δεν είχαν άρματα, αλλά την Ε.Φ. ή οποιονδήποτε άλλον μπορούσε να κινηθεί εναντίον του και ότι, με άλλα λόγια, ίδρυε δικό του στρατό παράλληλα προς την Ε.Φ. 

Όλα αυτά επιδείνωσαν το βαρύ κλίμα και παρά τη μυστική συνάντηση Γρίβα - Μακάριου στις 26 Μαρτίου 1972 στη Λευκωσία, για εκτόνωση της κρίσης, οι δύο άντρες δεν κατάφεραν να άρουν την καχυποψία που έτρεφαν ο ένας για τον άλλο. 

Μετά από τρίμηνη αναμονή, ο Μακάριος τα βρίσκει με το δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, αποφασίζει να πατάξει την ΕΟΚΑ Β΄ και καλεί τον Παπαδόπουλο να καταδικάσει την ΕΟΚΑ Β΄. 

Ενισχύεται το Εφεδρικό και αρχίζει η καταδίωξη της ΕΟΚΑ Β΄ και ο σκληρός πόλεμος με τις αστυνομικές δυνάμεις. Ο Διγενής σκληραίνει τη στάση του μετά που ο Μακάριος αγνόησε την υπόδειξή του να μην υποβάλει υποψηφιότητα στις εκλογές του 1973 και να υποδείξει άλλον ως υποψήφιο Πρόεδρο. 

Η ενωτική παράταξη απέσυρε την υποψηφιότητα Ευδόκα, οπότε ο Μακάριος εκλέγεται χωρίς ανθυποψήφιο, ενώ άρχισαν τρομερά βασανιστήρια σε αστυνομικούς σταθμούς, όσων συλλαμβάνονταν ως μέλη της ΕΟΚΑ Β΄. Ο Διγενής κατάρτισε το σχέδιο «Ανταπόδοσις» που εφάρμοσε το Φεβρουάριο - Μάρτιο 1973 για ανατίναξη αστυνομικών σταθμών όπου εφαρμόζονταν βασανιστήρια. 

Τα πάθη είχαν πλέον φτάσει στο απροχώρητο, υπήρξαν μερικές εκτελέσεις αντιπάλων και από την ΕΟΚΑ Β΄ και από το μακαριακό παρακράτος. Ήταν μια ατυχής περίοδος για την Κύπρο. Η πιο κρίσιμη περίοδος ήταν το καλοκαίρι 1973 οπότε είχαν συλληφθεί οι περισσότεροι των μελών της ΕΟΚΑ Β΄, ενώ στο αρχείο του ο Διγενής αναφέρει ότι είχε πληροφορίες ότι ο Μακάριος έδωσε εντολή να εκτελέσουν και τον ίδιο!

πηγή

Η σύγκρουση του Γεωργίου Γρίβα με την 21η Απριλίου και μια αναφορά για την ... «μαϊμού» του Παπαδόπουλου

 

γράφει ο Έχεμος

Πολλά τα παραμύθια σχετικά με τον Σπύρο Μαρκεζίνη που τον έχουν ηρωοποιήσει οι αφελείς υπερασπιστές της 21^ης Απριλίου στο όνομα της «φιλελευθεροποίησης» του καθεστώτος, δηλαδή της επαναφοράς στην εξουσία των παλαιών πολιτικών και κυρίως των Καραμανλικών. 

Ο λεγόμενος και «πίθηκος» ή «μαϊμού» όπως τον φώναζε η Φρειδερίκη, γέννημα θρέμμα του αστικού παλαιού πολιτικού κόσμου, υπεύθυνος για την υποτίμηση της δραχμής με συνέπεια την εποχή εκείνη να ευνοηθούν οι εταιρίες εισαγωγών και το ντόπιο κεφάλαιο και οι μικροκαταθέτες να έρθουν σε απόγνωση. 

Υπήρξε φανατικός εχθρός του Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα σε διαρκή διαμάχη με τον Παπάγο για το Κυπριακό, θαυμαστής του Λένιν και της ΕΣΣΔ ... ενώ μόνο του μέλημα δεν ήταν άλλο παρά το να γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός. 

Όπως και ο Κασιδιάρης που δεν τον μέλει τίποτε άλλο παρά πως να γίνει και αυτός βουλευτής και μάλιστα είχε προτείνει στην Βουλή τον υιό του Μαρκεζίνη τον άνθρωπο της Ελισάβετ ως έκτακτο πρωθυπουργό το 2011! 

Ο Σπύρος Μαρκεζίνης στα πλαίσια της λεγόμενης «φιλελευθεροποίησης» του Απριλιανού καθεστώτος επέλεξε ως πρώτη κίνηση να έχει για δεξί του χέρι τον γνωστό Ευταξία!

Ως γνωστόν ο τελευταίος ήταν προστάτης (και όχι μόνο) του Καραμανλή, ενώ στην μεταπολίτευση το δημοκρατικό καθεστώς καθόλου τυχαία τον κάλυψε από κάθε πιθανή δίωξη για το όποιο αμαρτωλό παρελθόν και κυρίως για τους θανάτους πέριξ του Πολυτεχνείου.

 Υπήρξε ο ίδιος τόσο ευγνώμων προς τον Παπαδόπουλο ... που έσπευσε να τον καταγγείλει για την οικονομική του πολιτική το ΄78!

Χειρόγραφο σημείωμα του Διγενή, ημερομηνίας 14/5/1972 και δημοσιευμένο, καταπέλτης εναντίον της δικτατορίας, αναφέρει:

«Όσον αφορά στην Χούνταν αυτή μας πολεμά άγρια εδώ, αλλά θα φάει και αυτή το κεφάλι της, στην Κύπρο. Τα όργανά της ψάχνουν να αποκαλύψουν πού μένω, αλλά έστειλα την απάντησίν μου. 

Προσπάθησαν να εισχωρήσουν εις την Οργάνωσίν μου, αλλά συνέτριψα πάσαν απόπειράν των. 

Οι ελάχιστοι οπαδοί των αποπέμφθησαν και παρακολουθούνται. Με την συμπεριφοράν των θα μείνουν άνευ συμμάχων εις Κύπρον. 

Η πολιτική της Χούντας εις Κύπρον και αντεθνική είναι και ακατανόητος. Η απόφασίς μου είναι να προχωρήσω μόνος και είμαι βέβαιος ότι θα αντεπεξέλθω».

Η Χούντα των Αθηνών με δήλωση του υφυπουργού Βύρωνα Σταματόπουλου καταδίκαζε την ίδρυση της ΕΟΚΑ Β' στις 13 Οκτωβρίου 1972:

"Η θέσις της Ελληνικής Κυβερνήσεως επί του Κυπριακού είναι γνωστή. 

Υποστηρίζομεν τας ενδοκυπριακάς συνομιλίας, αι οποίαι συνιστούν την ορθήν οδόν προς την εξεύρεσιν δικαίας και ειρηνικής λύσεως. 

Διά τούτο η Ελλάς καταδικάζει την προσφυγήν εις τη βίαν οθενδήποτε προερχομένην".

Στις 24 Αυγούστου του 1973 ο Γεώργιος Παπαδόπουλος προχώρησε σε διάγγελμα, το οποίο μεταδόθηκε από το ΡΙΚ. Σε αυτό τονίζονταν, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα:

"Το Εθνικόν Κέντρον αποδοκιμάζει δημοσίως τας ενεργείας τής παρανόμου Οργανώσεως του στρατηγού Γρίβα, αι οποίαι υπονομεύουν την πολιτικήν του Εθνικού Κέντρου..."

Ο δικτάτορας καλούσε τον Γρίβα "να παύσει πάραυτα την ένοπλον δράσιν και να διαλύσει την Οργάνωσίν του".

Εξάλλου ο Γρίβας είχε έρθει σε σύγκρουση με τον Παπαδόπουλο από την περίοδο της Οργανώσεως Χ, ο οποίος Παπαδόπουλος τον είχε υπό κατ' οίκον περιορισμό στο Χαλάνδρι.

Επίσης υπάρχει χειρόγραφη καταχώρηση του Διγενή στο ημερολόγιο του ημερομηνίας 20/1/1974, 7 μέρες πριν το θάνατό του:

“Γνωρίζω εις ΝΕΣΤΟΡΑ (Σωκράτη Ηλιάδη) αποκαλυφθείσαν υπό ΔΑΜΟΝΟΣ (Μάριο Χριστοδουλίδη) συνωμοσίαν εναντίον μου, υπό της νυν κυβερνούσης εν Ελλάδι κλίκας…”

Είναι γνωστό ότι τον Σεπτέμβριο του 1973 ο Στρατηγός είχε κατηγορήσει δημόσια τη Χούντα ότι είχε αποστείλει 4 Ταγματάρχες από την Αθήνα στην Κύπρο για να τον δολοφονήσουν. 

Αυτοί τον αποκάλεσαν δημοσίως συκοφάντη μέσω ανακοίνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας στις 25 Σεπτεμβρίου 1973, με τον Γρίβα να τους απαντά στις 28/09/1973 ξανά με νέα γραπτή ανακοίνωση ότι:

"Δεν υπήρξαμεν ποτέ συκοφάνται και τον χαρακτηρισμόν αυτόν τον επιστρέφομεν εις εκείνους οι οποίοι μας τον απένειμαν. 

Το ότι έσπευσαν οι υβρισταί μας να μας αποκαλέσουν συκοφάντας κλπ. πριν ή ακόμη εξετάσουν την υπόθεσιν και πριν ή τους γνωρίσωμεν τα ονόματα των αξιωματικών, τα οποία τώρα ζητούν, αυτό και μόνον αρκει διά να καταδειχθή ότι εις αυτούς υπάρχει πολλή επιπολαιότης ή προκατάληψις εναντίον μας".

«Ψωμί Παιδεία Ελευθερία όλα μας τα στέρησε η Δημοκρατία»: στο προσκήνιο για μια ακόμη φορά ο πολιτικός χάρτης των «άκρων» και μια παρουσίαση βιβλίου που ενόχλησε τον δυσώδη αντιφασισμό!

Εν έτει 2025

-Μνήμη Φαίδρου Μπαρλά-

Στάθηκες μπροστά στο Πολυτεχνείο

και τους μετρούσες.

Η επταετία της προδοσίας

προστέθηκε στο πριν και στο μετά.

Κι ύστερα,

δημοκρατικώ τω τρόπω,

με το θαύμα των δημαγωγών,

οι άνευ πράξης,

οι άνευ παρουσίας,

οι έχοντες και οι κατέχοντες,

χωρίς να ‘χουν ρίξει ποτέ μια πέτρα,

όλοι αυτοί που ποτέ δεν τόλμησαν,

να γράψουν ένα ΟΧΙ στον τοίχο της ζωής,

κατάφεραν και χώρεσαν.

Κι εσύ έμεινες με την απορία

του Κωνσταντίνου Στυλιανού 

Το βιβλίο που ενόχλησε σφόδρα τους αντιφασίστες οπαδούς του Εμβέρ Χότζα ...

γράφει ο Wolverine

Το πιο κωμικό στο Πολυτεχνείο είναι ότι οι κομμουνιστές τιμούν τον Σπύρο Μουστακλή ο οποίος ήταν κομάντο σε λόχο σαμποτέρ του ΕΔΕΣ και τους είχε αντιπαρατεθεί με τα όπλα σε μια σειρά μαχών από τα βουνά της Ηπείρου μέχρι την Κορέα. Στην χώρα που γέννησε την θανατηφόρα δημοκρατία η οποία υπήρξε υπεύθυνη μαζικών εγκλημάτων από την Μήλο και την Εύβοια της αρχαιότητας μέχρι την Απείρανθο της Νάξου το Αμβούργο και την Δρέσδη ακόμη και την Φαλούτζα η υποκρισία παίρνει σάρκα και οστά. 

Οι συμμετέχοντες στον εορτασμό του Πολυτεχνείου ισχυρίζονται ότι πολέμησαν την «επάρατη χούντα» ενώ έχουν μερίδιο ευθύνης για την έλευση αυτής, τονίζουν ότι πολέμησαν τον Αμερικανισμό παρά το γεγονός ότι τον εδραίωσαν οι ίδιοι μέσω της Δαμανάκη και του Λαλιώτη. Οι εθνικιστές από την  άλλη αναλώνονται σε βαρετά συνθήματα για το «ψέμα της εορτής», την «Κοκκινοσκουφίτσα που πήρε μέρος και αυτή», καθώς και την διαφήμιση του σαμπουάν της γνωστής Ηλένιας …

«Αφέντες και υπηρέτες γίνονται γάγγραινα  μαζί, ο ένας μέσα στον άλλον, στη λάσπη, στη μελάσα, χωρίς να έχει απομείνει ούτε μια ίνα για να αντιδράσει. Προδότες και απατεώνες μαζί, συγχωνευμένοι, μπερδεμένοι»

Ferdinand Céline

Αρχικά προς ενημέρωση πολλών που χάρηκαν με τις πρόσφατες προσαγωγές μελών του «Ρουβίκωνα» και την καταδίκη αυτών σε εννιά μήνες με τριετή αναστολή, να θυμίσω ότι πλέον η συνάθροιση πλησίον του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη έχει νομικό δεδικασμένο και θα διώκονται άπαντες με ευθύνη φυσικά της δεξιάς κυβέρνησης. 

Επίσης μετά την απόφαση του εφετείου της «Χρυσής Αυγής» μην εκπλαγεί κανείς αν δει δημιουργία έκτακτης νομοθεσίας για την απαγόρευση του εθνικοσοσιαλισμού και του φασισμού με πεδίο εφαρμογής το διαδίκτυο τα σύμβολα και τα βιβλία. 

Είναι τυχαίο ότι η έδρα επικεντρώθηκε σε ερωτήσεις προς τους κατηγορούμενους πραγματικά άσχετες με την υπόθεση όπως προς τον Χρήστο Παππά που ερωτήθηκε γιατί επισκέφτηκε τον τάφο του Μουσολίνι (...) και προς την Ελένη Ζαρούλια που επίσης ερωτήθηκε αν συνομιλούσαν για τον εθνικοσοσιαλισμό; 

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την υπόθεση Φύσσα;

Πληροφοριακά ο Παππάς απάντησε ότι οι χαιρετισμοί ήταν «παιδικές εμμονές» ... καθώς και η επίσκεψη στην Ιταλία «τουριστική επιλογή», η Ζαρούλια ότι «ουδέποτε η «Χρυσή Αυγή» προέβαλλε τον εθνικοσοσιαλισμό» και ο Κασιδιάρης ότι «ο όρος εθνικοσοσιαλιστής τον προσβάλλει ηθικά και θα κινηθεί νομικά»!  Την πιο αξιοπρεπή στάση κράτησε ο Γιάννης Λαγός ο οποίος αρνήθηκε να προβεί σε δηλώσεις μετανοίας. Το τείχος της δημοκρατίας θυμίζει το τείχος των δακρύων, και οι μετανοήσαντες δεν έχουν παρά να χτυπήσουν το κεφάλι τους πάνω σε αυτό.

Τόσο η άκρα δεξιά όσο και η άκρα αριστερά δείχνουν να έχουν πάθει vertigo από τον εισοδισμό και την παραπληροφόρηση του κράτους, των υπηρεσιών και τον παραλογισμό των ιδεοληψιών. 

Από την μια μεριά οι Αμερικανόδουλοι «εθνικόφρονες» λόγω της έλευσης της Κίμπερλι και της Σιωνιστικής παντοδυναμίας ερεθίζονται με την ενίσχυση του Ιμπεριαλισμού και πλέον σουλατσάρουν ανενόχλητοι σχεδόν στο σύνολο του «εθνικιστικού χώρου», καταλαμβάνοντας θέσεις σε δημοτικά συμβούλια, στήλες σε εφημερίδες και στασίδια σε διαδικτυακές εκπομπές που κάποτε φημίζονταν για τον ριζοσπαστικό τους λόγο. 

Καιρός να μιλήσουμε με ονόματα.

Ο λάτρης του Ισραήλ Κωνσταντίνος Μπογδάνος θυμήθηκε ξαφνικά τον ξυλοδαρμό ενός εθνικιστή στα Εξάρχεια από την παρακρατική antifa, ο Ανδρέας Παναγόπουλος δεξί χέρι της Λατινοπούλου δηλώνει ότι τιμά την μνήμη των Φουντούλη και Καπελώνη παρά το γεγονός ότι λασπολογούσε την «Χρυσή Αυγή», η αντιφασίστρια Αφροδίτη Λατινοπούλου υμνεί τον Μεταξά σε εκπομπή ενώ παλαιότερα ζητούσε να «οδηγηθούν οι εθνικιστές στην φυλακή».

Ο πολύς Κωνσταντίνος Γρίβας συμμετείχε προσφάτως σε αντιφασιστική εκδήλωση, ο Γιάννης Μάζης προμοτάρει το Ισραήλ στο γυαλί και οι πρώην βουλευτές των «Σπαρτιατών» στο σύνολο τους πλειοδοτούν σε εμετικό φιλοσιωνισμό σε εκμπομπές όπου θυμίζει η κατάσταση τους διαγωνισμό περιτομής, με την ευθύνη να βαραίνει τον Κασιδιάρη για την επιλογή του να τους δεχτεί ως υποψηφίους!

Προσθέστε σε όλα αυτά την κυρία Παπαδοπούλου του δημοτικού συμβουλίου των Αθηνών που θυμίζει εκνευρισμένη ρεπόρτερ της εφημερίδας Haaretz και αγνοεί επιδεικτικά τον ρόλο των Ισραηλινών κεφαλαίων και την εξαγορά «φιλέτων» στο κέντρο της Αθήνας, τους περιφερόμενους δημοσιογράφους σε «εθνικιστικές» ιστοσελίδες με μεταπτυχιακά και διδακτορικά στο Ισραήλ σε θέματα ασφαλείας, YouTubers που δικαιολογούν γενοκτονίες καθώς και διαδικτυακές εκπομπές που αποκλείουν φωνές ριζοσπαστικές. 

Αποκορύφωμα οι καθόλου τυχαίες δηλώσεις του Σαμαρά ενάντια στην woke ατζέντα (...) και με αιχμές για την κυβέρνηση σχετικά με την Συρία ξεχνώντας φυσικά ότι αυτός έδιωξε το 2011 τον Ασαντικό Σύριο πρέσβη και έκλεισε την Ιρανική τράπεζα των Αθηνών! 

Και επειδή οι εκλογές πλησιάζουν η πλειοψηφία των εθνικιστών για ακόμη μια φορά θα θαμπωθεί από την κοινοβουλευτική λάμψη, θα υπάρξει ίσως και καμία μεταγραφή έκπληξη κάποιου διάσημου «μετανιωμένου» (να είναι καλά η Black Rock) και οι ψήφοι είναι σίγουροι. 

Το βεβαρυμένο εκλογικό παρελθόν προϊδεάζει για το μέλλον ενός «χώρου» που χαίρεται με την άφιξη της Κίμπερλι και την πολιτική του Τραμπ, κάποιοι είναι σίγουρο ότι δεν θα το σκεφτούν και πολύ να μεταπηδήσουν από τον light εθνικισμό σε πιο σκληροπυρηνικές εκφράσεις και το αντίθετο με μόνο γνώμονα να «σωθεί η πατρίδα» την οποία έχουν μπερδέψει με την πιτυρίδα όπως έλεγε και ο Πανούσης!

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια: για όσους εικονίζονται στην φωτογραφία τα παρακάτω, επειδή αναφέρθηκαν σε ήρωες του έθνους και αγωνιστές του '21

Από την μια για τους αναρχικούς οι πεσόντες πέθαναν για το κράτος και μόνο για αυτό (!) και από την άλλη θυμούνται τον Κολοκοτρώνη και τον Ανδρούτσο ... όπως παλαιότερα ο νο2 της κίνησης τους αναπαρήγαγε στο X ποιήματα του Φασιστή Ezra Pound ενώ παράλληλα εξύβριζε δημοσίως τον Ιωάννη Καποδίστρια!

Και αφού τους ενοχλεί τόσο το σημείο και ο εθνικός συμβολισμός του μνημείου που πράγματι δεν είναι και το καλύτερο από άποψη αρχιτεκτονικής, γιατί οι οπαδοί του ΕΑΜ που τους θαυμάζουν - αν και οι ακόλουθοι του «Ρουβίκωνα» στην πλειοψηφία τους δηλώνουν αναρχικοί - γονάτισαν τον Οκτώβρη του '44 μπροστά σε αυτό σε ένδειξη σεβασμού προς τους αναγραφόμενους νεκρούς του έθνους όταν αποχώρησαν οι Γερμανοί;

Τους θυμίζουμε λοιπόν τα παρακάτω και αν θέλουν ας το καταλάβουν αφού τους ψυχογραφεί ένας δικός τους …

«Εκείνο που μ’ εξοργίζει κυριολεκτικά είναι η ανθρώπινη ποιότητα μας, η ανθρώπινη πορεία μας. Τι να πεις. Ολόκληρη η αριστερά πρέπει να περάσει από ψυχιατρείο. Μωρέ, καμιά φορά λέω καλά που δε νικήσαμε»

«κι από τότε κάθε Νοέμβρη γιορτάζουνε την επέτειο του Πολυτεχνείου, και όλη η ηγεσία των πολιτικών κομμάτων πηγαίνει και καταθέτει στεφάνια και βγάζουν λόγους για τα ηρωικά παιδιά του Πολυτεχνείου και για το ποιος τους εκμεταλλεύεται καλύτερα, ξεχνώντας ότι λέγανε, ‘’θα μας κάψετε, τσογλάνια, με τις τρέλες σας’’, διότι όλων η γραμμή ήταν σύνεση και όχι σύγκρουση»

Αυτά γράφει ο γνωστός αριστερός Χρόνης Μίσσιος και αγαπημένος των Social Waste ...

Μερίδα της άκρας αριστεράς στηρίζει την Πατρίδα της Παλαιστίνης αλλά μισούν την ίδια την Ελλάδα όπου «εύχονται να πεθάνει η Πατρίδα για να ζήσουν αυτοί» καθώς και οι αντιφασιστικές πένες που χρηματοδοτούνται από το γερμανικό υπουργείο εσωτερικών και στοχοποιούν προς όφελος του κράτους τις αυτόνομες ομάδες εθνικιστών, συμπληρώνουν την εικόνα. 

Γράφουν λοιπόν για το «Ποιος θα σταματήσει τα «παραπαίδια» της Χρυσής Αυγής;» ανακυκλώνοντας θεωρίες συνωμοσίας και σενάρια της ασφάλειας.

Όπως λέει και το Kultura Europa: «Το πρόβλημα δεν είναι η αριστερά έναντι της δεξιάς, αλλά μάλλον η υιοθέτηση και από τις δύο πλευρές του φιλελεύθερου και προσανατολισμένου στην αγορά παραδείγματος. Το οικονομικό laissez-faire μεταφέρεται έτσι και στο επίπεδο των ατομικών και κοινωνικών σχέσεων. Σε απάντηση, τα κράτη αναθέτουν κάθε «ηθική» λειτουργία σε ενδιάμεσους φορείς όπως τα σχολεία και οι οικογένειες, οι οποίοι με τη σειρά τους, έχουν απορροφήσει πλήρως τον φιλελεύθερο ιό. Το αποτέλεσμα είναι η αποσύνθεση του κοινωνικού σώματος και η επιστροφή στον «homo homini lupus» του Hobbs».

Σαφέστατα η 1η Νοεμβρίου και η μαζική παρουσία εξωκοινοβουλευτικών εθνικιστών στην τελετή τιμής και μνήμης στο Νέο Ηράκλειο και λοιπές εκπλήξεις υπήρξαν σε επικοινωνιακό και οργανωτικό επίπεδο «πλήγμα» για τους εθνομηδενιστές της antifa και τους οπαδούς ακροαριστερών οργανώσεων, αν και σήμερα στην σελίδα της μιας εξ αυτών οι «σύντροφοι» δεν ξεχνούν να υμνήσουν τον φιλοναζιστή ηγέτη Νάσερ της Αιγύπτου (!) το Εθνικιστικό Μπάαθ (!) καθώς και τους Άραβες Εθνικιστές της Παλαιστίνης.

Είναι προτιμότερο φυσικά να υιοθετήσουν έστω και αργά το «φαιοκόκκινο» όραμα του Franco Freda που το προσπάθησε να το κάνει πράξη στην Ιταλία και τρομάζει διαχρονικά την ΟΑΚΚΕ, παρά να σέρνονται στην λάσπη του «τείχους της δημοκρατίας» που προωθεί το indymedia ο Βαρουφάκης και ο Πέτρος Κωνσταντίνου!

Όποιοι θεωρούν ότι η προβολή σε αντιφασιστικό άρθρο του πρόσφατου ξυλοδαρμού του συναγωνιστή στα Γιάννενα και η «καταδρομική» παρουσία σε μια φαινομενική κατά τα άλλα συνηθισμένη παρουσίαση βιβλίου είναι τυχαία, να γνωρίζουν ότι σίγουρα σφάλλουν! 

Έπρεπε να απαντήσουν στις ραγδαίες εξελίξεις και έπρεπε να πράξουν άμεσα και τάχιστα για να κερδίσουν τα αντιφασιστικά εύσημα στο indymedia και να δικαιολογηθούν στους καθοδηγητές τους μπροστά στην άνοδο του εθνικισμού!

Όταν βλέπουν 700 Αυτόνομους να δίνουν δυναμικό παρών το 2025 και αυτοί να έχουν «φάει» το '23 «ήττα» στο Μετρό όπου κρύφτηκαν παρά την αριθμητική υπεροχή τους στα βαγόνια όπου ούρλιαζαν μανιωδώς να παρέμβει άμεσα η ελ.ας (sic) για να σωθούν από το μπιτόνι με το νερό (...) ενώ το '24 υπέστησαν βαρύτατο ψυχολογικό σοκ με την βόμβα στους Αμπελόκηπους, με αποτέλεσμα να διαμελιστεί ένας δικός τους και να τραυματιστεί βαρύτατα μια δική τους καθώς και να καταστραφούν σαράντα λαϊκές κατοικίες της εργατικής τάξης (βαθιά σοσιαλιστική πρακτική η κίνηση για απόπειρα συνδεσμολογίας μέσα σε πολυκατοικία εργατών ...) τότε σίγουρα δεν φταίνε απλά τα άστρα!

Η μαζική συγκέντρωση των συναγωνιστών μας τους κινητοποίησε στο να απαντήσουν με κινήσεις που δεν ακύρωσαν την προβολή του βιβλίου ή την στρατολόγηση νεολαίων στον «φασισμό» και έδειξε προς όλους ότι στον δρόμο υπολογίζουν ως αντίπαλο τους μόνο τους Αυτόνομους Εθνικιστές!

Επέλεξαν την ωμή βία και μάλιστα αυτή την φορά μέσα σε εκπαιδευτικό χώρο - πολλοί εναντίον ενός - για να στείλουν ένα άμεσο μήνυμα τρόμου στους νεολαίους εθνικιστές, ενώ στην δεύτερη περίπτωση σε επίπεδο διαμαρτυρίας, προσπάθησαν ανεπιτυχώς να παρέμβουν, επειδή ενοχλήθηκαν σφόδρα τόσο οι ίδιοι όσο και οι ινστρούχτορες τους από την ξαφνική εκδοτική αμφισβήτηση του παγιωμένου ιστορικού ηθικού πλεονεκτήματος σε επίπεδο κοινωνικής ενσυναίσθησης.

Και η αμφισβήτηση αυτού του ηθικού πλεονεκτήματος ήρθε από το γεγονός ότι το εξαιρετικό βιβλίο του Γιώργου Μάστορα σχετικά με την εγκληματική κατασταλτική φύση του Χοτζικού καθεστώτος που δολοφονούσε ακόμη και υψηλά κομματικά στελέχη, ένα έργο συνοδευόμενο με αδιαμφισβήτητα στοιχεία και ιστορικές πηγές δεν είναι μια ακόμη απλή καταγραφή αλλά αποκαλύπτει και ρίχνει την μάσκα με τον πιο άμεσο τρόπο για το πιο εμετικό και ανθρωποφαγικό κομμάτι της ιστορίας της ευρωπαϊκής άκρας αριστεράς που μέχρι τώρα ήταν στην αφάνεια και με ευθύνη δική μας.

Είναι άλλο να μιλάς γενικά και αόριστα στο καφενείο, στον χώρο εργασίας, στο σχολείο, στην σχολή για την αιματηρή κληρονομιά της (ακρο)αριστερής κομματικής παράταξης, με κίνδυνο να καταλήξεις γραφικός όταν δεν αποκαλύπτεις στοιχεία και την πραγματική εικόνα και είναι διαφορετικό σε μερικές σελίδες να ανακαλύπτεις να προβάλλεις και να διαβιβάζεις το εύρος του τρόμου και το γεγονός ότι η κομμουνιστική εξουσία στην γειτονική χώρα δεν υπήρξε παρά ένα οργανωμένο εργαστήρι τρόμου κεντρικά καθοδηγούμενο.

Η ίδια η κομματική ηγεσία τσάκισε ΠΡΩΤΑ την εργατική τάξη της γειτονικής χώρας προς όφελος της κομματικής νομενκλατούρας, ενώ προβάλλονται λοιπές άγνωστες σε πολλούς πρακτικές και συνθήκες καταστολής, που τις ξεπέρασε σε έλεγχο του πληθυσμού και σε καθημερινή κατασταλτική πραγματικότητα πιθανόν μόνο η κανιβαλική Καμπότζη του γαλλοτραφή Πολ Ποτ!

Δεν είναι τυχαίο φυσικά ότι η πρόχειρη πεζοδρομιακή αντίδραση των κρανοφόρων της άκρας αριστεράς που από την μια σπεύδουν να προβάλλουν με δέος την Χαμάς και από την άλλη αγνοούν επιδεικτικά των αγώνα των Πομάκων ή κλείνουν τα μάτια στις σφαγές των μειονοτήτων της Συρίας, δεν ήρθε από τα σπάργανα των «αναρχικών των Εξαρχείων» όπως θα περίμεναν κάποιοι, που πλέον κινούνται σε κοινωνικά μονοπάτια θυμίζοντας τις γνωστές παρεμβάσεις εθνικιστικών κινημάτων και προσεγγίζουν συναισθηματικά την κοινωνία, αλλά από χούλιγκανς αριστεριστές που αρέσκονται να χτυπιούνται ακόμη και μεταξύ τους.

Δεν είναι άλλοι από τα πολιτικά εγγόνια του Πολάκη που στα νιάτα του για όσους δεν το γνωρίζουν υμνούσε δημοσίως τον Εμβέρ Χότζα και τον Αλβανικό στρατό, με τον τελευταίο να σκοτώνει και Αλβανούς εργάτες και Έλληνες εργάτες της Βορείου Ηπείρου πάντα στο όνομα του υπαρκτού σοσιαλισμού (...) ενώ ως φοιτητής συμμετείχε και ο ίδιος σε συγκεντρώσεις και επιθέσεις ενάντια στους φοιτητές εθνικιστές και υποστηρικτές της εθνικοαπελευθερωτικής ΜΑΒΗ!

Τίποτα δεν είναι τυχαίο λοιπόν στις πολιτικές αντιδράσεις της αριστεράς όπως το εμφυλιοπολεμικό κλίμα και μίσος που σπέρνει και πάλι ο Περισσός, μετά την ανάληψη της αρχηγίας υπό τον άεργο Κουτσούμπα όπου στα χρόνια που είναι Γενικός Γραμματέας στο ΚΚΕ βάλθηκαν να γεμίσουν οι «Ιεχωβάδες των ΚΟΒ» έρημες ραχούλες και κορφοβούνια με ογκώδη μνημεία του ΔΣΕ, να ξεθάψουν προς συντήρηση ακόμη και τα ορύγματα στον Γράμμο (!) να αποκαταστήσουν εσπευσμένα τον Άρη Βελουχιώτη - τον οποίο είχαν διαγράψει με βαρύτατες κατηγορίες - φτιάχνοντας προτομές και αναμνηστικές πλάκες για αυτόν σε αριστερές γειτονιές και χωριά που πέρασε ο ΕΛΑΣ.

Όσο και να διαφωνεί κάποιος με τον Γιώργο Μάστορα και τις απόψεις του, δεν έχει παρά να παραδεχτεί το γεγονός ότι το βιβλίο του δεν είναι ένα απλό έργο αλλά ένας «καταπέλτης» απέναντι στην πλαστή ιστορία που επιβάλλει η αριστερά σε σχολεία και σχολές - ακόμη και στον στρατό - πάντα με χορηγία της Καραμανλικής δεξιάς. 

Είναι μια εκδοτική «βόμβα» μετά από χρόνια στα εθνικιστικά δρώμενα, αφού σε μερικές σελίδες αποκαλύπτει στην ολότητα του τον Μαρξιστικό σκελετό στην ιστορική ντουλάπα της βαλκανικής αριστεράς. 

Για όσους δεν το γνωρίζουν πολλοί σημερινοί ταγοί της αριστεράς, στην πλειοψηφία τους υπήρξαν στα νιάτα τους φανατικοί υποστηρικτές του Εμβέρ Χότζα και του καθεστώτος, με κάποιους να χρηματοδοτούνται από τα Τίρανα και να απολαμβάνουν κατά καιρούς μικρής διάρκειας επισκέψεις στην Αλβανία, πριν επιστρέψουν την εποχή εκείνη στις ασφαλείς συνθήκες του Πασοκικού καθεστώτος των Αθηνών ...

Το όνειδος που ονομάζεται ΕΛΑΜ: Όταν περιμένεις από τους Σιωνιστές που βοήθησαν τον Αττίλα το '74 να σε στηρίξουν στο Κυπριακό ...

 

Όταν η υποτέλεια φοράει στέμμα και μια ερώτηση

 

«Ο αυθεντικός εθνικισμός δεν είναι μια πατριωτική ή σοβινιστική κατάσταση του νου, αλλά απλώς η βούληση ενός λαού να ζει σύμφωνα με τους δικούς του νόμους. Αυτός ο εθνικισμός είναι και θα είναι πάντα ο πραγματικός εχθρός του ιμπεριαλισμού»

Εrnst von Salomon 

«Παύλος Ντε Γκρες για Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Της εύχομαι να πάνε όλα καλά, όπως πάντα πήγαιναν με όποιον πρέσβη είχαμε από την Αμερική και χαίρομαι που έχει φτάσει ήδη επιτέλους και εύχομαι να πάνε πάρα όλα καλά», είπε για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και συνέχισε:

 «Η κυρία έχει έρθει εδώ και νομίζω ότι θα κάνει καλή δουλειά, όπως ελπίζουμε».

Παράλληλα, ο Παύλος Ντε Γκρες υπογράμμισε ότι δεν γνωρίζονται μέχρι στιγμής, αλλά αυτό θα αλλάξει! «Δεν την ξέρω, αλλά σίγουρα θα τη γνωρίσω», πρόσθεσε.

Σημειώνεται ότι το πρωί της Τρίτης, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ βρέθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου συνάντησε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα»

«Η βραδιά, για την οποία απαιτείται επίσημο ένδυμα, ξεκινάει στις 19.00 με κοκτέιλ, συνεχίζεται με το επίσημο δείπνο και χορό.

Το μενού περιλαμβάνει μοσχαρίσιο φιλέτο με κόκκινο κρασί και σάλτσα θυμαριού, φιλέτο τσιπούρας με λαχανικά, ή ψητό κουνουπίδι με σάλτσα καρύδας και ταχίνι»

Ο κύριος Θόδωρος Χατζηγώγος παρευρέθηκε στην μάζωξη της νέας Τρούμπας, όπως έπραττε παλαιότερα και έπινε κοκτέιλ με τον εκάστοτε πρέσβη ... σύμφωνα με δημόσια δήλωση του;

Celine, Les beaux draps

 

«Στις δουλοπρεπείς δημοκρατίες μας, οι πατριώτες ηγέτες δεν υπάρχουν πλέον. Αντ' αυτού, υπάρχουν ξεδιάντροποι απατεώνες, κλόουν που υπόσχονται μικρές και μεγάλες χαρές, μαστροποί «προνομίων». Υπνωτίζουν την ορδή των άπληστων, αχαλίνωτων υποψηφίων, που βράζουν από «πλεονεκτήματα».

Celine, Les beaux draps

Ο μεγάλος Μανιάτης σκακιστής εκτίθεται ακόμη μια φορά για τις κινήσεις του

link: Ο Δρόμος του «Kosher Εθνικισμού» προς την Σιωνιστική κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις ή «facilis descensus averno»

 

Στον δρόμο για την κηδεία του Kirk: "Σε άλλες εποχές, οι απατεώνες κρεμόντουσαν σε σταυρούς. Σήμερα, οι σταυροί κρεμιούνται στους απατεώνες" Ferdinand Celine

𝗘𝗿𝗶𝗸𝗮 𝗞𝗶𝗿𝗸 𝗳𝗶𝗻𝗴𝗲𝗿𝗲𝗱 𝗮𝘀 ‘𝗵𝗼𝗻𝗲𝘆𝗽𝗼𝘁’ 𝘄𝗵𝗼 𝗵𝗶𝗷𝗮𝗰𝗸𝗲𝗱 𝗖𝗵𝗮𝗿𝗹𝗶𝗲 𝗞𝗶𝗿𝗸’𝘀 ‘𝗽𝗼𝗹𝗶𝘁𝗶𝗰𝗮𝗹 𝗺𝗮𝗰𝗵𝗶𝗻𝗲’

The enigmatic circumstances of Charlie Kirk’s demise gave rise to a number of theories, as people try to figure out who wanted him dead—and why.

One theory focuses on Erika Kirk (nee Frantzve), now being branded by some Internet sleuths as “𝘵𝘩𝘦 𝘸𝘪𝘥𝘰𝘸𝘦𝘥 𝘲𝘶𝘦𝘦𝘯 𝘪𝘯𝘩𝘦𝘳𝘪𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘊𝘩𝘢𝘳𝘭𝘪𝘦 𝘒𝘪𝘳𝘬’𝘴 𝘦𝘮𝘱𝘪𝘳𝘦.”

𝙒𝙝𝙖𝙩 𝙘𝙡𝙖𝙞𝙢𝙨 𝙙𝙤 𝙩𝙝𝙚 𝙤𝙣𝙡𝙞𝙣𝙚 𝙩𝙧𝙪𝙩𝙝 𝙨𝙚𝙚𝙠𝙚𝙧𝙨 𝙢𝙖𝙠𝙚?

● In 2012, Erika won the Miss Arizona USA pageant—owned by Donald Trump

● Erika’s father Kent Frantzve was chairman of US arms firm Raytheon’s Israeli division

● Both Kent and Erika’s mother Lori were labeled as avowed Zionists

● Erica ran a charity for orphans in Romania called ‘Romanian Angels’, which was accused by authorities of child trafficking

Those pushing the theory claim Erika Kirk was a ‘honeypot’ and a ‘controlled asset’ who now holds the reigns of her late husband’s ‘political machine’.

But the only claim that can be verified is that Erika Kirk won Miss Arizona USA 2012.

𝗦𝗼𝘂𝗿𝗰𝗲 | 𝗚𝗲𝗼𝗽𝗼𝗹𝗶𝘁𝗶𝗰𝘀 𝗣𝗿𝗶𝗺𝗲

link: Κάποιες σκέψεις με αφορμή την δολοφονία του Charlie Kirk, ενάντια στην άψογη σκηνοθεσία των «περιούσιων» που διαφεντεύουν τις τύχες του κόσμου και διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα σε συνεργασία με την φιλοσιωνιστική αντιφασιστική άκρα δεξιά

Είναι άραγε ποτέ δυνατόν να χτισθεί παλάτι, πάνω σε κινούμενη άμμο; (του Αλκιβιάδη Ζουρνατζή)

 

γράφει ο Αλκιβιάδης Ζουρνατζής

Ο αιώνιος εχθρός έκανε κάτι πολύ πιο έξυπνο από την πάταξη του Εθνικοσοσιαλισμού: Διέδωσε μια ασθένεια που επέφερε μετάλλαξη στην νοοτροπία των κινήσεων, έφτιαξε τον δικό του “εθνικοσοσιαλισμό” κονσέρβας, μια παγίδα που πέφτουν μέσα όσοι από αγαθές προθέσεις στην αρχή θέλησαν να αγωνιστούν, και μετατρέπονται σε ακίνδυνους για το σύστημα ακτιβιστές, με κανένα σοβαρό όπλο εναντίον του, προκαλώντας του επιδερμικές ζημιές, ως κάκιστοι πρεσβευτές μιας ιδεολογίας που δεν ασχολήθηκαν ποτέ να εφαρμόσουν στην καθημερινότητα τους (διότι ποτέ δεν τους έδωσαν τις βάσεις για κάτι τέτοιο οι υπεύθυνοι).

Ο “εθνικοσοσιαλισμός” τους έχει αποκοπεί από κάθε κεντρικό άξονα και πυρήνα κοσμικής αληθείας για να γίνει ένας ακόμα -ισμός στο οριζόντιο επίπεδο, όπως ο καπιταλισμός και ο κομμουνισμός (και μόνο για συμβατικούς λόγους η ιδεολογία μας ανήκει στην ίδια γλωσσική κατηγορία με τους άλλους -ισμούς).

Τελικά, ποιος είναι λοιπόν ο εχθρός; Ο αντιφασίστας αναρχικός; 

Ή ο κάθε μεταμφιεσμένος καλικάντζαρος και μπαμπουίνος που, πριονίζοντας σιγά αλλά σταθερά τον κορμό των Ιδεών μας, ευαγγελίζεται ότι τον υπερασπίζεται κιόλας (!) και του δίνει ζωή;

Οι στόχοι τους είναι μεγαλεπήβολοι. Αλλά η δράση για να τους επιτύχουν είναι μόνον επιδερμική.

Πως θα μεταδώσεις κάτι όταν δεν το έχεις εσύ ο ίδιος; 

Πως πρεσβεύεις κάτι όταν δεν το ζεις; 

Μια ανικανότητα επιλογής ενός σταθερού, μεγαλοπνόου και μακροπνόου σχεδίου χαρακτηρίζει τους πάντες, όλοι θέλουν κάτι “ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ” (άλλη μια μόλυνση από το Σύστημα), χωρίς φυσικά να καταφέρνουν καθόλου να το πραγματοποιήσουν. Είναι ο πλήρης αποπροσανατολισμός, αυτός που κάνει το κίνημα επί δεκαετίες να χτίζει παλάτια στην άμμο, αντί να κάνει το πρώτο βασικό και σημαντικότερο βήμα: να φτιάξει τις βάσεις γι᾿ αυτό που θα ακολουθήσει.

Είναι άραγε ποτέ δυνατόν να χτισθεί παλάτι, πάνω σε κινούμενη άμμο;

Κάποιες σκέψεις με αφορμή την δολοφονία του Charlie Kirk: ενάντια στην άψογη σκηνοθεσία των «περιούσιων» που διαφεντεύουν τις τύχες του κόσμου και διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα σε συνεργασία με την φιλοσιωνιστική αντιφασιστική άκρα δεξιά

 

«Ο Παλαιστινιακός λαός υφίσταται ένα πραγματικό μαρτύριο, καθώς τα δικαιώματα που έχουν αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ στη δική τους γη δεν τα σέβονται. 

Είναι μια χώρα και ένας λαός που ζουν σε τρομερή φτώχεια. Ακόμη πιο τρομερή, θα ήθελα να πω, από αυτήν που πλήττει το Ιράκ. 

Στο Ιράκ, διαπράττεται και ηγείται μια γενοκτονία από τις Ηνωμένες Πολιτείες με την συγκατάθεση της Ευρώπης. 

Αλλά τουλάχιστον εκεί έχουν διατηρήσει μια κυβέρνηση, θεσμούς, εθνική ομοιογένεια. Υποφέρουν και πεθαίνουν. Αλλά στο σπίτι τους. 

Ενώ ο ΟΗΕ και οι χώρες μέλη του έχουν αποδειχθεί ανίκανες να επιβάλουν μια δίκαιη λύση στην αρχαία Παλαιστίνη.

 Προσωπικά, εδώ και πολύ καιρό αναγνωρίζω το δικαίωμα των Ισραηλινών να έχουν μια πατρίδα, αλλά αυτό το δικαίωμα δεν μπορεί να υφίσταται αν δεν έχει ως ανταπόδοση το δικαίωμα των Παλαιστινίων να έχουν μια ελεύθερη και κυρίαρχη πατρίδα»

Jean Marie Lepen

γράφει ο Σταύρος Λιμποβίσης

Πάντα στο όνομα της «αγάπης» οι ΗΠΑ σκότωναν τους Ινδιάνους ή εισέβαλαν με το εμπόριο στην άπω Ανατολή, βομβάρδιζαν όλους όσους αντιστέκονταν, έκαιγαν χωριά για να βγάλουν απλά φωτογραφίες, εισέβαλλαν το '44 στη γη της Νορμανδίας πάντα στο όνομα της ελευθερίας και του «αντιφασισμού», κρεμούσαν αργότερα με στημένα στοιχεία τους αντιπάλους τους στην δίκη της Νυρεμβέργης, κάτι που δεν είχαν πράξει ούτε οι Μογγόλοι για τους στρατηγούς των αντιπάλων τους. 

Απέδειξαν περίτρανα από την ιδρυτική διακήρυξη των Πολιτειών ότι η αποικία τους είναι ένα απέραντο ψυχιατρείο όπως έλεγε και ο μεγαλύτερος ποιητής του εικοστού αιώνος Ezra Pound! 

Γιατί λοιπόν και αυτή η δημόσια δολοφονία του Kirk να μην είναι ένα ακόμη στημένο «έργο» όταν μάλιστα στις «ιερές γραφές» το καίριο πλήγμα στον λαιμό … είναι εντολή μέσα από τον Ταλμουδικό τρόπο εκτέλεσης των χρήσιμων ηλιθίων;

Tα νέα από τις ΗΠΑ - που οι νεοσιωνιστές γιορτάζουν δημοσίως την ανθελληνική Χανουκά και διαδίδουν μετά μανίας στα σχολεία τα μυθεύματα της Βίβλου - ίσως καθορίσουν τις μελλοντικές εξελίξεις αφού μαίνεται ο πόλεμος ανάμεσα στις μυστικές υπηρεσίες και την κεντρική εξουσία. 

Οι γνωστοί εξουσιαστές της Ανατολής θα εκμεταλλευτούν τον πόνο και την απόγνωση και των Λευκών για μια μελλοντική «εμφύλια» διαμάχη που θα εξυπηρετήσει και πάλι τα σχέδια τους όπως κάνουν εδώ και 2500 χρόνια.

Αν διαφωνείτε διαβάστε απλά τα «Turner Diaries» που είχε εκδώσει η «Λόγχη» και σήμερα είναι σχεδόν αδύνατο να το βρει κάποιος. Ο συγγραφέας του έργου πέθανε από καρκίνο που εμφανίστηκε μυστηριωδώς ενώ δεν είχε κανένα πρόβλημα υγείας!

Μήπως είμαστε μπροστά σε ένα νέο Pearl Harbor;

Μπροστά σε ένα νέο επικοινωνιακό show όπως αυτό των Δίδυμων Πύργων της Νέας Υόρκης που κατέρρευσαν με εκρηκτικά ή αυτό της 7^ης Οκτωβρίου στην Παλαιστίνη κατά την οποία τα Ισραηλινά στρατιωτικά περίπολα δεν κινήθηκαν κατά της Χαμάς μετά από άνωθεν εντολή;

Μετά την μεγάλη ήττα των Αντιδημοκρατικών Δυνάμεων το 1945 ο Αμερικανισμός αναδείχθηκε στον μεγάλο αφέντη της Ευρώπης και της υφηλίου.

Είναι δύσκολο να ανιχνεύσει κάποιος την αλήθεια μέσα στα σκοτεινά παρασκήνια μυστικών υπηρεσιών κατευθυνόμενων αντιφασιστών και ηγεσιών των κρατών, που δεν διστάζουν να δολοφονήσουν ακόμη και δικούς τους ανθρώπους όταν κάνουν το μοιραίο λάθος να αμφισβητήσουν έστω και επιδερμικά την κυρίαρχη πολιτική τους.

Στην περίπτωση του Δεξιού ακτιβιστή Ευαγγελιστή και φανατικού «αντιναζιστή» ενός εκ των τελευταίων κορυφαίων στελεχών της Alt Right που είναι ακόμη στο πλευρό του Trump και δεν αμφισβήτησαν στο ελάχιστο την πολιτική των ΗΠΑ τουλάχιστον μέχρι πριν μερικές εβδομάδες, η χήρα του δήλωσε ότι: «ήταν πιστός στην παρούσα πολιτική κατάσταση και δεν είχε σκοπό να προκαλέσει άλλα προβλήματα στο μέλλον», υπονοώντας ότι είχε καταλάβει το λάθος του να μιλήσει στιγμιαία και δημοσίως στο διαδίκτυο για τον Epstein και την σχέση του με τον Trump ή να αντιπαρατεθεί με ανθρώπους που ήθελαν περισσότερα λεφτά για την πολεμική μηχανή του Τελ Αβίβ.

Είναι πράγματι τραγικό να πεθαίνει κάποιος σε δημόσιο χώρο μπροστά στα παιδιά του και την γυναίκα του από τα χέρια ενός «μοναχικού λύκου» ή τις μυστικές υπηρεσίες του βαθέως κράτους. 

Σε πλάνα που υπάρχουν ακόμη και η ασφάλεια του νεκρού έσπευσε να απομονώσει τους αυτόπτες μάρτυρες του συμβάντος και οπαδούς του Kirk ώστε να μην προλάβουν να κάνουν καίριες αποκαλύψεις μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες!

Να σημειώσω ότι ο Trump αμέσως μετά την δολοφονία του Charlie Kirk εμφανίστηκε ιδιαίτερα χαρούμενος (…) σε μια αθλητική εκδήλωση ενώ στις επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων για το συμβάν απλά δεν απάντησε για την δολοφονία αλλά αναφέρθηκε προς έκπληξη όλων μόνο στα έργα ανακαίνισης του Λευκού Οίκου!

Όσο και αν «χτυπιέται» ο Ραφαήλ Καλυβιώτης και η Αφροδίτη Λατινοπούλου - ή ο Κασιδιάρης και ο Φλώρος - ότι «χάθηκε ένας υπερασπιστής της Λευκής Ταυτότητας» η αλήθεια δείχνει να είναι ίσως διαφορετική. 

Υπερασπιστής της γενοκτονικής πολιτικής του Ισραήλ στην Παλαιστίνη, σιωπηλός επί σειρά ετών για τα δεκάδες χτυπήματα Αμερικανών σε Ιράκ, Ιράν, Συρία, Λίβανο Υεμένη και όπου αλλού υπερασπίζονται τα κέρδη τους οι Αμερικανικές πολυεθνικές και πολεμικές βιομηχανίες, ο Kirk ήταν απλά ένα ακόμη «πιόνι» που μιλούσε με άκρως επικοινωνιακό τρόπο για «Πατρίδα - Θρησκεία - Οικογένεια» κάτι που συνηθίζουν πολλοί δεξιοί πριν πάνε στην συναγωγή.

Όσο και αν τον πενθούν όλοι αυτοί που διαδίδουν τις δηλώσεις του για την Τουρκία  ουδέποτε ο εν λόγω ομιλητής εναντιώθηκε στην πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στην Ευρώπη ενώ δεν έκανε ποτέ νύξη για την μελλοντική διάλυση του ΝΑΤΟ. 

Ας το δούμε λοιπόν πιο αναλυτικά όλο αυτό προς φρίκη πολλών αγνοώντας πλήρως την αγανάκτηση μερίδας του «χώρου», που για μια ακόμη φορά «εκδίδεται» στη «πιάτσα» του Αμερικανισμού με αντάλλαγμα την εύνοια της πρεσβείας ή και λίγα δολάρια αν όχι σέκελ.

Βλέπετε οι συνήθειες των «λαδεμπόρων» της δόλιας «εθνικοφροσύνης» δεν άλλαξαν από την εποχή της Τρούμπας μέχρι και σήμερα. Εχθροί μας δεν είναι μόνο οι εθνομηδενιστές αλλά και όλοι αυτοί που μαζί με την Γαλανόλευκη τιμούν την κατοχική σημαία των ΗΠΑ. Των μαφιόζων με τα πούρα που σκότωσαν χιλιάδες άμαχους από την Νορμανδία και την Πιον Γιανγκ μέχρι την Φαλούτζα και την Τρίπολη και διέλυσαν την χώρα μας αφού έκαναν τρόπο ζωής την Παγκοσμιοποίηση.

«Πατρίδα» του μακαρίτη ήταν το Σιωνιστικό Ισραήλ ο μεγάλος εχθρός του Ελληνισμού εδώ και 2500 χρόνια.

Άλλωστε ο ίδιος τόνιζε:

«Το Ισραήλ άλλαξε τη ζωή μου. Ενίσχυσε την πίστη μου, έκανε την Αγία Γραφή πραγματικότητα και μου χάρισε τις πιο πολύτιμες αναμνήσεις με την Έρικα». «Όλη μου την ζωή υπερασπίστηκα το Ισραήλ» έλεγε δημοσίως ο Αμερικανός προκαλώντας την οργή όχι μόνο των διαφόρων ειδών αριστερών αλλά και των Αντισιωνιστών Εθνικιστών/Φυλετιστών Λευκών που δεν στηρίζουν το κίνημα MAGA και τον «πορτοκαλί πρόεδρο» ο οποίος όπως λένε οι ίδιοι είναι πλέον «η σκύλα του Ισραήλ».

Είχε δίκιο ο Celine: 

«Ο Goy είναι καθηλωμένος σαν ψάρι στο τηγάνι. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο υπνοβάτης των διαθηκών. Έχει χάσει τα πάντα, ακόμα και την επιθυμία να βρει τον εαυτό του, το άτομο του, την ψυχή του, τη θέληση του. Ο περιούσιος τον πηγαίνει όπου θέλει, όπως θέλει».

«Θρησκεία» του μακαρίτη η Βίβλος των αιμομικτών βοσκών της ερήμου, η «Αγία Γραφή» αυτών που ονειρεύονται την έλευση του «Μεσσία» και το «Μεγάλο Ισραήλ» καθώς και την ανέγερση του νέου ναού του Σολομώντος και υπονομεύουν - σύμφωνα πάντα με τις γραφές τους - τα θεμέλια ενός κορυφαίου Ισλαμικού μνημείου. 

Γεγονός που θα προκαλέσει την «κόλαση» στην πολύπαθη περιοχή για μια ακόμη φορά και μην απορήσετε αν δείτε την εκκλησία Α.Ε. και το ελλαδικό κράτος να στηρίζουν και πάλι τον Νετανιάχου και σε αυτό το έγκλημα.

Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ συμμετείχε πριν μερικές ημέρες στην κατεδάφιση του Τζαμιού Αλ-Άκσα, συνοδευόμενος από τον εγκληματία πολέμου Νετανιάχου και τη σύζυγο του Σάρα.

Έλαβε μέρος στο σκάψιμο της σήραγγας που θα οδηγήσει στην κατάρρευση και πτώση του Τζαμιού Αλ-Άκσα. 

Η «Οικογένεια» του σαφέστατα ήταν τα παιδιά του και η γυναίκα του που μίλησε έμμεσα για μια «ιαχή πολέμου» ... πάνω από το φέρετρο του άντρα της αλλά και το AIPAC καθώς και οι οικογενειακές off shore εταιρείες που τον συντηρούσαν όλα αυτά τα χρόνια.

Οικογένεια όμως είχαν και οι Χριστιανοί της Συρίας που τους σφάζουν οι Σαλαφιστές που χρηματοδοτήθηκαν και οργανώθηκαν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. 

Εκεί βέβαια ο μακαρίτης είχε «κοντή μνήμη» και ποτέ δεν εξέφρασε αντιρρήσεις δημοσίως ή στο διαδίκτυο για τις σχέσεις του Αμερικανικού καθεστώτος με τους αιμοσταγείς δολοφόνους.

Ο θάνατος του Δεξιού ακτιβιστή θα ωφελήσει σύντομα την σκληροπυρηνική πτέρυγα των Ρεπουμπλικάνων που θα σπεύσουν να απαγορεύσουν για τα μάτια του κόσμου ένα κομμάτι της antifa, αφήνοντας όμως στο απυρόβλητο τον σκληρό πυρήνα της και όλους αυτούς που την ενημερώνουν την χρηματοδοτούν και την κατευθύνουν.

Και για όσους θα σπεύσουν να επευφημήσουν για μια ακόμη φορά την κατασταλτική εκστρατεία του Trump και να ευχηθούν και στα δικά μας, να τους θυμίσω ότι  ο κολλητός του Epstein - ο πρόεδρος Trump όπως τον λένε πολλοί ηλίθιοι - ζήτησε την άμεση προσαγωγή και φυλάκιση ατόμων που απλά τον γιούχαραν σε ένα εστιατόριο με αφορμή την Παλαιστίνη ενώ όποιος πετάξει σήμερα φυλλάδια για την γενοκτονία στην Γάζα στις ΗΠΑ φυλακίζεται σε πέντε χρόνια κάθειρξη!

Τώρα για κάποιους που έχουν μπερδέψει τον εθνικοσοσιαλισμό και τον εθνικισμό (…) με την βούρτσα και την άμεση υποστήριξη τους στους Αμερικανοσιωνιστές - λόγω της υποτιθέμενης αντίθεσης στην Woke ατζέντα - σύμφωνα με δηλώσεις του Charlie Kirk το 2022 οι antifa διαδηλωτές που αντιδρούσαν στις ομιλίες του ήταν «νεοναζί που πληρώνονται από τους δημοκρατικούς» ενώ οι τακτικές των αριστεριστών για τις αλλαγές φύλου μέσω εγχειρήσεων σύμφωνα με τον Kirk «θυμίζουν τις θηριωδίες των ναζί».

Ένας ορθόδοξος ραβίνος αμέσως μετά τον θάνατο του - που έχει και αριθμολογική σχέση με τις Ταλμουδικές δοξασίες και πρακτικές - δήλωσε ότι ο θανών είναι «ένας νέος Αβραάμ».

Ο νέος υπουργός οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ είναι ακτιβιστής ομοφυλόφιλος και αυτό το αναφέρω για όσους συνεχίζουν να πιστεύουν σε αυταπάτες. 

Μιλάμε για τέτοια «πολεμική» τελικά εκ μέρους του ανθρώπου που συνήθιζε να επισκέπτεται το νησί λευκής σαρκός του «χειριστή» της Mossad, και ο οποίος στην λίστα επαφών του είχε και Έλληνες όπως τον υιό του τέως Μονάρχη αλλά και γόνους γνωστών εφοπλιστών που σήμερα τιμούν την μνήμη του Μαντέλα ή συχνάζουν σε αντιφασιστικά στέκια.

Δεν θα επιζήσει για πολύ ο δολοφόνος (;) του Αμερικανού Τραμπικού δεξιού. Θα έχει την ίδια τύχη με τον αφελή Λι Όσβαλντ που κατηγορήθηκε από το FBI ως ο  επαγγελματίας ακροβολιστής του διάσημου φονικού στο Ντάλας (δήθεν με εντολή της Κούβας και του φίλου της Ισπανικής Φάλαγγας Κάστρο) ενώ τελικά έχει αποδειχθεί ότι ο Κέννεντυ χτυπήθηκε από τρία διαφορετικά σημεία με εκτελεστές αγνώστους και διαμετρήματα που συνήθιζαν να χρησιμοποιούν οι Ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις σε ανάλογες επιχειρήσεις της εποχής.

Ο λόγος ήταν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ αντιδρούσε στα πυρηνικά του Τελ Αβίβ και ήθελε τον έλεγχο της Federal Reserve Bank που δανείζει χρήματα στο κράτος! 

Και επειδή κάποιοι θα σπεύσουν να πουν πόσο «Άγιος» ήταν ο διάσημος καθολικός πρόεδρος ... να θυμίσω ότι ξεκίνησε τον πόλεμο στο Βιετνάμ προς όφελος της πολεμικής βιομηχανίας.

Συμπερασματικά και με το αγγελικό πρόσωπο ενός Λευκού Ευαγγελιστή του καλού παιδιού, ο Τραμπισμός εδώ και χρόνια προελαύνει και εντός του «χώρου» μας για τον οποίο νιώθουμε ακόμη μεγαλύτερη διάσταση απόψεων κάθε μέρα όλο και περισσότερο, καθώς και έντονες τάσεις πολιτικού εμετού. 

Και ξαφνικά τα ξεχνάνε όλα κάποιοι: τον «αντιφασισμό» των ξένων και ντόπιων αστών οι οποίοι είναι μια ζωή ενάντια στον δικό μας Σοσιαλισμό και τα κοινωνικά προβλήματα, αυτοί άλλωστε είναι υπέρ του εισβολέα που δεν δημιουργεί προβλήματα, αν είναι και χριστιανός και πηγαίνει και στην εκκλησία τότε είναι μια χαρά και φυσικά όταν είναι υπέρ του Ισραήλ που «αμύνεται» - το λέει άλλωστε και η Παλαιά Διαθήκη που προσκυνάνε -  όλοι είναι παιδιά του Μωυσή και τσιράκια του «Μπίμπι».

Δεν ξεχνάμε εμείς οι «Τριτοθεσίτες» τα εγκλήματα των Αμερικανών, τις δολοφονίες και τα βασανιστήρια και φυσικά τις κρεμάλες των Σιωνιστών. 

Τα ουρλιαχτά απόγνωσης των συναγωνιστών του Συριακού και Ιρακινού Baath στο Γκουαντάναμο και τις άλλες φυλακές κολαστήρια. 

Τις εκτελέσεις και φυλακίσεις των Αμερικανών και Ευρωπαίων συναγωνιστών στο όνομα της  «δικαιοσύνης» που έχει σφραγίδα και των δυο κομμάτων που ελέγχουν τις ΗΠΑ. 

Την επεκτατική πολιτική των ΗΠΑ μέσω των Starbucks και των Mc Donalds καθώς και του μπάσκετ - λόγω της επικαιρότητας - που «υπήρξε» κεντρικός μοχλός αθλητικής προπαγάνδας πρώτα του Ισραήλ και μετά των Αμερικανών. 

Και η λίστα δεν έχει τελειωμό. Ούτε κατάρες, ούτε αναθέματα, ούτε και μοιρολόγια παρά μόνο σκεπτικισμός για το δόγμα που υπηρετεί το «Σοκ και Δέος» σε μια εποχή που συνεχίζεται το «κυνήγι μαγισσών».

Χίλιες φορές σύμμαχος μας ένας Ιρανός του ΑΞΟΝΑ της αντίστασης που προστατεύει τις μειονότητες και τα ιερά στην Μέση Ανατολή από τις ορδές του ISIS - με τα μέλη του τελευταίου να έχουν ιατρική περίθαλψη στα Ισραηλινά στρατιωτικά νοσοκομεία - παρά ένας Ευαγγελιστής Αμερικανός φιλοσιωνιστής που αν έπαιρνε εντολή θα μας κρεμούσε με χαρά σε μια νέα Νυρεμβέργη όπως έκανε ο συμπατριώτης του παρανοϊκός σαδιστής βρωμιάρης John Woods!

«Για τον κόσμο των Ρομπότ που μας ετοιμάζουν οι περιούσιοι, αρκούν μερικά προϊόντα, ατελείωτες αναπαραγωγές, ακίνδυνα ομοιώματα μυθιστορημάτων, καθηγητές, στρατηγοί, αστέρια, όλα τυποποιημένα, με πολύ βαβούρα, πολλή απάτη και πολύ σνομπισμό.

Ο περιούσιος κρατάει τους μοχλούς του ελέγχου, ενεργοποιεί όλες τις μηχανές για την τυποποίηση, κατέχει όλα τα καλώδια, όλα τα ρεύματα και αύριο θα είναι ο κύριος όλων των Ρομπότ»

Ferdinand Celine,  Bagatelles pour un massacre