Γράφουν : Αυτόλυκος , Μαύρος Λύκος.
Ο Κυριάκος Μάτσης αποτελεί μια ξεχωριστή μορφή του αγώνα του Κυπριακού ελληνισμού ενάντια στην Αγγλική κατοχή την Ένωση με την Ελλάδα. Ήταν ένας αδούλωτος Έλληνας που δεν έσκυψε ποτέ το κεφάλι και ήταν από νωρίς αφοσιωμένος στην ιδέα της ελευθερίας.
Γεννήθηκε το 1926 στο Παλαιοχώρι Λευκωσίας. Μετά την αποφοίτηση του από το γυμνάσιο φοίτησε στην Γεωπονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έκτοτε δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Εργαζόταν ως γεωπόνος στην Αμμόχωστο όταν εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ ως επικεφαλής του τομέα Αμμοχώστου.
Ο Κυριάκος Μάτσης αποτελεί μια ξεχωριστή μορφή του αγώνα του Κυπριακού ελληνισμού ενάντια στην Αγγλική κατοχή την Ένωση με την Ελλάδα. Ήταν ένας αδούλωτος Έλληνας που δεν έσκυψε ποτέ το κεφάλι και ήταν από νωρίς αφοσιωμένος στην ιδέα της ελευθερίας.
Γεννήθηκε το 1926 στο Παλαιοχώρι Λευκωσίας. Μετά την αποφοίτηση του από το γυμνάσιο φοίτησε στην Γεωπονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έκτοτε δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Εργαζόταν ως γεωπόνος στην Αμμόχωστο όταν εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ ως επικεφαλής του τομέα Αμμοχώστου.
Στις 9 Ιανουαρίου 1956 συνελήφθη και βασανίστηκε φρικτά. Βλέποντας οι βασανιστές του ότι δεν λυγίζει , ο Βρετανός Στρατάρχης Χάρντινγκ αποπειράθηκε να τον δωροδοκήσει προσφέροντας του το τεράστιο ποσό των 500.000 λιρών για να προδώσει τον Διγενή. Τότε ο Μάτσης πετάχτηκε ορθός και χτυπώντας το χέρι του στο τραπέζι βροντοφώναξε στον Βρετανό στρατάρχη :
«Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα , αλλά περί αρετής ! Λυπούμαι εξοχότατε αλλά με προσβάλλετε.»
Ακόμα και ο Χάρντινγκ δεν μπορούσε να μην συγκλονιστεί από το μεγαλείο του ήρωα και διέταξε να σταματήσουν τα βασανιστήρια. Και ως κρατούμενος όμως ο Μάτσης δεν σταμάτησε την δράση του. Οργάνωσε τους συγκρατούμενους του και λειτούργησε ελληνικό σχολείο εντός της φυλακής. Κατόρθωσε να επηρεάσει ακόμα και τους Βρετανούς φρουρούς των φυλακών σε σημείο οι αρχές να αναγκαστούν να τους αντικαταστήσουν. Επίσης οργάνωσε δίκτυο αποδράσεων μέσα στην φυλακή. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να αποδράσει και ο ίδιος και αρχίζει να μάχεται στο βουνό.
Σε μια επιστολή του προς ένα παιδί ενός συγγενή του γράφει :
"Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από εκείνη που αισθάνεται ένας σαν βλέπει να μετατρέπονται σε πραγματικότητα τα όνειρα, οι ελπίδες και τα ιδανικά του. Το ξέρω πως ο δρόμος είναι δύσκολος, μα είμαστε και εμείς ακούραστοι. Δοκίμασα πιο έντονα τον πειρασμό όταν, περαστικός από το χωριό μου, ήμουν υποχρεωμένος να μη δω τους δικούς μου. Μα έτσι θα είναι πιο έντονη η χαρά όταν βρεθούμε τη μέρα της νίκης."
Στις 13 Σεπτεμβρίου ανέλαβε τομεάρχης Κερύνειας και για την δράση του επικηρύχθηκε από τους Βρετανούς. Στις 19 Νοεμβρίου κατόπιν προδοσίας εντοπίστηκε το κρησφύγετο του Μάτση και άλλων δύο αγωνιστών. Οι Βρετανοί τους περικύκλωσαν και ο Μάτσης αφού διέταξε τους άλλους δύο συναγωνιστές του να φύγουν για να σωθούν έδωσε μόνος του τον αγώνα μέχρι την στιγμή που οι βρετανικές χειροβομβίδες τον κομμάτιασαν. Οι Βρετανοί τον κάλεσαν να παραδοθεί.
Εκείνος αρκέστηκε να απαντήσει «ΟΧΙ».
Τότε ο επικεφαλής Βρετανός τον απείλησε ότι θα του έριχναν βενζίνη και θα τον έκαιγαν ζωντανό. Και ο Μάτσης απάντησε :
«Αν τολμάτε ελάτε».
Οι Βρετανοί δεν τόλμησαν. Απάντησαν όμως με δέσμες χειροβομβίδων. Το θνητό του σώμα όπως ήταν φυσικό πέθανε. Το πνεύμα του όμως δεν θα πεθάνει ποτέ , όσο και μόνο ένας Έλληνας θα μένει ακόμα ζωντανός. Το παράδειγμα του ενέπνευσε πλήθος αγωνιστών μέχρι και σήμερα, όπως τους νεομάρτυρες Ισαάκ και Σολωμό.
Ήρωας δεν ήταν μόνο ο Κυριάκος. Η απάντηση των γονέων του στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του παραμένει μνημείο λεβεντιάς , αντάξια ενός επιγράμματος του Σιμωνίδη :
«Τόσον εγώ, τόσον και ο σύζυγος μου, είμαστε υπερήφανοι για τον ηρωικό θάνατο του αγαπημένου μας παιδιού. Ο γιος μας αγωνίστηκε με όλη τη δύναμη της ψυχής του για την ελευθερία του μαρτυρικού μας νησιού.»
«Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα , αλλά περί αρετής ! »
Και αυτή η ιδέα ποτέ δε θα πάψει να λάμπει όσο υπάρχουν πραγματικοί Έλληνες που δε σκύβουν το κεφάλι ούτε στους Ατλαντικούς «αφέντες» , ούτε στο αντεθνικό και αντιλαϊκό κράτος και τους μηχανισμούς του , ούτε στα παρακρατικά παραμάγαζα των εμπόρων με τα μπλουζάκια τα cd και τις κονκάρδες , ούτε στους τηλεμαϊντανούς «εθνικιστές» με τη βουλευτική αποζημίωση των 9.000 Ευρώ και τις λιμουζίνες.
Κανείς από αυτούς σήμερα δε «θυμήθηκε» τη θυσία του Μάτση , όπως και κανείς από αυτούς δεν αναφέρεται πια σχεδόν πότε στα εγκλήματα των Άγγλων αφεντικών τους στην Κύπρο. Λες και η ΕΟΚΑ δεν πολεμούσε για λευτεριά ενάντια στον Άγγλο καταχτητή , λες και ποτέ δε βασανίστηκαν και δε σκοτώθηκαν τόσοι ήρωες αγωνιστές !
Για να μην ενοχλήσουν τα Ατλαντικά αφεντικά τους , παρουσιάζουν την ΕΟΚΑ λες και ήταν μια κίνηση που απλά γενικά και αόριστα αγωνίζονταν για «Ένωση με την Ελλάδα» , χωρίς σχεδόν ποτέ να αναφέρουν ενάντια σε ποιους πολεμούσε. Έφτασαν σε τέτοιο σημείο ώστε να υπάρχουν ακόμα και νέα παιδιά στο «χώρο» τους που κατέληξαν με αυτά που τους έλεγαν εκεί πέρα να νομίζουν ότι η ΕΟΚΑ «πάλευε να απελευθερώσει την Κύπρο από τους … Τούρκους και τους … μπολσεβίκους που τους υποστήριζαν» !
Όλοι αυτοί που βρίσκονται στον αντίποδα αυτών των αιώνιων και άσβεστων ιδανικών μας, οι μηχανισμοί καταστολής , οι έμποροι , οι πλασιέ και οι ρουφιάνοι του κράτους , κάνουν τα πάντα για να συκοφαντήσουν , να προβοκάρουν και να «απειλήσουν» τους Έλληνες εθνικοεπαναστάτες. Τα χουν συνηθίσει όλα αυτά να πιάνουν ως μέθοδοι στους «δικούς τους» ανθρώπους , το χουν δει όμως καλά ότι κάθε τέτοια προσπάθεια τους την κάνει τέφρα η άσβεστη φλόγα που καίει στην καρδιά των Εθνικοεπαναστατών.
Γιατί «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα , αλλά περί αρετής». «Πέτρα πάνω στην Πέτρα να μη μείνει» εμείς δεν τους προσκυνάμε.
«Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα , αλλά περί αρετής ! Λυπούμαι εξοχότατε αλλά με προσβάλλετε.»
Ακόμα και ο Χάρντινγκ δεν μπορούσε να μην συγκλονιστεί από το μεγαλείο του ήρωα και διέταξε να σταματήσουν τα βασανιστήρια. Και ως κρατούμενος όμως ο Μάτσης δεν σταμάτησε την δράση του. Οργάνωσε τους συγκρατούμενους του και λειτούργησε ελληνικό σχολείο εντός της φυλακής. Κατόρθωσε να επηρεάσει ακόμα και τους Βρετανούς φρουρούς των φυλακών σε σημείο οι αρχές να αναγκαστούν να τους αντικαταστήσουν. Επίσης οργάνωσε δίκτυο αποδράσεων μέσα στην φυλακή. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να αποδράσει και ο ίδιος και αρχίζει να μάχεται στο βουνό.
Σε μια επιστολή του προς ένα παιδί ενός συγγενή του γράφει :
"Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από εκείνη που αισθάνεται ένας σαν βλέπει να μετατρέπονται σε πραγματικότητα τα όνειρα, οι ελπίδες και τα ιδανικά του. Το ξέρω πως ο δρόμος είναι δύσκολος, μα είμαστε και εμείς ακούραστοι. Δοκίμασα πιο έντονα τον πειρασμό όταν, περαστικός από το χωριό μου, ήμουν υποχρεωμένος να μη δω τους δικούς μου. Μα έτσι θα είναι πιο έντονη η χαρά όταν βρεθούμε τη μέρα της νίκης."
Στις 13 Σεπτεμβρίου ανέλαβε τομεάρχης Κερύνειας και για την δράση του επικηρύχθηκε από τους Βρετανούς. Στις 19 Νοεμβρίου κατόπιν προδοσίας εντοπίστηκε το κρησφύγετο του Μάτση και άλλων δύο αγωνιστών. Οι Βρετανοί τους περικύκλωσαν και ο Μάτσης αφού διέταξε τους άλλους δύο συναγωνιστές του να φύγουν για να σωθούν έδωσε μόνος του τον αγώνα μέχρι την στιγμή που οι βρετανικές χειροβομβίδες τον κομμάτιασαν. Οι Βρετανοί τον κάλεσαν να παραδοθεί.
Εκείνος αρκέστηκε να απαντήσει «ΟΧΙ».
Τότε ο επικεφαλής Βρετανός τον απείλησε ότι θα του έριχναν βενζίνη και θα τον έκαιγαν ζωντανό. Και ο Μάτσης απάντησε :
«Αν τολμάτε ελάτε».
Οι Βρετανοί δεν τόλμησαν. Απάντησαν όμως με δέσμες χειροβομβίδων. Το θνητό του σώμα όπως ήταν φυσικό πέθανε. Το πνεύμα του όμως δεν θα πεθάνει ποτέ , όσο και μόνο ένας Έλληνας θα μένει ακόμα ζωντανός. Το παράδειγμα του ενέπνευσε πλήθος αγωνιστών μέχρι και σήμερα, όπως τους νεομάρτυρες Ισαάκ και Σολωμό.
Ήρωας δεν ήταν μόνο ο Κυριάκος. Η απάντηση των γονέων του στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του παραμένει μνημείο λεβεντιάς , αντάξια ενός επιγράμματος του Σιμωνίδη :
«Τόσον εγώ, τόσον και ο σύζυγος μου, είμαστε υπερήφανοι για τον ηρωικό θάνατο του αγαπημένου μας παιδιού. Ο γιος μας αγωνίστηκε με όλη τη δύναμη της ψυχής του για την ελευθερία του μαρτυρικού μας νησιού.»
«Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα , αλλά περί αρετής ! »
Και αυτή η ιδέα ποτέ δε θα πάψει να λάμπει όσο υπάρχουν πραγματικοί Έλληνες που δε σκύβουν το κεφάλι ούτε στους Ατλαντικούς «αφέντες» , ούτε στο αντεθνικό και αντιλαϊκό κράτος και τους μηχανισμούς του , ούτε στα παρακρατικά παραμάγαζα των εμπόρων με τα μπλουζάκια τα cd και τις κονκάρδες , ούτε στους τηλεμαϊντανούς «εθνικιστές» με τη βουλευτική αποζημίωση των 9.000 Ευρώ και τις λιμουζίνες.
Κανείς από αυτούς σήμερα δε «θυμήθηκε» τη θυσία του Μάτση , όπως και κανείς από αυτούς δεν αναφέρεται πια σχεδόν πότε στα εγκλήματα των Άγγλων αφεντικών τους στην Κύπρο. Λες και η ΕΟΚΑ δεν πολεμούσε για λευτεριά ενάντια στον Άγγλο καταχτητή , λες και ποτέ δε βασανίστηκαν και δε σκοτώθηκαν τόσοι ήρωες αγωνιστές !
Για να μην ενοχλήσουν τα Ατλαντικά αφεντικά τους , παρουσιάζουν την ΕΟΚΑ λες και ήταν μια κίνηση που απλά γενικά και αόριστα αγωνίζονταν για «Ένωση με την Ελλάδα» , χωρίς σχεδόν ποτέ να αναφέρουν ενάντια σε ποιους πολεμούσε. Έφτασαν σε τέτοιο σημείο ώστε να υπάρχουν ακόμα και νέα παιδιά στο «χώρο» τους που κατέληξαν με αυτά που τους έλεγαν εκεί πέρα να νομίζουν ότι η ΕΟΚΑ «πάλευε να απελευθερώσει την Κύπρο από τους … Τούρκους και τους … μπολσεβίκους που τους υποστήριζαν» !
Όλοι αυτοί που βρίσκονται στον αντίποδα αυτών των αιώνιων και άσβεστων ιδανικών μας, οι μηχανισμοί καταστολής , οι έμποροι , οι πλασιέ και οι ρουφιάνοι του κράτους , κάνουν τα πάντα για να συκοφαντήσουν , να προβοκάρουν και να «απειλήσουν» τους Έλληνες εθνικοεπαναστάτες. Τα χουν συνηθίσει όλα αυτά να πιάνουν ως μέθοδοι στους «δικούς τους» ανθρώπους , το χουν δει όμως καλά ότι κάθε τέτοια προσπάθεια τους την κάνει τέφρα η άσβεστη φλόγα που καίει στην καρδιά των Εθνικοεπαναστατών.
Γιατί «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα , αλλά περί αρετής». «Πέτρα πάνω στην Πέτρα να μη μείνει» εμείς δεν τους προσκυνάμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.
Mην αποστέλλετε μηνύματα που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία έριδων.
Σεβαστείτε όλους τους σχολιαστές ακόμη κι αν διαφωνείτε.
Αποφύγετε την καταχώρηση του ίδιου σχολίου σε πολλαπλά κομμάτια, την αντιγραφή περιεχομένου από άλλους ιστότοπους, καθώς και τους συνδέσμους σε αμφίβολους διαδικτυακούς τόπους.
Μην επαναλαμβάνετε σχόλια, τα οποία έχουν διαγραφεί.
Αποφύγετε τα κεφαλαία: παρότι δείχνουν πιο ευανάγνωστα, δημιουργούν ένταση και την αίσθηση ότι ο γράφων φωνάζει.
Χρησιμοποιήστε ελληνικά αποφύγετε τα greeklish.
Ενισχύστε τη συζήτηση!