Με αφορμή την ημέρα της Εργατικής Πρωτομαγιάς δημοσιεύουμε σήμερα ένα άρθρο σε σχέση με τον Εθνικοσυνδικαλισμό.

Η τοκογλυφία είναι ο καρκίνος του κόσμου !
του Λεγεωνάριου.
Ο Εθνικοσυνδικαλισμός αποτελεί μια άγνωστη στους περισσότερους έκφραση του συνδικαλισμού και έχει τις ρίζες του στο πατριωτικό εργατικό κίνημα της Ιταλίας και στην ιδεολογία του Φασισμού.
Αντίθετα με τους αναρχικούς και τους μαρξιστές οι εθνικοσυνδικαλιστές υποστήριξαν με θέρμη την είσοδο της Ιταλίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και πίστεψαν στο όραμα για μια δυνατή και ενωμένη Ιταλία.
Κεντρική ιδέα και θεώρηση του εν λόγω κινήματος είναι η καταστροφή του αστικού δημοκρατικού κράτους με μια μαζική γενική απεργία και η μετατροπή της εθνικής οικονομίας σε ένα κορπορατιστικό μοντέλο οργάνωσης.
Οι εθνικοσυνδικαλιστές από την αρχή γεννήσεως του κινήματος τους διακήρυξαν την έντονη αντίθεση τους και την πολεμική τους στην μπουρζουαζία και υποστήριξαν την ιδέα ενός δυνατού προλεταριακού έθνους το οποίο θα έχει ως στόχο της ενδυνάμωση και αυτογνωσία της εθνικολαϊκής κοινότητας.
Πλήρης η διαφωνία με τις θεωρίες του Κομμουνισμού και του Καπιταλισμού και με κάθε άλλη πολιτική κίνηση που θέτει σε αμφισβήτηση την ενότητα του έθνους.
Σημαντικές μορφές του Εθνικοσυνδικαλισμού είναι ο Ιταλός Alceste De Ambris ο οποίος υπήρξε συνεργάτης του D’ Annunzio, και ο Sergio Panunzio μέλος του Φασιστικού Κόμματος.
Ο εθνικοσυνδικαλισμός στην Ισπανία εκφράστηκε με σημαντικές διαφορές από την περίπτωση του Ιταλικού Φασιστικού κορπορατισμού , και βρήκε τον κύριο εκφραστή του στο πρόσωπο του Ledesma Ramos.
Οι απόψεις του Ledesma Ramos προκάλεσαν το ενδιαφέρον των Εθνικιστών σε ολόκληρη την Ευρώπη ενώ δεν έλειψαν και αναφορές Ισπανών αναρχοσυνδικαλιστών σε συνέδριο της CNT.
Στην Πορτογαλία κύριος φορέας των εν λόγω ιδεών υπήρξε το «Εθνικοσυνδικαλιστικό Κίνημα» με υπεύθυνο τον Francisco Rolao Preto παλαιότερο συνεργάτη του Jose Antonio Primo de Rivera.
Η ισπανική θεώρηση του Εθνικοσυνδικαλισμού επηρέασε Φασιστικές ομάδες και κινήματα στην Ευρώπη , την Μέση Ανατολή και την Νότια Αμερική όπου και δραστηριοποιούνται μέχρι σήμερα.


Ο Εθνικοσυνδικαλισμός αποτελεί μια άγνωστη στους περισσότερους έκφραση του συνδικαλισμού και έχει τις ρίζες του στο πατριωτικό εργατικό κίνημα της Ιταλίας και στην ιδεολογία του Φασισμού.
Αντίθετα με τους αναρχικούς και τους μαρξιστές οι εθνικοσυνδικαλιστές υποστήριξαν με θέρμη την είσοδο της Ιταλίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και πίστεψαν στο όραμα για μια δυνατή και ενωμένη Ιταλία.
Κεντρική ιδέα και θεώρηση του εν λόγω κινήματος είναι η καταστροφή του αστικού δημοκρατικού κράτους με μια μαζική γενική απεργία και η μετατροπή της εθνικής οικονομίας σε ένα κορπορατιστικό μοντέλο οργάνωσης.
Οι εθνικοσυνδικαλιστές από την αρχή γεννήσεως του κινήματος τους διακήρυξαν την έντονη αντίθεση τους και την πολεμική τους στην μπουρζουαζία και υποστήριξαν την ιδέα ενός δυνατού προλεταριακού έθνους το οποίο θα έχει ως στόχο της ενδυνάμωση και αυτογνωσία της εθνικολαϊκής κοινότητας.
Πλήρης η διαφωνία με τις θεωρίες του Κομμουνισμού και του Καπιταλισμού και με κάθε άλλη πολιτική κίνηση που θέτει σε αμφισβήτηση την ενότητα του έθνους.
Σημαντικές μορφές του Εθνικοσυνδικαλισμού είναι ο Ιταλός Alceste De Ambris ο οποίος υπήρξε συνεργάτης του D’ Annunzio, και ο Sergio Panunzio μέλος του Φασιστικού Κόμματος.
Ο εθνικοσυνδικαλισμός στην Ισπανία εκφράστηκε με σημαντικές διαφορές από την περίπτωση του Ιταλικού Φασιστικού κορπορατισμού , και βρήκε τον κύριο εκφραστή του στο πρόσωπο του Ledesma Ramos.
Οι απόψεις του Ledesma Ramos προκάλεσαν το ενδιαφέρον των Εθνικιστών σε ολόκληρη την Ευρώπη ενώ δεν έλειψαν και αναφορές Ισπανών αναρχοσυνδικαλιστών σε συνέδριο της CNT.
Στην Πορτογαλία κύριος φορέας των εν λόγω ιδεών υπήρξε το «Εθνικοσυνδικαλιστικό Κίνημα» με υπεύθυνο τον Francisco Rolao Preto παλαιότερο συνεργάτη του Jose Antonio Primo de Rivera.
Η ισπανική θεώρηση του Εθνικοσυνδικαλισμού επηρέασε Φασιστικές ομάδες και κινήματα στην Ευρώπη , την Μέση Ανατολή και την Νότια Αμερική όπου και δραστηριοποιούνται μέχρι σήμερα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.
Mην αποστέλλετε μηνύματα που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία έριδων.
Σεβαστείτε όλους τους σχολιαστές ακόμη κι αν διαφωνείτε.
Αποφύγετε την καταχώρηση του ίδιου σχολίου σε πολλαπλά κομμάτια, την αντιγραφή περιεχομένου από άλλους ιστότοπους, καθώς και τους συνδέσμους σε αμφίβολους διαδικτυακούς τόπους.
Μην επαναλαμβάνετε σχόλια, τα οποία έχουν διαγραφεί.
Αποφύγετε τα κεφαλαία: παρότι δείχνουν πιο ευανάγνωστα, δημιουργούν ένταση και την αίσθηση ότι ο γράφων φωνάζει.
Χρησιμοποιήστε ελληνικά αποφύγετε τα greeklish.
Ενισχύστε τη συζήτηση!