Εάν ανατρέξουμε σε οποιοδήποτε στρατιωτικό βοήθημα, βιβλίο και εγχειρίδιο, αναζητώντας βασικές συμβουλές, οδηγίες για την ανάπτυξη δυνάμεων, μέσω κατάλληλων τακτικών, μεθόδων και όπλων, ώστε να υπερνικήσουμε ή τουλάχιστον να πολεμήσουμε στρατηγικά, πολυάριθμους αντιπάλους, θα διαπιστώσουμε πως ο βασικότερος ή τουλάχιστον ένας από τους βασικότερους στόχους είναι η αντιμετώπιση του εχθρού που βρίσκεται στο εγγύς περιβάλλον, που βρίσκεται κοντά.
Είναι όπως είπε και ο μεγάλος Αλαίν Ντε Μπενουά, ο προσδιορισμός του κυριότερου εχθρού. Φανταστείτε τον εαυτό σας να δέχεται μια επίθεση από πολλαπλούς αντιπάλους. Εσείς σε άμυνα, ισχυροί μεν σε άμυνα δε. Σε ποιόν θα κτυπήσετε πρώτα; Σε αυτόν που βρίσκεται εγγύτερα σαφώς. Δεν υποτιμάτε κανέναν, απλούστατα, σκεπτόμενοι στρατηγικά, κτυπάτε αυτόν που είναι κοντύτερα. Τι γίνεται όμως εάν ο αντίπαλος βρίσκεται κοντύτερα από ότι νομίζαμε;
Οι Αυτόνομοι Εθνικιστές, δεν είναι οργάνωση. Είναι σύνολο ανθρώπων, εθνικιστών, οι οποίοι συνιστούν ένα δίκτυο, μάλλον αυθόρμητα και ίσως ''αλληλέγγυα'' με προφανέστατο σκοπό, την ενεργητική συμμετοχή των εθνικιστών στα ευρύτερα πολιτικά και μη κοινά, την καλλιέργεια της έννοιας της εθνικιστικής συντροφικότητας, τη διατήρηση γενικότερων στοιχείων, εθνικιστικού χαρακτήρα και ύφους, καθώς και με ευρύτερο (πολιτικό) στόχο την απόδειξη πως πέρα από τις κλασσικές, ορθόδοξες πολιτικές μεθόδους, οι εθνικιστές έχουν και μπορούν να παρουσιάσουν ενεργό ιδεολογικό και πολιτικό έργο, έξω από τις παραδοσιακές δομές της οργάνωσης, του κόμματος, του ''ηγέτη'' κλπ. Όποιος, ανοήτως, προσπαθήσει να βρει τίποτα άλλο, αδίκως αναλώνεται.
Αμφισβητώντας ''ιερές αγελάδες'', φτάσαμε εδώ και μόλις δύο χρόνια στη δημιουργία μιας νέας κουλτούρας, που επηρέασε και συνεχίζει να επηρεάζει πολλούς, είτε αυτοπροσδιορίζονται ως αυτόνομοι, είτε όχι. Μιας κουλτούρας αμφισβήτησης της κατάστασης του εθνικιστικού χώρου, αναδεικνύοντας τα πραγματικά αίτια που οδήγησαν στον βούρκο του ''Εθνικού Χώρου''.
Με την αμφισβήτηση όλων αυτών, σε συνδυασμό με τις πολιτικές μας παρεμβάσεις, τις ιδεολογικές μας δράσεις και την ενέργεια που εκκρίνει κάθε νεογέννητη μορφή ζωής, καταφέραμε και φέραμε πολλούς συντρόφους στο πλάι μας. Ανθρώπους που απογοητευμένοι από τις σημερινές πολιτικές καταστάσεις, αναζητούσαν ένα πολιτικό καταφύγιο. Άλλοι πάλι, συμμετέχοντες σε άλλες κινήσεις, οργανωμένες, αντιλήφθηκαν τις προθέσεις μας και μας εκδήλωσαν την συμπαράσταση και τους συναγωνιστικούς τους χαιρετισμούς. Άλλοι αδιαφόρησαν παντελώς και συνέχισαν το μοναχικό τους μονοπάτι, την δικιά τους ατραπό. Υπήρξαν όμως και αυτοί που έσταξαν χολή και το κάνουν ακόμα.
Είναι όμως πραγματικά λίγοι, και ας καταβάλλουν γι αυτό μεγάλη προσπάθεια. Αυτοί που μόνο να χάσουν έχουν, όχι από τους αυτόνομους εθνικιστές απαραίτητα, αλλά από κάθε συλλογική προσπάθεια που σπάει τον πολιτικό παγετώνα του κινήματός μας ή που χαλάει τις αρχηγικές τους τάσεις. Αυτοί που λόγω χαρακτήρα έθεσαν τις προσωπικές του επιδιώξεις πάνω από κάθε ιδεολογική πραγματικότητα, είναι και αυτοί που στο τέλος θα απομονωθούν. Ας είναι.
Εξαρχής ξεκαθαρίσαμε, πέραν των πολιτικών μας μεθόδων, τις ιδεολογικές μας θέσεις. Αυτά που έχουμε βαθιά μέσα μας. Οι ιδεολογικές μας πεποιθήσεις είπαμε, είναι και αυτές που καθορίζουν τον πολιτικό μας χώρο.
Σε καμία περίπτωση δεν θεωρήσαμε εαυτούς δεξιούς ή ακραίους. Όλοι όσοι μας θεώρησαν ως ακροδεξιούς, έσφαλαν. Ούτε καν αποδεχόμαστε τον πολιτικό άξονα. Πέραν αυτού, είμαστε αηδιασμένοι από την κατάχρηση των πατριωτικών και εθνικιστικών θέσεων, από όλους αυτούς που έχουν ως μοναδικό πολιτικό στόχο την αυτοανάδειξή τους και ως ιδεολογική βάση την προστασία του αστικού κράτους, την εξασφάλιση ''σταθερότητας'' της άρχουσας οικονομικής τάξης και της ικανοποίηση φετιχιστικών θέσεων σχετικά με την αναγκαιότητα του δημοκρατικού συστήματος.
Ο ''μπουμπούκος'' και ο κάθε νενέκος και ντιντής που βρίσκεται στον ''εθνικό χώρο'', δεν μπορούν να συσχετιστούν ιδεολογικά μαζί μας, ούτε και ποτέ θα επιθυμήσουμε κάτι τέτοιο. Αυτοί είναι και οι ''ακραίοι'', ακραίοι και ακραία υπερασπιστές της κατάστασης που οδήγησε τον Έλληνα στην πνευματική, ιδεολογική και πολιτική αναπηρία, την οικονομία σε τέλμα και τη ζωή σε βασανιστήριο. Οι καλύτεροι σύμμαχοι της αντεθνικής αριστεράς και της νέας τάξης.
Η εμπειρία μας στον ''χώρο'' είναι τέτοια, λόγω της αριθμητικής μας ισχύος, που μας επιτρέπει να γνωρίζουμε πως όλοι οι καλοθελητές και τα καλόπαιδα της εθνικοφροσύνης, το μόνο που κατάφεραν εδώ και τρεις δεκαετίες, είναι να συσχετίσουν τον εθνικισμό με την ακροδεξιά, την γραφικότητα, την περιθωριακή πολιτική, την ανούσια βία, την κερδοσκοπία και φυσικά, εν τέλει είναι αναντίρρητο, κατάφεραν να πράξουν το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ευαγγελίζονται. Όχι απλά δεν έφεραν ''ρήξη και ανατροπή'', τουναντίον έγιναν οι καλύτεροι σύμμαχοι του καθεστώτος, αδρανοποιώντας πολιτικά τους εθνικιστές (όλων των τάσεων) και έλυσαν τα χέρια του πολιτικού συστήματος.
Σήμερα που υπάρχει ένα φοβερό momentum για τον εθνικισμό, ο πολιτικός μας όγκος είναι παγιδευμένος κάτω από μια κρούστα ιδεολογικών και πολιτικών μορφωμάτων, προσωπικών εμμονών και θρασυδειλίας. Στοιχεία που για έναν εθνικοσοσιαλιστή και εθνικοεπαναστάτη, αποτελούν εφάμιλλα βαρύτατης ασθένειας. Ευθύνες για τον εγκλωβισμό του εθνικιστικού κινήματος, στα μουχλιασμένα αμπάρια της άκρας δεξιάς, φέρουν σαφέστατα και οι ίδιοι οι εθνικιστές ή τουλάχιστον κάποιοι από τους ηγέτες τους. Τα λάθη είναι αναμενόμενα και τα συγχωρούμε, ο δόλος όμως πρέπει να τιμωρηθεί.
Εδώ είναι λοιπόν, που προσδιορίζουμε τον κυριότερο εχθρό μας. Στην ακροδεξιά, στην πολιτική εκείνη τάση που μας έχει ως ζωτικό χώρο τον ''Εθνικό χώρο''. Τους εθνικόφρονες αστούς, τους πατριδοκάπηλους βιβλιοπώληδες, τους τηλεοπτικούς αστέρες, τους '' πατριώτες'' Ιεράρχες, τους ''δικούς μας'' αστυνομικούς, τους μαϊντανούς του star system, τους θρασύδειλους μασόνους, τους φετιχιστές ρατσιστές με ανώτερα σπέρματα, τους ιδεολόγους της εξωγήινης καταγωγής μας, τους σκυλάδες και τους μπουζουκόβιους της αριστοκρατίας, τους αριστεροδεξιούς ορθόδοξους Ελληναράδες του καναπέ και τους ηλίθιους που περιμένουν η ζωή τους να αλλάξει αν επέμβουν οι Ρώσοι στην Πόλη!
Μακριά και καθόλου αγαπημένοι. Δεν θα παίξουμε άλλο το παιχνίδι τους.
Οι αυτόνομοι εθνικιστές αποτελούν επαναστατικό πολιτικό ρεύμα και ουδεμία σχέση θέλουμε με τους εκφραστές τους αστικού πατριωτισμού, της δεξιάς και της εθνικοφροσύνης. Ο ιδεολογικός απεγκλωβισμός μας είναι πλέον πραγματικότητα, η ιδεολογική απελευθέρωση των εθνικιστών, είναι αυτό που επιθυμούμε και επιδιώκουμε. Η κινηματική λογική σαφώς και μας βρίσκει σύμφωνους, ο πολιτικός σεκταρισμός είναι που δεν μας ταιριάζει. Ο αγώνας μας είναι δυσκολότερος από ότι παλαιότερα, αυτό είναι που μας κεντρίζει, αυτό είναι το έναυσμα ενός μαραθώνιου συντροφικότητας. Με κάθε νεύμα συντρόφου και το καρδιοχτύπι για τον αγώνα δυναμώνει, τέρμα οι οπισθοχωρήσεις και η ανεκτικότητα.
Τέρμα τα ''κάντε υπομονή'' και τα ''δικοί μας είναι''. Δε τασσόμαστε εναντίον όλων μα εναντίον όλων εκείνων που ζουν από την δικιά μας υποταγή. Η ακροδεξιά λοιπόν, η νοοτροπία του χώρου εντός και εκτός εισαγωγικών, είναι για εμάς ο κυριότερος, τωρινός, εχθρός. Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Τρίκαλα, Λάρισα, Καλαμάτα, Τρίπολη, Λάρνακα, Λευκωσία, Δωδεκάνησα, Καβάλα, Πάτρα, Λαμία, Βόλος, από άκρη σε άκρη της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια, κάτι αλλάζει. Θα φροντίσουμε αυτή η αλλαγή να μην κοπάσει. Και κυρίως, θα φροντίσουμε ώστε να μην βλέπουμε άλλους κουρασμένους πατριώτες, άλλους αηδιασμένους εθνικιστές.
Κομμάντο Αυτοχθονίας - Στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.
Mην αποστέλλετε μηνύματα που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία έριδων.
Σεβαστείτε όλους τους σχολιαστές ακόμη κι αν διαφωνείτε.
Αποφύγετε την καταχώρηση του ίδιου σχολίου σε πολλαπλά κομμάτια, την αντιγραφή περιεχομένου από άλλους ιστότοπους, καθώς και τους συνδέσμους σε αμφίβολους διαδικτυακούς τόπους.
Μην επαναλαμβάνετε σχόλια, τα οποία έχουν διαγραφεί.
Αποφύγετε τα κεφαλαία: παρότι δείχνουν πιο ευανάγνωστα, δημιουργούν ένταση και την αίσθηση ότι ο γράφων φωνάζει.
Χρησιμοποιήστε ελληνικά αποφύγετε τα greeklish.
Ενισχύστε τη συζήτηση!