του Έσπερου.
Αν κοιτάξουμε της ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων θα δούμε ότι είναι πλήρως κατευθυνόμενες. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι ξένες πρεσβείες ελέγχουν πλήρως το πολιτικό κατεστημένο της πατρίδας μας. Ο μεσσιανισμός λοιπόν δεν πρόκειται να ωφελήσει ένα επαναστατικό πατριωτικό κίνημα, αφού ο ηγέτης του με το που θα εμφανιστεί στο πολιτικό προσκήνιο πρέπει να έχει έρθει σε επαφή με τα ξένα κέντρα κατοχής. Για αυτό έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι αν μπορούσαν οι εκλογές να αλλάξουν τα πράγματα θα ήταν σίγουρα παράνομες. Ευτυχώς σήμερα έξι στους δέκα Έλληνες έπαψαν πια να ελπίζουν στις εκλογές και στα κομματικά μαντριά.
Το πολιτικό κατεστημένο, που κυριαρχεί στα χρόνια της μεταπολίτευσης, αποτελείται από δύο βασικές κοινωνικοπολιτικές θεωρίες. Η θεωρία του «κομμουνισμού» που είναι προσηλωμένη στις ιδέες του διεθνισμού και αυτή του «καπιταλισμού» που κυριαρχείται από το φιλελεύθερο πολυπολιτισμικό μοντέλο. Οι δύο αυτές θεωρίες μπορεί φαινομενικά να φαίνεται ότι βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης αλλά έχουν ένα κοινό σημείο. Στηρίζουν την οικονομική ανάπτυξη στο φτηνό εργατικό δυναμικό. Δηλαδή και οι δύο κοινωνικοπολιτικές θεωρίες θέλουν στην Ελλάδα να εργάζεται ο μετανάστης (νόμιμος για τον κομμουνισμό παράνομος για τον καπιταλισμό), ώστε να κερδίζει ο κεφαλαιοκράτης και να παράγεται ένα προϊόν με χαμηλό κόστος παραγωγής για να είναι ανταγωνιστικό. Όπως υποστηρίζουν δηλαδή μόνο με τους μετανάστες θα μπορέσει η ελληνική παραγωγική οικονομία να αναπτυχθεί.
Ο ελληνικός λαός δεν ακούει κάποια άλλη εναλλακτική λύση οικονομικής ανάπτυξης, άρα νομίζει ότι δεν έχει κάποια άλλη επιλογή. Και αυτό βολεύει σε μεγάλο βαθμό τους τοκογλύφους και τους παγκόσμιους εξουσιαστές. Οι σημερινοί κατακτητές των λαών και οι συνεργάτες τους δεν φοβούνται την κοινωνική αναταραχή αλλά την λαϊκή εξέγερση και την εθνική επανάσταση. Για να γίνει όμως επανάσταση πρέπει να ακούσει ο λαός τον τρόπο που θα ζήσει μετά την εξέγερση και την τελική νίκη. Αν είναι να ζήσει ελεύθερα τότε θα δεχτεί να θυσιάσει τη ζωή του για την «Ιδέα». Σήμερα αυτοί που καλούν τον λαό σε αντίσταση δεν του προτείνουν ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης δεν του προτείνουν μια λύση για να βγει από το φιλελεύθερο καπιταλιστικό τούνελ.
Κάποιες «εθνικιστικές» κραυγές που υπάρχουν στην Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας είναι εντελώς ακίνδυνες για το κατεστημένο της φιλελεύθερης αγοράς. Σε Γαλλία, Αυστρία, Ολλανδία, και τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες, ακούγονται φωνές κατά των μεταναστών αλλά χωρίς καμιά ουσία (Βίλντερς κα). Αν για παράδειγμα κάποιοι από όλους αυτούς που το παίζουν δήθεν «πατριώτες», έπαιρναν την εξουσία και «διώχνανε» σε μια νύκτα τους ξένους μετανάστες που ζούνε στη χώρα τους, σε λίγους μήνες αυτοί θα «επέστρεφαν», αφού η οικονομική ανάπτυξη θα είχε ανάγκη τα φτηνά εργατικά χέρια για να παράγουν «ανταγωνιστικά» προϊόντα. Δηλαδή έχουμε 100% αστικές ακροδεξιές πολιτικές κραυγές χωρίς καμιά πολιτική ουσία.
Θα ήταν πραγματικά επικίνδυνοι αν αντί να λένε αοριστολογίες και ξύλινα λόγια μπορούσαν να προτείνουν έναν διαφορετικό τρόπο παραγωγής, που δεν θα είχε ανάγκη την εισαγωγή φτηνών εργατών. Αυτό περιμένει να ακούσει ο ελληνικός λαός, αλλά δυστυχώς οι κατευθυνόμενοι πολιτικοί ηγέτες του όχι μόνο δεν λένε αλλά ούτε τολμάνε να σκεφτούν. Και επειδή όπως προαναφέραμε όλα είναι ελεγχόμενα από ξένα κέντρα, αφού ζούμε εδώ και χρόνια σε μια κατεχόμενη πατρίδα, για να υπάρξει αληθινή αντίδραση, που θα φέρει μια αληθινή επανάσταση, θα πρέπει να είναι ή «ακέφαλη αντίσταση» ή «αντίσταση δίχως ηγέτη», δηλαδή πολλές μικρές ομάδες που θα έχουν ένα κοινό πολιτικό πλαίσιο αγώνα.
Η στρατολόγηση και συμμετοχή των ατόμων θα πρέπει να γίνεται από τα ίδια τα μέλη του κάθε πυρήνα. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγεται μια ξεπουλημένη πολιτική ηγεσία ή κάποια περίεργα «δυστυχήματα» που θα άλλαζαν την πορεία της ιστορίας. Ο μεγάλος αριθμός τους, που θα είναι απλωμένος σε ολόκληρη την χώρα, θα κάνει τρομερά δύσκολο τον οποιοδήποτε έλεγχο από τα ντόπια ή ξένα κέντρα εξουσίας. Ο λαός είναι ώριμος για δράση αυτό που χρειάζεται είναι ιδεολογική έμπνευση και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με λόγια που θα συνοδεύονται και από έργα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.
Mην αποστέλλετε μηνύματα που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία έριδων.
Σεβαστείτε όλους τους σχολιαστές ακόμη κι αν διαφωνείτε.
Αποφύγετε την καταχώρηση του ίδιου σχολίου σε πολλαπλά κομμάτια, την αντιγραφή περιεχομένου από άλλους ιστότοπους, καθώς και τους συνδέσμους σε αμφίβολους διαδικτυακούς τόπους.
Μην επαναλαμβάνετε σχόλια, τα οποία έχουν διαγραφεί.
Αποφύγετε τα κεφαλαία: παρότι δείχνουν πιο ευανάγνωστα, δημιουργούν ένταση και την αίσθηση ότι ο γράφων φωνάζει.
Χρησιμοποιήστε ελληνικά αποφύγετε τα greeklish.
Ενισχύστε τη συζήτηση!