« … Τώρα, ο ρόλος των Ουκρανών Εθνικιστών, που δεν μπορούν παρά να έχουν τη συμπάθειa μας και την αλληλεγγύη μας, γίνεται κρίσιμος και αποφασιστικός. Είναι να καταγγείλουν τους ελιγμούς του Soros και της αδελφότητας του και να εργαστούν με επιμέλεια και επιτήρηση της κατάστασης.
Είναι να διεκδικήσουν έναν ουκρανικό εθνικισμό και την αδιαπραγμάτευτη εθνική ανεξαρτησία τους, αλλά την ίδια στιγμή, πρέπει να καλύψουν τις ανάγκες μιας προνομιακής σχέσης με τη Ρωσία, τόσο για οικονομικούς λόγους και ενεργειακούς, τόσο για την προοπτική της ιστορικής εξέλιξης, όσο και επειδή, από την οπτική της σύγκρουσης των πολιτισμών και της κουλτούρας, όπου σήμερα η Μόσχα στέκεται απέναντι στη Δύση, η Ουκρανία είναι στο ίδιο στρατόπεδο με τον Πούτιν και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει με τίποτα, αν δεν αλλάξουν δέρμα και ψυχή.
Αυτό είναι ένα λεπτό και βασικό τους καθήκον. Αντιστοίχως το δικό μας καθήκον είναι να εγκαταλείψουμε την κατηγορία του οπαδού, ακόμη κι αν έχει θεωρητική αναφορά για να επιτευχθεί μία ρεαλιστική ενσυναίσθηση με όσους είναι ανθρωπολογικά και ιδεολογικά συγγενείς, ώστε αυτή να είναι η μικρή συμβολή μας προς την σωστή κατεύθυνση. Όσο παράδοξο και να είναι αυτό (αλλά κάθε σημαντική απόφαση γεννιέται από το Παράδοξο) αυτό είναι η ανεξαρτησία της Ουκρανίας σε αποφασιστική συνεργασία με την Ρωσία του Πούτιν … »
αναδημοσίευση από την Ραδιοφωνία Αντίστασης
Αν οι άνθρωποι είναι πραγματικά αγωνιστές πρέπει να τον "στείλουν" αυτόν και τους ομοίους του με συνοπτικές διαδικασίες, γιατί όχι μόνο κινδυνεύει η Ουκρανία να γίνει προτεκτοράτο των Αμερικανοσιωνιστών -και συνεπώς να βρεθεί σε ακόμα χειρότερη κατάσταση από αυτή που ήταν-, αλλά έτσι αμαυρώνεται το ήθος όλων των Ουκρανών -και όχι μόνο- Εθνικοσοσιαλιστών.
ΑπάντησηΔιαγραφή