του WoodBrother
Βαμβάκι σιτάρι και καπνό, και κοίταζες τον Ήλιο
αναρωτιόσουν αν αύριο θα σουν μέσ' το χώμα
Και αυτοί ήρθαν σαν τα στοιχειά, που παν' στο παραμύθι
μα εσύ δεν άγγιξες την σκανδάλη
Ούρλιαξαν να σου αρπάξουν το ίδιο σου το σπλάχνο
μονάχος σκούπιζες βουβός, ένα ζεστό σου δάκρυ
Ανήμπορος και ανίκανος να πράξεις το σωστό
μα εσύ δεν άγγιξες την σκανδάλη
Ο αφέντης σε χτύπαγε μπουνιές μέχρι να σε ματώσει,
στο χώμα έπεσες να βρεις το πώς και το γιατί.
Και τα τσακάλια με τα σιρίτια ζέσταιναν την πνοή τους
μα εσύ δεν άγγιξες την σκανδάλη
Και τώρα σαν το σκυλί σε έγδαραν και αρπάζουν το τομάρι
Τρόπαιο της μπάνκας είσαι πια, και στο καρφί στημένος
Μονάχος σου μοιρολογάς, σήμερα ένας δεσμώτης
μα εσύ δεν άγγιξες την σκανδάλη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.
Mην αποστέλλετε μηνύματα που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία έριδων.
Σεβαστείτε όλους τους σχολιαστές ακόμη κι αν διαφωνείτε.
Αποφύγετε την καταχώρηση του ίδιου σχολίου σε πολλαπλά κομμάτια, την αντιγραφή περιεχομένου από άλλους ιστότοπους, καθώς και τους συνδέσμους σε αμφίβολους διαδικτυακούς τόπους.
Μην επαναλαμβάνετε σχόλια, τα οποία έχουν διαγραφεί.
Αποφύγετε τα κεφαλαία: παρότι δείχνουν πιο ευανάγνωστα, δημιουργούν ένταση και την αίσθηση ότι ο γράφων φωνάζει.
Χρησιμοποιήστε ελληνικά αποφύγετε τα greeklish.
Ενισχύστε τη συζήτηση!