Ἀπὸ τὸ ὀπισθόφυλλο τοῦβιβλίου:
− Τὸ ἔθνος δὲν εἶναι μιὰ ἀφαίρεση. Μπορεῖ νὰ τὸπαρατηρήσει κανεὶς παντοῦ. Στὸν λαό, στὸν τόπο, στὸν πολιτισμό του, στὰ λαϊκὰ ἔθιμα καὶστὴν γλῶσσα, στοὺς καρποὺς τῆς σκληρῆς του δουλειᾶς καὶστὶς κοινὲς ἀναμνήσεις.
− Δὲν μπορεῖκανεὶς νὰ ἀγνοήσει τὸ ἔθνος ἁπλῶς καὶμόνο μὲ τὴν σκέψη ἤ νὰ τὸκάνει νὰ ἐξαφανισθεῖ ἀναλύοντάς το καὶ ἀνάγοντάς το στὰ ἄτομα ποὺ τὸ ἀποτελοῦν. Τὸ ἔθνος ἁπλῶς Εἶναι.
− Ἕνας στεῖρος νοῦς δὲν μπορεῖ νὰσυλλάβει ποτὲ τὴν οὐσία τοῦ ἔθνους. Τὸ ἔθνος πρέπει νὰβιωθεῖ.
− Ἡ ὕπαρξη τοῦ ἔθνους βασίζεται στὸ αἴσθημα τῆς κοινότητας καὶ στὸν πόθο τῆς ἐγγύτητας, ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ τὴν γενετικὴβάση τῆς ἀνθρωπότητας. Ἡπεμπτουσία τοῦ ἔθνους εἶναι ἡ ἀλληλεγγύη, ὁ ἀμοιβαῖος σεβασμὸς καὶ τὸ αἴσθημα εὐθύνης ποὺ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλον.
− Τὸ ἔθνος δὲν εἶναι ἕνα τυχαῖο φυσικὸγεγονός ἀλλὰ ἡλογικὴκορύφωση τῆς βιολογικῆς, κοινωνικῆς καὶπνευματικῆς ἐξέλιξης τῆς ἀνθρωπότητας.
− Τὸ ἔθνος εἶναι μιὰκοινότητα ἀλληλοβοήθειας καὶ ἀλληλοεξάρτησης. Μπορεῖκανεὶς νὰμετρήσει ἕνα ἔθνος ἀπὸ τὸν βαθμὸ ἀλληλεγγύης καὶσυνεργασίας ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἐπιδεικνύουν ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλον. Τὸ ἔθνος εἶναι μιὰ ὀργανικὴ ὀντότητα.
− Ὁ λογικὸς σκοπὸς τῆς κοινωνικῆς καὶπνευματικῆς ἐξέλιξης τῆς ἐπανάστασης εἶναι ἕνα αὐξανόμενο αἴσθημα κοινότητας καὶ πιὸσύνθετης συνεργασίας.
− Σὲ ἕνα σοσιαλιστικὸ σύστημα τὸ ἔθνος αὐτοκυβερνᾶται μέσω τῆς ὀργανικῆς δημοκρατίας.
− Μιὰ σοσιαλιστικὴκοινωνία χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ἔννοια τῆς ὀργανικῆς ἐλευθερίας. Μιὰσοσιαλιστικὴ κοινωνία, σὲ ἀντίθεση μὲμιὰφιλελεύθερη καπιταλιστικὴ κοινωνία, θέτει τὴν εὐθύνη καὶ τὸκαθῆκον πρὸς τοὺς συμπολῖτες μπροστὰ ἀπὸ τὸν ἐγωισμὸκαὶ τὸν ἡδονισμό.
Ὁ Κάϊ Μοῦρρος (Kai Murros) εἶναι Φινλανδὸς πολιτικὸς στοχαστὴς καὶγεννήθηκε τὸ 1969 στὸ Ἑλσίνκι. Τὴν περίοδο 1990-1999 σπούδασε διάφορα ἀντικείμενα στὸΠανεπιστήμιο τοῦ Ἑλσίνκι, κυρίως ἱστορία καὶ ἀνατολικὲς γλῶσσες. Στὴν μεταπτυχιακὴ διπλωματική του ἐργασία μελέτησε τὴν σταδιακὴμετατροπὴτοῦΚινεζικοῦΛαϊκοῦΣτρατοῦ ἀπὸ ἀντάρτικο στρατὸ σὲσύγχρονο ἐπαγγελματικὸστρατό. Τὸ ἀνὰχεῖρας βιβλίο εἶναι τὸπρῶτο του καὶκυκλοφορεῖ γιὰπρώτη φορὰ στὴν ἑλληνικὴγλῶσσα.
- ΕἰσαγωγικὸΣημείωμα τοῦ Κωνσταντίνου Στυλιανοῦ
Γεώργιος Λαμπελέτ:
- Ἡ ἐθνικὴμουσικὴ
- Ὁ ἐθνικισμὸς εἰς τὴν τέχνην
- Ἡ ἑλληνικὴδημώδης μουσικὴ
Ἀπὸ τὸ ὀπισθόφυλλο τοῦβιβλίου:
«Ἡ τελευταία προοδευτικὴφάσις τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος φέρει καὶ τοῦτο τὸπαράδοξον, ὅτι ἐπενόησε μίαν κοινὴν τῶν λαῶν τέχνην, μὴ ὑποκειμένην εἰς καμμίαν ἐπίδρασιν φυσικοῦκαὶκοινωνικοῦ περιβάλλοντος, φυλῆς κτλ., ὁρίσασα δι’ αὐτὴν μίαν θέσιν σχεδὸν ἀεροστατικήν, εἰς ἕνα ὁρίζοντα ὅπου νὰ ὑπάρχῃμόνον διαφορὰ ποσότητος καλλιτεχνικῆς ἰδιοφυΐας.
[...] Πᾶς ἄνθρωπος, καὶ ὑπὲρ πάντα ἄλλον ὁκαλλιτέχνης εἰσπνέει τὴν κοινωνικὴν καὶφυσικὴν ἀτμοσφαῖραν τοῦτόπου του. [...] Τὸν ἐθνικὸν ποιητήν τὸν δημιουργεῖ τὸφυσικὸν καὶκοινωνικὸν περιβάλλον τοῦ τόπου του. Ὑπὸτοὺς ὅρους αὐτοὺς ὅλοι οἱκαλλιτέχναι πρέπει νὰ εἶνε ἐθνικοί, καὶ ἐκεῖνοι ἀκόμη οἱ ὁποῖοι προτρέχουν τῆς ἐποχῆς των, ἐργάζονται διὰ τὸμέλλον, διότι δὲν εἶνε ἄλλο τὸ ἔργον των, εἰς τὸδένδρον τῆς ἐθνικῆς τέχνης, παρὰ ἕνας κλάδος προτεταμένος ὁ ὁποῖος ἀντλεῖ τὴν ὑπόστασίν του ἀπὸ τὰς βαθείας ρίζας τοῦ περιβάλλοντος καὶ τῆς φυλῆς.»
Ὁ Γεώργιος Λαμπελέτ (1875 - 1945) ἦταν Ἕλληνας συνθέτης, μουσικοκριτικός, συγγραφέας μουσικοθεωρητικῶν κειμένων, δοκιμιογράφος, δάσκαλος μουσικῆς, ποιητὴς καὶμεταφραστής. Ἔγραψε κύκλους τραγουδιῶν, χορωδιακὰκαὶ ὀργανικὰ ἔργα, καθὼς καὶθεωρητικὲς μελέτες σχετικὰ μὲ τὸ ἐθνικὸστοιχεῖο στὴν ἑλληνικὴλόγια καὶδημώδη μουσική.
Θεωρεῖται ἕνας ἀπὸτοὺς πρωτεργάτες τῆς Ἐθνικῆς Μουσικῆς Σχολῆς. Ἄν καὶ τὸμεγαλύτερο μέρος τῆς μουσικῆς του ἔχει χαθεῖ, στὰσωζόμενα ἔργα διαφαίνεται ἡ ἰδιάζουσα αἰσθητική του, ὅπως αὐτὴπροκύπτει κυρίως μέσα ἀπὸ ἐναρμονίσεις δημωδῶν τραγουδιῶν. Μελοποίησε πολλὰ παιδικὰποιήματα τοῦ Ζαχαρία Παπαντωνίου. Ὡς κριτικὸς τῆς τέχνης -καὶ δῆ τῆς μουσικῆς- ὁΛαμπελὲτ ὑπῆρξε πολέμιος τοῦ ἐκδυτικισμοῦ τῆς τέχνης.
Ανώνυμε ευχαριστούμε για το σχόλιο. Ανήκεις στην μειοψηφία των απόψεων και των σχολίων, όλα συνηγορούν στο αντίθετο :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαλαιότερα ήσουν πιο "αριστερός" και πιο απόλυτος σε ορισμένα ζητήματα. Ας πούμε σε παλαιότερα κείμενα μιλούσες για ταξικό αγώνα, ανέβαζες για τον Τσε Γκεβάρα, εθνικοαναρχισμό κτλ. Ήσουν πιο αδιάλλακτος με ορισμένους ακροδεξιούς. Παραδείγματος χάριν σε παλαιότερα άρθρα τον Μεταξά τον έβριζες και τώρα διατηρείς μια πιο μετριοπαθή στάση (σωστά πράττεις). Το 2012-13-14 δεν νομίζω να πρόβαλες Λόγχη, Ζαφειρόπουλο, κτλ. Τώρα παρατηρώ είσαι περισσότερο Τρίτη Θέση
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν προσέξεις λίγο καλύτερα την αρθρογραφία θα δεις ότι πρόσφατα ανέβηκε άρθρο και για τον ε/α και για τον Γκεβαρισμό. Ετικέτα Τρίτη Θέση. Για τον Μεταξά υπάρχει και ηχητικό αρχείο με κριτική στο πρόσωπο του. Η Λόγχη προβάλλεται εδώ και χρόνια όπως και κάθε ποιοτικός εκδοτικός οίκος. Για τον Ζαφειρόπουλο υπάρχει και άρθρο που του ασκεί κριτική επειδή φιλοξένησε στο Patria άρθρο του Γούδη. Η Τρίτη Θέση ξεκινάει από τον ε/α και φτάνει στον "αριστερό" Φασισμό του Σαλό. Αν βρεις σε άλλη συντακτική ομάδα περισσότερα άρθρα για την ακροδεξιά μας ενημερώνεις. Το προτελευταίο ήταν για τον Κας και το τελευταίο για την συνεργασία της Ουρανίας με την Νορβηγική αντιφα. Απορίες:
ΑπάντησηΔιαγραφήΣημασία δεν έχει μόνο η έκδοση αλλά ποιος την κάνει, πότε την κάνει, γιατί την κάνει. Λάθος μέρος βρήκες να διαφημίσεις την νεκρανάσταση του εκδότη που θυμήθηκε να βγάλει φράγκα από μια αντιπαράθεση γελοία. Λευκούς περιούσιους του ονόμαζε ο David Lane όλους αυτούς που στο όνομα της ιδέας το έπαιζαν "ναζί" ή "φασίστες" και απλά πλούτιζαν. Αν ρωτήσεις και τον αστροφυσικό μπορεί να σας εξηγήσει το κόλπο.
ΑπάντησηΔιαγραφή