γράφει ο Τάσος Σοφούλης
Θα μπορούσε να κάτσει στα σαλόνια της Κηφισιάς να χορεύει βαλς και να μιλάει γαλλικά με την τάξη του. Θα μπορούσε να εξαργυρώσει το αξίωμα του και την ευγενική καταγωγή του και να γίνει υπουργός με όποιο κόμμα ήθελε.
Θα μπορούσε επίσης να ανήκει στα "γουναροειδή" της εποχής και να λέει στα σαλόνια πως η σπονδυλική στήλη της Ελλάδας δεν αντέχει την Μακεδονία, αντιθέτως αυτός την σήκωσε στην δική του πλάτη και με την βοήθεια του αδελφογαμπρού του Ίωνος Δραγούμη ηγήθηκε του αγώνα κατά των κομιτατζήδων Εξαρχικών.
Φεύγοντας από το σπίτι του δεν
φίλησε ούτε τα παιδιά του προκειμένου να φύγει απερίσπαστος για την Μακεδονία
και να πολεμήσει για τα δίκαια του ελληνισμού τα οποία καταπατώνταν από τους
Βούλγαρους.
Το 1904 λοιπόν στη Σιάτιστα πέφτει νεκρός από
ανταλλαγή πυροβολισμών με τουρκικό απόσπασμα, τα τελευταία του λόγια πριν
ξεψυχήσει ήταν "Το τουφέκι μου να το δώσετε στον γιό μου τον σταυρό μου
στην γυναίκα μου την Ναταλία, Θάνατος στους κομιτατζήδες, Ζήτω η
Μακεδονία".
Αυτή λοιπόν η θυσία ώθησε το καθυστερημένο ελλαδικό
κράτος να κινητοποιηθεί για την τύχη της Μακεδονίας και το πρώτο αίμα για την
προσάρτηση της Μακεδονίας στον Β' Βαλκανικό ήταν του Παύλου Μελά.
Μετά από χρόνια για αλλότρια συμφέροντα το όνομα της
Μακεδονίας δόθηκε σε ένα κράτος χωροφύλακα προκειμένου να συντηρηθεί το ΝΑΤΟ,
όπως και να έχει ότι κερδίζετε με αίμα και παραχωρείται με υπογραφές είναι
προδοσία.
"Συνάντησα στο διάβα μου ένα κοριτσάκι, μόλις το ρώτησα
ποιος είναι ο βασιλιάς της Μακεδονίας μου απάντησε ο Παύλος Μελάς"
Ίων Δραγούμης, Μαρτύρων και ηρώων αίμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.
Mην αποστέλλετε μηνύματα που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία έριδων.
Σεβαστείτε όλους τους σχολιαστές ακόμη κι αν διαφωνείτε.
Αποφύγετε την καταχώρηση του ίδιου σχολίου σε πολλαπλά κομμάτια, την αντιγραφή περιεχομένου από άλλους ιστότοπους, καθώς και τους συνδέσμους σε αμφίβολους διαδικτυακούς τόπους.
Μην επαναλαμβάνετε σχόλια, τα οποία έχουν διαγραφεί.
Αποφύγετε τα κεφαλαία: παρότι δείχνουν πιο ευανάγνωστα, δημιουργούν ένταση και την αίσθηση ότι ο γράφων φωνάζει.
Χρησιμοποιήστε ελληνικά αποφύγετε τα greeklish.
Ενισχύστε τη συζήτηση!