Όταν η δεξιά της Σιών ραπίζει την ακροδεξιά του Κυρίου …

του Wood Brother

Οι κλωτσιές και οι σφαλιάρες του υιού Μπαλτάκου σε βουλευτές της «Χρυσής Αυγής» … είναι το κερασάκι στην κοινοβουλευτική τούρτα της σύγχρονης ελληνικής δημοκρατίας. Πέρα από το γεγονός ότι καταδεικνύει για πολλοστή φορά την ανυπαρξία μέτρων ασφαλείας στους κύκλους της «Χρυσής Αυγής» και μάλιστα σε έναν χώρο που βρωμάει η δυσωδία του κοινοβουλευτισμού - τους φυλάνε επιπλέον 350 ένστολοι πραιτοριανοί - κυρίως φέρνει στο προσκήνιο το νέο επεισόδιο μεταξύ δεξιάς και ακροδεξιάς.

Η δεύτερη αφού δεν κατάφερε να «ευλογηθεί» από τους ρασοφόρους κοιλαράδες όπως περίμενε και να δρέψει καρπούς από τα χειροφιλήματα με την Μπακογιάννη ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι η δεξιά δεν έχει να χάσει στο ελάχιστο αν προφυλακίσει ολόκληρη την κοινοβουλευτική ομάδα του Μιχαλολιάκου αφού έτσι θα πάρει τα εύσημα από τα σιωνιστικά γεράκια. Όμως εκεί που η ανικανότητα της ηγεσίας δημιουργεί απορίες για την κατάσταση στα εσωτερικά τους έρχεται ο εκ Ρωσίας άγγελος Κυρίου (Πούτιν) να τους ξυπνήσει από τον λήθαργο με γνώμονα την μελλοντική γεωπολιτική παρουσία να σώσει την κατάσταση σε μια επίδειξη πολιτικής τακτικής και με την Ελλάδα να θυμίζει διαχρονικά την εποχή λίγο μετά την επίσημη διακήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας.

Την ώρα που στο κοινοβούλιο ωρύονται υπάρχουν τα κόμματα και οι κομματάρχες, οι αρχηγοί και οι υπαρχηγοί, οι επερωτήσεις και οι απαντήσεις. Αλλά την ίδια στιγμή οι μισθοί είναι στα χαμηλότερα επίπεδα, η ανεργία σε ύψος ρεκόρ, οι αυτοκτονίες έχουν φτάσει τις 10.000 και η κοινωνική ανέχεια βαράει κόκκινο. Η οικονομική εξαθλίωση είναι δείγμα «πολιτισμού» της αστικής δημοκρατίας. Μιας δημοκρατίας που πρώτα εισήγαγε με τις ευλογίες των Βρυξελλών -και τα ανοιχτά σύνορα του Σαμαρά το ‘91- χιλιάδες λαθρομετανάστες με τα ποινικά μητρώα τους να γεμίζουν πολλές σελίδες ενώ παράλληλα από την άλλη διαθέτει χιλιάδες «ανθρωποφύλακες» με εξειδικευμένες γνώσεις στα βασανιστήρια … ενώ προσλαμβάνει τις επόμενες ημέρες ακόμη περισσότερους.

Δολοφόνοι ξένοι κάνουν τα πάντα για τα λεφτά και βάζουν τζάμια στο λαιμό γυναικών για λίγα ευρώ ενώ την επόμενη ημέρα γίνονται ινδάλματα στα μάτια της «αντιφασιστικής» πλευράς και δολοφόνοι «ανθρωποφύλακες» που στο όνομα της δικαιοσύνης τάχα - όλα αυτά σε ένα κράτος αδίκου με Καραμανλική κατασταλτική παράδοση και σφραγίδα ... - ενεργούν με το δικό τους δίκαιο γιατί έπεσε νεκρός ένας από την κολεγιά τους σε μια τρύπα φιδιών που οι ίδιοι φρόντισαν να κρατούν μακριά από τα μάτια του λαού. Αδιαφορούν κάποιοι αν οι ίδιοι οι «καλοί» δεσμοφύλακες παζαρεύουν χρόνια τώρα πρέζες προστασίες και «σωφρονισμούς» με θύματα ανθρώπους που βρέθηκαν πίσω από τα κάγκελα ενός καθεστώτος που φυλακίζει τον απλό λαό αν χρωστάει 1.000 ευρώ αλλά αφήνει ελεύθερο τον αστό αν κατέχει στις τσέπες του 100.000 ευρώ.

Και αυτοί με την σειρά τους λοιπόν οι δεσμοφύλακες θα γίνουν ήρωες … για την ακροδεξιά αντιφασιστική πελατεία που έχει ταυτίσει το εθνόσημο στην στολή με τον πατριωτισμό και τον εθνικισμό. Αδιαφορούν φυσικά οι τελευταίοι αν τα ίδια πρόσωπα στις φυλακές φέρθηκαν ή φέρονται με τον χειρότερο τρόπο σε Συναγωνιστές μας που βρέθηκαν στην φυλακή για πολιτικά και όχι μόνο θέματα. Μια πολιτεία γραικύλων που καμιά σχέση δεν έχει με την Πολιτεία του Πλάτωνος αλλά θυμίζει αποικία μιας υπερδύναμης σε εποχές με φυτείες βάμβακος και δούλων που τον λαιμό τους κοσμούν βαριές αλυσίδες και τα αφεντικά κρατούν σήμερα όχι όπλα αλλά τα κόκκινα δάνεια τραπεζών.

Έτσι λοιπόν την στιγμή που το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο είναι γεγονός ο Κασιδιάρης ξυπνάει ξαφνικά από τον πολιτικό ύπνο του κόμματος του - μάλλον για πρόσκαιρο κώμα πρόκειται - και ενεργοποιεί έναν μηχανισμό άμυνας με στόχο και σκοπό να σώσει από τον εγκλεισμό τους υπόλοιπους βουλευτές, πλην ενός που διαθέτει πλάτες σε ξένη υπερδύναμη και δεν έχει να φοβηθεί το παραμικρό. Σωστή κίνηση και σε σωστό χρονικό σημείο. Το τελευταίο που θα θέλαμε να δούμε είναι μια «Χρυσή Αυγή» στην φυλακή αφού αυτός ο εγκλεισμός θα ήταν ένα νομικό προηγούμενο για την ποινικοποίηση φυλετικών οργανώσεων, απόψεων, βιβλίων και συμβόλων. Οι μόνοι που μπορούν να κρίνουν στο μέλλον την «Χρυσή Αυγή» και την ηγεσία της είναι τα πρώην και νυν μέλη της και σε καμιά περίπτωση το αστικό καθεστώς και η δεξιά του Σαμαρά. 


Άλλωστε για τους Αυτόνομους Εθνικιστές/Εθνικοσοσιαλιστές η «Χρυσή Αυγή» άλλαξε πορεία προς όφελος της ακροδεξιάς γραμμής διέγραψε κάθε ιστορική πολιτική παράδοση και πρόδωσε τις προσδοκίες χιλιάδων προς όφελος της κομματικής κλίκας. Σήμερα πληρώνει τις επιλογές της με δεκάδες προφυλακισμένους και άλλες απώλειες όπως τους 2 νεκρούς στο Ηράκλειο Αττικής. Αυτό το γεγονός όμως και η διαχρονική αντιπαράθεση μας με τα πρόσωπα αυτά που σήμερα φοράνε γραβάτες και δηλώνουν βουλευτές δεν μας κάνει απαραίτητα να φοράμε παρωπίδες και να μην μπορούμε να δούμε το αυτονόητο, ότι σήμερα η νίκη του Σαμαρά θα είναι ήττα για τις δυνάμεις εκείνες που αντιπαλεύουν την οικονομική πολιτική και πολιτιστική κατοχή της χώρας άσχετα με το γεγονός αν έχουν κάποιο στόχο οι Χρυσαυγίτες και θέλουν να παλέψουν για μια άλλη Ελλάδα.

Είναι όμως ικανή η «Χρυσή Αυγή» να αντιπαρατεθεί με το φιλοσιωνιστικό αντιφασιστικό δεξιό επιτελείο του Σαμαρά το οποίο γνωρίζει τις αδυναμίες του Μιχαλολιάκου; Να σημειωθεί ότι όλοι όσοι συμβουλεύουν τον Σαμαρά πλην ενός είναι δεξιοί καραμανλικοί φιλελεύθεροι αντικομμουνιστές και γνωρίζουν την αχίλλειο πτέρνα των «ηγετών» του Εθνικισμού. Μετά από αυτή την εξέλιξη με τον Μπαλτάκο λειτουργεί το βίντεο αυτό ως μια πολιτική τραχειοτομή προς σωτηρία του κόμματος το οποίο περνάει κρίση αξιών. Υπάρχουν εκείνες οι ζωογόνες δυνάμεις που θα αλλάξουν τα μυαλά και την τακτική του κόμματος του Κασιδιάρη; 

Πιστεύω ότι παρόλο την καίρια ενίσχυση από την πλευρά του Ρωσικού παράγοντος και την ξαφνική διάθεση για σύγκρουση με τον Σαμαρά η εδώ και 2 χρόνια η πλήρη ταύτιση προσώπων με το δημοκρατικό τόξο και τον αντιφασιστικό κοινοβουλευτικό τρόπο σκέψης έχει επιφέρει μια τεράστια εσωτερική σήψη με αναπόφευκτο αποτέλεσμα εκτός αν αντιδράσει η λαϊκή βάση και αντεπιτεθεί στην ηγεσία που τους οδήγησε όλους μαζί στον επικοινωνιακό και πολιτικό κατήφορο και κάποιους στα κελιά του Κορυδαλλού. Την στιγμή που περισσότεροι από 30 Χρυσαυγίτες έχουν οδηγηθεί στην φυλακή - πρόσφατα ο υπεύθυνος της Τ.Ο. Ιεράπετρας γεγονός που απέκρυψαν - και η ηγεσία του Μιχαλολιάκου αδιαφορεί (;) προκλητικά για τους περισσότερους εξ αυτών βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η μάχη με τον Μπαλτάκο είναι μια κίνηση με στοιχεία πανικού, ένα κόκκινο κουμπί για να σταματήσει το τραίνο προς τον γκρεμό με άμεσο στόχο την μη φυλάκιση της κομματικής ηγεσίας και μόνο!

Άλλωστε προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ενώ πρόσφατα νεαρός Εθνικιστής - που πλήρωσε τις μηχανορραφίες της αντιφασιστικής κλίκας και έπεσε θύμα μιας σειράς ψεμάτων εκ μέρους Πακιστανών και ακροαριστερών που τους σιγοντάρει συγκεκριμένο πρόσωπο - καταδικάστηκε σε 14 χρόνια χωρίς αναστολή για τις ζημιές σε ένα κουρείο την στιγμή που αλλοδαπός για διπλή ανθρωποκτονία καταδικάστηκε σε 15 (!) και όμως κανείς από το κόμμα του Κασιδιάρη δεν διαμαρτυρήθηκε για αυτό! Είναι ανίκανοι (;) να καταλάβουν λοιπόν … ότι κάθε καταδίκη ενός Εθνικιστή είναι άλλη μια νίκη της αστικής δημοκρατίας και ενισχύει τα επιχειρήματα της δεξιάς ; 

Έρχεται και πάλι μια δύναμη ευτυχώς για αυτούς - για τα δικά της συμφέροντα - εκτός Ελλάδος να τους δείξει πως πρέπει να πορευθούν αφού το κρατικό χρήμα οι φανφάρες και οι ιδεολογικές παλινωδίες τους κατέστησαν τα τελευταία χρόνια «ζόμπι» της πολιτικής σκηνής τυφλούς από έπαρση δέκτες πολλαπλών χτυπημάτων της τακτικής του Σαμαρά ενός ανθρώπου που υπηρετεί διαχρονικά το Σιωνιστικό κεφάλαιο και τρέχει στο αίμα του η κληρονομιά του Ισραηλινού παράγοντα. Θα καταφέρουν λοιπόν να συνέλθουν και να καταλάβουν ότι η γεωπολιτική σκακιέρα έχει ανάγκη από παίχτες με ποιότητα ή θα συνεχίσουν να πορεύονται στην έρημο της αυταρέσκειας με πυξίδα το πρόσκαιρο πολιτικό όφελος; Σίγουρα δεν μπορούν να δοθούν απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα άμεσα και με σιγουριά. 


Αν νομίζουν κάποιοι ότι τα όμορφα χαμόγελα από τις γυναίκες που πλαισιώνουν τα ψηφοδέλτια της Δεληγιάννη και εμφανίζονται σήμερα να δηλώνουν antifa … στα εξώφυλλα του κυπατζίδικου «Στόχου» ή οι ατάκες του Γούδη που σε ένα δείγμα ύψιστης δημοκρατικής αφοσίωσης δήλωσε πρόσφατα ότι «ο εθνικισμός είναι δημοκρατικός ειδάλλως δεν είναι εθνικισμός» είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ο δημοκρατικός δήμιος είναι εδώ διαθέτει διπλό πέλεκυ (καταστολή και «δικαιοσύνη») και αποφασισμένος να πάρει λαιμούς στον διάβα του χωρίς αναστολές και συναισθηματισμούς. 


Αν δεν χαλυβδωθεί αυτός που θέλει να αντισταθεί με μια ιδεολογική πανοπλία και στήριγμα του την αλληλεγγύη τους φοιτητές εργάτες και αγρότες στο αγώνα για μια Ελεύθερη Ελλάδα σε μια Μεγάλη Ευρώπη τότε θα συνεχίσει να σέρνει στο λαιμό του τα βαριά κουφάρια του κάθε Αλεξόπουλου και του κάθε Μπούκουρα, θα συνεχίσει να είναι το θύμα στο στόχαστρο του καθεστώτος και στους γύπες της δημοσιογραφίας και δεν θα μπορεί να τον σώσει κανένας «Μόσκοβος» και καμιά «Αγία Ρωσία». 

Ο χρόνος Συναγωνιστές θα δείξει ποιοι έχουν δίκιο και ποιοι άδικο …

Γιώργος Σαραντάρης (20.04.1908 - 25.02.1941)

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, εμφανίζεται στις φιλολογικές συντροφιές και τους πνευματικούς κύκλους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης αργότερα, ένας νέος, η συνεισφορά του οποίου στα ελληνικά γράμματα υπήρξε ανακαινιστική και η σκέψη του συνετέλεσε στον προσδιορισμό της έννοιας της ελληνικότητας και στην οριοθέτηση του νέου ελληνισμού ως προς την αρχαιότητα, τον χριστιανισμό, τη νεοελληνική λαϊκή παράδοση και τη σχέση του με την Ευρώπη.

Ο ποιητής, φιλόσοφος και κριτικός της λογοτεχνίας Γιώργος Σαραντάρης, γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 1908 στην Κωνσταντινούπολη και μεγάλωσε στην Ιταλία όπου η οικογένεια του με καταγωγή από την Πελοπόννησο είχε εγκατασταθεί λόγω των εμπορικών της δραστηριοτήτων. Σπούδασε νομικά στα πανεπιστήμια της Μπολόνια και της Ματσεράτα, ενώ από πολύ νέος ασχολήθηκε με την ποίηση και τη φιλοσοφία.

Από το 1931, οπότε και μεταβαίνει στην Αθήνα προκειμένου να εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία, θα εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα και θα αρχίσει την πάλη του, σε μια πνευματική περιπέτεια ανάλογη με του Σολωμού, για να καθυποτάξει την ελληνική γλώσσα, μια γλώσσα “κατ’ εξοχήν πλατωνική”, καθώς όπως έλεγε “η πατρίδα του ποιητή είναι η γλώσσα [...] οφείλει να επιστρέψει στην πατρίδα για ν’ αποδώσει στο έργο το ύφος που του αρμόζει, κείνη τη γραμμή που αποκαλύπτει «αλήθεια» τον πρόσκαιρο κόπο του ανθρώπου. 

Ήθος του ποιητή είναι η γλώσσα˙ αυτή εμπεριέχει το έθνος (που για μας αντιπροσωπεύει ό,τι «η Πατρίδα κ’ η Πίστις» για το Σολωμό), και στο έθνος τόσο ο ποιητής όσο ο πολίτης πιστεύουνε”. Θα φτάσει μέχρι την άποψη ότι “μονάχα ελληνιστί η ποίηση μπορεί χωρίς φόβο να καταπιάνεται με ιδέες, να θίγει και να μη μολύνει ό,τι καθαρό έχει ο ανθρώπινος λόγος”. 

Συμμετέχει στην πνευματική ζωή του τόπου, τυπικά στα πλαίσια της λεγόμενης γενιάς του τριάντα, ουσιαστικά όμως ακολουθώντας μια ξεχωριστή προσωπική διαδρομή και αφήνοντας πλούσιο έργο. Πέρα από τις πέντε ποιητικές συλλογές, τα τρία φιλοσοφικά δοκίμια και αρκετές δημοσιεύσεις σε εφημερίδες και περιοδικά, μεγάλο μέρος του έργου του εκδόθηκε μετά το θάνατό του, ενώ μέχρι σήμερα μέρος του έργου του παραμένει ανέκδοτο και τα πρωτόλεια του είναι γραμμένα στα ιταλικά.

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...

Νέα από την Ουκρανία (όταν οι επιλογές των Εθνικιστών θυμίζουν τα λάθη στην Ισπανία του Φράνκο)

Με απόφαση του Ουκρανικού κοινοβουλίου εκδιώχθηκαν από το Κίεβο οι δυνάμεις του «Δεξιού Τομέα». Είχε προηγηθεί ένοπλο επεισόδιο στο κέντρο της Ουκρανικής πρωτεύουσας με αποτέλεσμα 3 άτομα να τραυματιστούν σοβαρά. Στην συνέχεια με εντολή της κυβέρνησης περικυκλώθηκε από τις ειδικές δυνάμεις του καθεστώτος το ξενοδοχείο «Δνείπερος» όπου είχε εγκατασταθεί το αρχηγείο της εν λόγω οργάνωσης. Μετά από διαπραγματεύσεις αποχώρησαν και μεταφέρθηκαν με λεωφορεία στα προάστια αφήνοντας πίσω τους σημαντικό αριθμό από όπλα και εκρηκτικά. Πληροφορίες κάνουν λόγο για επιστράτευση των μελών της οργάνωσης με μελλοντικό στόχο την σύγκρουση μέχρι τέλους.

Ο Εθνικοεπαναστάτης Ευαγόρας Παλληκαρίδης.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης: Εθνικιστής Αντάρτης Επαναστάτης στα 18 του χρόνια

Ένιωσε το σκοινί της δημιοκρατίας να σφίγγει τον λαιμό του, την ίδια όμως στιγμή πήρε επάξια την θέση του δίπλα στους ήρωες της Φυλής και της Πατρίδας

Σαν φύσηξε ο άνεμος σαν άπλωσε το δείλι

Και σαν ανάψαν του ουρανού τα φώτα τα λευκά

ένα παιδί μοναχικό αμούστακο στα χείλη

κρατεί μολύβι και χαρτί και γράφει σκεφτικά

"Μάνα, θαρρώ είν' η ώρα μου και πρέπει να σ' αφήσω,

μάνα, θα πάω μακριά, δεν θα με ξαναδείς,

πρέπει να βρω τη λευτεριά, να την εσυναντήσω,

σαν Έλληνας και 'γω θα πιώ το αθάνατο κρασί"

Δεν πρόλαβε ο Βαγορής το γράμμα να τελειώσει

κι ένας Εγγλέζος άνοιξε την πόρτα, ξαφνικά

τον οδηγεί, σιγά σιγά, να τον εθανατώσει,

θηλιά στο σβέρκο φονική του δένει ασφυκτικά

Σαν ήρωας, ο έφηβος κοιμάται στην κρεμάλα,

με μιας ο ουρανός βροντά, θροΐζουν οι ελιές,

η φύσις όλη ανάστατη κλαίει τον Ευαγόρα

Βαγόρα πάντα άξιος, δεν πέθανες ποτέ!

Πεινάς; Φάε τον βουλευτή της γειτονιάς σου!

1. Μηνιαίος μισθός 6.100 ευρώ.
2. Σύνταξη μετά από 4 χρόνια βουλευτικής θητείας. Ποσό σύνταξης μηνιαίως 4.880 ευρώ.
3. Για συμμετοχή σε επιτροπές, 250 ευρώ την ώρα.
4.Οι βουλευτές της επαρχίας παίρνουν το μήνα 1.000 ευρώ για ενοίκιο.
5. Όλοι οι βουλευτές παίρνουν άπαξ 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου και 1.000 ευρώ τις γιορτές λόγω αυξημένης επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους τους. Το Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας είναι ξεχωριστά.
6. Δικαιούνται 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως δωρεάν και απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.
7. Πολυτελές αυτοκίνητο, δωρεάν καύσιμα με επίδομα 600 ευρώ το μήνα, έναν αστυνομικό για φρουρό, 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα στο σπίτι, σταθερό, όλα δωρεάν.
8. Απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας για όποιο αδίκημα διαπράξουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους ως βουλευτές.
9. Δεν πληρώνουν φόρο για ένα μέρος του μισθού ή της συντάξεως.
10. Δικαιούνται γραμματειακή υποστήριξη για 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη. Όλους αυτούς τους πληρώνει το Δημόσιο.
11. Δικαιούνται άτοκα δάνεια ως βουλευτές και ως επαγγελματίες.
12. Δωρεάν γυμναστήριο, σάουνα, νηπιαγωγείο για τα παιδιά τους. 

13. Τηλεφωνική ατέλεια.
14. Δωρεάν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους.
15. Δωρεάν διόδια.
16. Δωρεάν εισιτήρια, ξενοδοχεία, γεύματα όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό ως μέλη επιτροπών κλπ

Ένα βήμα εμπρός ...

Την Κυριακή, 23 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε στην Κεντρική Ελλάδα η ιδρυτική συνέλευση του υπό σύσταση πολιτιστικού σωματείου Ιδεάπολις.Μία ημέρα που για τον μικρό μας Κύκλο αποτελεί ορόσημο, καθώς είναι το επιστέγασμα μίας μακράς πορείας πολιτικής και ιδεολογικής ζύμωσης και τριβής. 

Μία συλλογική απόφαση με ιδιαίτερο βάρος, καθώς θεωρούμε ότι έφτασε ο καιρός να κάνουμε ένα βήμα εμπρός και να δώσουμε στην πρωτοβουλία μας νομική υπόσταση, ανεβάζοντας τον πήχυ των απαιτήσεων από τους εαυτούς μας και προσπαθώντας να ξεπεράσουμε σταδιακά τα στεγανά του αποκλεισμού της έκφρασης των ιδεών μας σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο. 

Η υλοποίηση αυτής της απόφασης ευελπιστούμε πως θα αποτελέσει ένα αποφασιστικό βήμα μπροστά στο ταξίδι που έχουμε ξεκινήσει. Ένα ταξίδι που είναι σίγουρο πως θα κρύβει πολλές εκπλήξεις στην πορεία του, όπως αυτές που προετοιμάζουμε, αλλά και αυτές που προετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε. Για τα υπόλοιπα, επιφυλασσόμαστε στο μέλλον.

Από την συντακτική ομάδα

υ.γ. Ευχαριστούμε θερμά τους συναγωνιστές από το Skinhouse Hellas για την παραχώρηση του χώρου.

πηγή

Νίκος Ξυλούρης - Ο Θούρειος του Ρήγα Φεραίου

"England" # 16 - Η ραδιοφωνική εκπομπή του Ezra Pound τον Μάρτιο του 1942.

Εισαγωγικό σημείωμα:

Το παρακάτω άρθρο είναι η εκπομπή του Ezra Pound στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ρώμης την 15η Μαρτίου του 1942. Ξεκίνησε την εν λόγω προσπάθεια το φθινόπωρο του '40 μέχρι τον Ιούλιο του '43 όπου και έλαβε μέρος η ανατροπή του Mussolini. 

Όταν δημιουργήθηκε η Σοσιαλιστική Φασιστική Πολιτεία του Salo προσφέρθηκε εθελοντικά να βοηθήσει στον αγώνα αλλά δεν υπήρξαν νέες ηχογραφημένες ομιλίες. Πάντα στα λεγόμενα του τόνιζε τον Αμερικανικό πατριωτισμό ενώ είχε πλήρη ελευθερία στις κινήσεις του σχετικά με το ραδιόφωνο και τις εκπομπές. 

Τον αιχμαλώτισαν οι Αμερικανοσιωνιστές το 1945 και φυλακίστηκε σε ανοιχτό κελί - κλουβί στην περιοχή της Πίζας. Επέστρεψε στις ΗΠΑ όπου και χαρακτηρίστηκε ως ψυχικά άρρωστος, ενώ στην συνέχεια φυλακίστηκε για 13 χρόνια σε ψυχιατρική κλινική με στόχο να υποταχθεί το πνεύμα του στις εντολές των παγκόσμιων εξουσιαστών και να προχωρήσει σε δηλώσεις μετανοίας πράγμα που δεν έπραξε ποτέ. 

Μόλις απελευθερώθηκε επέστρεψε στην Ιταλία και έστειλε με την άφιξη του προς όλους ένα αγωνιστικό μήνυμα μέσω ενός υπερήφανου Φασιστικού χαιρετισμού. 

Μπορείτε να διαβάσετε κάποιες από τις εκπομπές στον σύνδεσμο εδώ 

“... Ο εχθρός είναι το κεφάλαιο. Ο εχθρός σας είναι το κεφάλαιο, το διεθνές κεφάλαιο και ο δανεισμός. Ο εχθρός σας δεν είναι η Γερμανία, ο εχθρός σας είναι τα κεφαλαιοδάνεια. Και θα ήταν προτιμότερο για σας να μολυνθείτε από τύφο, δυσεντερία ή από τη νόσο του Bright από το να κυριευτείτε απ’ αυτή την τύφλωση που σας εμποδίζει απ’ το να καταλάβετε πως υπονομεύεστε και πως καταστρέφεστε.

Ο μεγάλος Εβραίος είναι τόσο συνδεδεμένος μ’ αυτό το κεφάλαιο που κανείς δεν είναι ικανός να διαταράξει αυτόν τον δεσμό. Θα ήταν καλύτερο για σας ν’ αποσυρθείτε στο Ντάρμπισαϊρ της Αγγλίας και να αψηφήσετε τη Νέα Ιερουσαλήμ, καλύτερο για σας να αποτραβηχτείτε στο Γκλούτσεστερ και να βρείτε ένα σημείο που να παραμένει ακόμα Αγγλικό από το να συνεχίζετε να μάχεστε κατά του Ιουδαϊσμού και να αγνοήσετε όλα τα υπόλοιπα.

Είναι εξωφρενικό ότι κάθε καθαρόαιμο παλικάρι από την επαρχία – υποθέτω ότι ακόμη υπάρχουν λίγα παλικάρια Αγγλικής καταγωγής από την επαρχία – είναι ντροπή ότι κάθε ωραίος νέος απ’ τα προάστια θα έπρεπε να δίνει τη ζωή του για τον Βίκτωρ Σασούν και είναι ντροπή το ότι η ασήμαντη ύπαρξη κάθε μεθύστακα δούλου θα έπρεπε να θυσιαστεί για τον Σασούν. Όσον αφορά την Αυτοκρατορία σας, δεν κερδήθηκε όλη με καθαρή μάχη. Αλλά με όποιον τρόπο κι να την αποκτήσατε μπορέσατε για λίγο ή περισσότερο χρονικό διάστημα να τη δικαιολογήσετε για το λόγο ότι εκλέξατε καλές κυβερνήσεις ή έστω καλύτερες απ’ αυτές που θα μπορούσαν να έχουν οι ντόπιοι χωρίς την Αγγλία. 

Επιτρέψατε στους Εβραίους να καταστρέψουν την αυτοκρατορία σας κι εσείς οι ίδιοι τους έχετε υπερεκτιμήσει. Δεν αντιπροσωπεύετε τίποτε άλλο παρά μόνο την τοκογλυφία και κυρίως τη τοκογλυφία του μετάλλου. Έχετε δημιουργήσει την τραπεζική τοκογλυφία, 60% έναντι 30% και 40% και γι’ αυτό το λόγο δε θα σωθείτε. Καταστρέφοντας όλη τη γη, αποκτηνωθήκατε, είστε χαμένοι από χέρι.

Και ο ισχυρός Εβραίος έχει καταστρέψει κάθε έθνος στο οποίο έχει εισχωρήσει. Ένα βαρύ φορτίο. Λοιπόν, ένας εξαιρετικά καλός κολυμβητής θα μπορούσε λογικά να ριχτεί στη θάλασσα με μια πέτρα δεμένη γύρω από το λαιμό του. Θα μπορούσε ίσως να την λύσει. Αν ήταν Σκοτσέζος θα θυμόταν το σουγιά του προτού ριχνόταν. Εσείς φαίνεται να μην θυμάστε τίποτα. Θα ήταν καλύτερο για σας να μολυνόσασταν από τύφο. Όπως η Ομοσπονδιακή Ένωση ή η «Εβραιο-ένωση». 

Δεν υπάρχει φυλετικό ζήτημα στην πρόταση του Στρέιτ. Είναι όπως προτάθηκε από μια ένωση σκλάβων της εβραιοκρατίας, προσφερόμενη από ψεύτες και συμμορίες ληστών. Έχετε κλέψει γη από τους πρόσφατους συμμάχους σας και αυτή σιγά σιγά ξεγλιστρά από τον έλεγχο σας. Οι μόνες κατακτήσεις της Βρετανίας και του Ρόσενφελντ είναι κατακτήσεις των συμμάχων τους.

Εντάξει, ας πούμε ότι ο Franklin Delany εκμεταλλεύεται όλη τη Ν. Αμερική - μέχρι ποιού σημείου; Και καταστρέφει σταδιακά και τις ΗΠΑ καθώς το κάνει αυτό. Τι σημαίνει αυτό για σας; Δεν είναι η σωτηρία της Αγγλίας. Θα κοιτάξετε ποτέ επιτέλους την ιστορία των αυτοκρατοριών; 

Δεν είστε ούτε καν εμπλεκόμενοι στο εμπορικό σύστημα αλλά σε ένα πλαστό εμπορικό σύστημα που δεν είναι καν εμπορικό! Ήταν για κάποια εποχή που λεγόταν εμπόριο ή εμπορικό σύστημα και όριζε ότι η ευτυχία ενός έθνους αποτελούνταν από το ποσό των χρημάτων που διέθετε και στις μηχανορραφίες του στο να κλέψει, να απομυζήσει και να καρπωθεί όσο το δυνατό μεγαλύτερο ποσοστό χρημάτων μπορεί από άλλα έθνη.

Αυτό καθορίζει το σύστημα της τοκογλυφίας, το μόνο σύστημα που οι Αγγλοσάξονες έχουν γνωρίσει κι έχουν χρησιμοποιήσει στην εποχή μας. Και δε πρόκειται για το καλό σας, ούτε και θα σας σώσει η εβραιοποιημένη Ρωσία. Όπως ακριβώς ούτε και η “Kahal”, η εβραϊκή κεντρική επιτροπή των αιμορουφηχτών. Ποιο είναι το σύστημα τους; Χωρίς διάκριση, φτηνά αγαθά εκπονημένα από φθηνό ιδρώτα να εκτοξεύονται σαν κοπριά στον κόσμο και ο κόσμος να θεωρείται σαν το μαγαζάκι του μόχθου που διαολοστέλνεται με το ημερήσιο 8ωρο κάτω από το όνομα της αφθονίας. Το να ξεπουλάς αγαθά που αποκτήθηκαν με μόχθο είναι σαν να ξεπουλάς κάθε έθνος που αγωνίζεται δίκαια για ένα κομμάτι ψωμί. Αυτός είναι ο σύμμαχος σας.

Και στο παρελθόν ήταν ένα μονοπάτι αίματος και αχρειότητας. Προσλάβατε μισθοφόρους για να εξαλείψουν το δικό σας αίμα στην Αμερική. Τους αγοράσατε από έναν βρωμερό φεουδαρχικό ηγεμόνα, ο οποίος ήταν στα χέρια του Ρόθτσιλντ: αυτό είναι ΙΣΤΟΡΙΑ. Στρέψατε τους Αμερικανούς ιθαγενείς ενάντια στους ίδιους σας τους συγγενείς. Αλλά τώρα οι Eden και Cripps έχουν φωνάξει τους Μοσχοβίτες να βανδαλίσουν και να καταστρέψουν όλη την Α. Ευρώπη και να ρημάξουν την Φιλανδία για χάρη των βρωμερών εβραϊκών ορυχείων νικελίου. 

Η αθλιότητα σας είναι συνδεδεμένη με την Ιουδαία. Πίσω από οποιαδήποτε πληγή ή ντροπή της Αυτοκρατορία σας κρύβεται ένας Mond, ένας Sassoon ή ένας Goldsmid. Δεν έχετε αφήσει ίχνος της ράτσας σας στην κυβέρνηση σας. Ένας θεός ξέρει αν μπορεί να βρεθεί ακόμα διασκορπισμένη κάπου στην Αγγλία. Αλλά πρέπει να βρεθεί! Τα απομεινάρια αυτής της λευκής φυλής πρέπει να βρεθούν και να βρουν ένα τρόπο να ανασυγκροτηθούν, διαφορετικά ίσως μόνοι σας θα θαφτείτε στους τάφους σας.

Εδώ και χρόνια έχετε φτηνά αγαθά ξεπουλημένα από τη Ρωσία. Ωστόσο η συμμαχία σας με τους Ρώσους δεν είναι ικανή να απαλύνει αυτό το τραύμα. Οι Εβραίοι έχουν καταστρέψει τις παραγωγές σας. Δάνεια από το Λονδίνο, δάνεια στην Ανατολή, τόκος πληρωμένος σε φτηνά βαμβακερά είδη, δάνεια στις νοτιοαμερικάνικες χώρες, τόκος πληρωμένος σε βοδινό κρέας από την Αργεντινή και καταστροφή των αγγλικών βοσκοτόπων. Οι νόμοι της σταθερής κυβέρνησης είναι γνωστοί από την εποχή του βασιλιά Wen. Όταν οι Αυτοκρατορίες οδεύουν προς την καταστροφή, αρχίζουν να σαπίζουν για γνωστούς λόγους.

Οι Times, Telegraph, Manchester Guardian και άλλες είναι εκεί για να αποσιωπήσουν αυτούς τους λόγους. Ο Τύπος σας είναι βουτηγμένος μέσα στην αχρειότητα. Οι νόμοι της σταθερής κυβέρνησης είναι γνωστοί από την εποχή του βασιλιά Wen κι όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αφανίστηκε, αφανίστηκε για τους ίδιους λόγους που οι κάθε Rothschild, Beit, Sieff, Schiff και Goldsmid έχουν μεταδώσει στις φλέβες σας.

Φθηνά αγαθά από την Αίγυπτο ήταν αρκετά για να καταστρέψουν τη γεωργική δομή της Ιταλίας … καθαρή τοκογλυφία. Αυτή είναι η μόνη απάντηση. Για δύο αιώνες, από τότε που αυτός ο άξεστος Cromwell τα εισήγαγε στην Αγγλία, οι Εβραίοι ρουφούσαν λαίμαργα κάθε δικό σας συμφέρον. Μια προσεκτική διείσδυση που διήρκεσε εκατοντάδες χρόνια γλείφοντας την αριστοκρατία σας, που βρίσκεται η αριστοκρατία σας τώρα; Κάποτε είχατε τον έλεγχο στα δικά σας χέρια κι ας μου επιτραπεί να πω ότι είχατε κάποια επιρροή στις σημαίνοντες προσωπικότητες της Ιουδαίας όσο αυτοί βέβαια ήθελαν τους τίτλους σας, όσο ο Λέβι Λέβινσταιν ήθελε να ονομάζεται Λόρδος. 

Κι έτσι κατάφεραν να επιδείξουν την χειρότερη μορφή της φιλαργυρίας τους ενώ μπορούσατε να την ξεφορτωθείτε. Κι όταν οι εκβιαστές αυτοί τοκογλύφοι ή οι όμοιοι τους έχουν εγκατασταθεί κι εξουσιάσει τη Ν. Υόρκη, πως θα μπορέσετε να τα βγάλετε πέρα μαζί τους; Οι εμπορικοί οίκοι. Η οικογένεια Ρότσιλντ που σε συνεργασία με τους Sherman και Vandergould σχεδίασαν πολύ προσεκτικά την εξόντωση του αμερικανικού έθνους προδίδοντας το ακόμη από τη δεκαετία του 60. 

Τα κεντρικά γραφεία του Λονδίνου, πράκτορες της Αμερικής … Τώρα τα πράγματα έχουν αντίστροφο ρόλο. Τα κεντρικά γραφεία της Γουόλ Στριτ και οι Κοέν στο Λονδίνο … Αποστείλατε τον Willie να μας κατασκοπεύσει μαζί με 5000 αισχρούς τοκογλύφους μοιράζοντας τους ειδικά διαβατήρια και διπλωματικές αρμοδιότητες ώστε να παρασύρουν την Αμερική στα ύπουλα σχέδια σας και να αποκτήσετε τέτοια εξουσία από το Άινταχο ως την Αϊόβα … Αυτό κι αν ήταν καταστροφή. 

Ο Baldwin ξέχασε τον ξάδερφο του αφού το διεστραμμένο του μυαλό πίστεψε την ιστορία του Rudyard. Γράφει λοιπόν αυτός: «οι Αμερικανοί αλληλοεξοντώθηκαν τόσο εξυπηρετικά για χάρη των συμφερόντων της Τσεχοσλοβακίας». Αύριο ίσως είναι η σειρά σου. Ανάθεμα! Τσαλαπατήσατε το λουλούδι της Αγγλίας στον πόλεμο του Μπόερ. Κι έπειτα, τους πρώτους 3 μήνες του 1914 οι πιο επίλεκτοι από σας κάνατε οτιδήποτε δυνατόν για να αλληλοσφαχθείτε … Είναι τόσο εμφανές. 

Και τα καταραμένα μέσα σας επιδοτήθηκαν ώστε η λέρα των εφημερίδων σας να αποκρύψουν όλα αυτά τα τόσο εμφανή. Φτάσατε στο σημείο να μην έχετε σχεδόν ΚΑΝΕΝΑ μέσο επικοινωνίας. Όταν κάποιος Brooks Adams γράφει 5 εκδόσεις που θα σας έκανε να το καταλάβετε, μόλις έξι κόπιες φτάνουν στο Λονδίνο. Έχετε απωλέσει κάθε υγιή σκέψη. Ο θεός μόνο ξέρει πως μπορείτε ακόμη μια χούφτα Άγγλων να μιλάτε ο ένας στον άλλον.

Δεν αναγνωρίζω τίποτα το θετικό στη Βουλή σας κι όχι με την οντολογική της έννοια, αλλά για το προσωπικό που την απαρτίζει. Πρόβλημα σας, τώρα δεν μπορείτε καν να εκλέξετε δικούς σας αντιπροσώπους. Υπήρξαν άντρες στον τελευταίο πόλεμο οι οποίοι διατηρούσαν έστω και κάποια ένστικτα ζωντανά. Αυτής ή της άλλης μορφής, αυτοί το αποκαλούσαν φιλειρηνισμό. Ήταν όμως στα αλήθεια έτσι; Σχεδόν όσους όλους έτυχε να γνωρίσω ήταν μάλλον φιλοπόλεμοι. Ήταν ένα ένστικτο που θα εξασφάλιζε τη συνέχεια της φυλής χωρίς καμία μάχη; Είναι άραγε λάθος το να πολεμάς τους Γερμανούς δια της βίας; Έχει απομείνει κάποια φυλή στην Αγγλία; Κι αν ναι θα μπορέσει να επιβιώσει; Είναι πολύ εύκολο ο πόλεμος να μεταφερθεί αλλού, στην Ιρλανδία ας πούμε. Θα ήταν αυτό αρκετό για να σας σώσει; Αμφιβάλλω. Τίποτα δε μπορεί να σας σώσει και να αποτρέψει τον ολοκληρωτικό εξαγνισμό. Τίποτα δε μπορεί να αποτρέψει τη βεβαίωση ότι είστε Άγγλοι στο αίμα. Η οικογένεια Isaac όμως δεν είναι, το ίδιο και οι Sassoon. Ούτε οι Rothschild, Strakosch, Roosevelt, Baruch, Morgenthau, Cohen, Lehman, Warburg, Kuhn, Khan, Baruch, Schiff, Sieff, και Solomon είναι Άγγλοι στη καταγωγή. 

Και για όλη αυτή τη λέρα εσείς θυσιάζεστε. Γι’ αυτή τη βρώμα έχετε ισοπεδώσει την ίδια σας την αυτοκρατορία, για μια συμμορία η οποία σήμερα εκλέγει τους ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ πολιτικούς εκπροσώπους. Έχετε χάσει κάθε επαφή με τη παράδοση. Ούτε ο ίδιος ο Λόρδος Βύρωνας δεν ήταν αρκετός ώστε να σας ανοίξει τα μάτια. Ίσως να είναι αργά πια για να κάνετε ένα νέο ξεκίνημα. Ένα και μόνο ένα ξεκίνημα μπορείτε να κάνετε αυτή τη στιγμή. Να αποβάλλετε κάθε επιρροή του Ισραήλ και να αποκτήσετε ανεξαρτησία! ...”

Αμετανόητοι για τις Ιδέες τους!

της Selene

Την Δευτέρα 17 Μαρτίου στο Βρότσλαβ της Πολωνίας, ξεκίνησε η δίκη 23 νεαρών εθνικιστών οι οποίοι κατηγορούνται για διατάραξη ησυχίας σε δημόσιο χώρο και εξύβριση ενός Πολωνού καθηγητή, πρώην σταλινικού πράκτορα, ενώ έδινε διάλεξη σε πανεπιστήμιο της πόλης το περασμένο καλοκαίρι. 

Κατά την απολογία τους, οι νεαροί δήλωσαν ότι όχι μόνο δεν μετανιώνουν για την πράξη τους, αλλά διευκρίνισαν ότι δεν απευθύνονταν μόνο στον καθηγητή, αλλά και στον δήμαρχο της πόλης που τον κάλεσε και σε όσους οργάνωσαν την διάλεξη. 

Μεταξύ άλλων είπαν, ότι έχουν παππούδες που πολέμησαν τους μπολσεβίκους και έπρεπε να έχουν την συνείδηση τους καθαρή για να μπορούν να επισκέπτονται τους τάφους τους.

Ruch Narodowy Greek Subs

Ο Σιωνιστής Lieberman στην Ελλάδα: άλλη μια επίδειξη δύναμης της Σιωνιστικής κατοχής.

του Jihad

Ο ακροδεξιός Σιωνιστής και πρόεδρος της επιτροπής Αμύνης και Εξωτερικών Υποθέσεων του Ισραηλινού Κοινοβουλίου Άβιγκντορ Λίμπερμαν βρίσκεται από χθες στην χώρα για να προωθήσει την ατζέντα του κράτους των δολοφόνων που αντιμετωπίζουν το σύνολο του πολιτικού κόσμου ως υποχείρια της Σιών. Αφού έδωσε τα εύσημα στην κυβέρνηση Σαμαρά που πρόσθεσε το μπαλόνι της «Χρυσής Αυγής» στην συλλογή  με τα τρόπαια της δημοκρατίας προώθησε την ατζέντα της εβραϊκής πολιτικής σχετικά με την γεωργία, το φυσικό αέριο, τους εξοπλισμούς και το μελλοντικό χτύπημα στο Ιράν.

Το εν λόγω πρόσωπο είναι ηθικός υπεύθυνος για τον αποκλεισμό των Παλαιστινίων και φυσικά ο Βενιζέλος που τον καλωσόρισε δεν ξέρει δεν άκουσε δεν είδε. Ανάμεσα σε άλλα έχει κατηγορηθεί για ξέπλυμα χρήματος και ξυλοδαρμό ενός 12χρονου παιδιού αλλά αυτά είναι το ελάχιστο από το βιογραφικό που τον συνοδεύει. Τάχθηκε υπέρ των εποικισμών και της σκληρής στάσης απέναντι στους Σύριους, ζήτησε πυρηνικό πλήγμα ενάντια στην Τεχεράνη και την πλήρη ανακατάληψη της Γάζας και προώθησε μια ιδέα για εξορία του συνολικού αραβικού πληθυσμού. Με το δελτίο ειδήσεων καθημερινά να γεμίζει αναφορές σχετικά με τις δολοφονίες άοπλων Παλαιστινίων (μόλις προχθές μέλος της νεολαίας πυροβολήθηκε γιατί μάζευε καρπούς από δέντρα…) κάποιοι τηρούν ένοχη στάση και θα έρθει η ώρα που θα λογοδοτήσουν.

Φυσικά όλοι αυτοί που διαθέτουν ορδές υποστηρικτών, ταμεία και μέσα προπαγάνδας καθώς και κινηματικούς  μηχανισμούς δεν αντέδρασαν στο ελάχιστο για την παρουσία του μακελάρη. Άλλωστε με μια ανακοίνωση συνηθίζουν να ρίχνουν στάχτη στα μάτια των οπαδών τους και συνεχίζουν με πάθος οι μεν τον «αντικομμουνιστικό» αγώνα και οι δε τον «αντιφασιστικό» αγώνα.

Τέλος να αναφερθεί ότι όπως αναφέρει καθεστωτικό μέσο «o πρόεδρος της Βουλής κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης επέδωσε στον κ. Λίμπερμαν το αργυρό μετάλλιο της Βουλής των Ελλήνων, ως εκδήλωση τιμής και αναγνώρισης αμοιβαίων αισθημάτων φιλίας»

Μπράβο Γραικύλοι …

Erika Kornelia Szeles: «Το λουλούδι της ελευθερίας ποτίζεται με το αίμα των Πατριωτών»

του Wood Brother

Η Erika Kornelia Szeles ήταν μια 15χρονη μαχήτρια της Ουγγρικής Εθνικιστικής αντίστασης που πολέμησε ενάντια στην εισβολή των Σοβιετικών το 1956. Γεννήθηκε την 6^η Ιανουαρίου του ’41 και πέρασε τα πρώτα μαθητικά της χρόνια στο Pestενώ στην συνέχεια εργάστηκε ως μαγείρισσα σε ξενοδοχείο της Βουδαπέστης. Πολύ σύντομα απέρριψε το κομμουνιστικό περιβάλλον της μητέρας της η οποία ήταν φανατικό μέλος του κόμματος και συμμετείχε μαζί με έναν φίλο της στην αντίσταση. Οι γνώσεις της σχετικά με την νοσηλευτική φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες αφού βοήθησε τους τραυματίες τις τελευταίες ημέρες της εξέγερσης. 

Την 8^ηΝοεμβρίου του ’56 τραυματίζεται βαριά σε μια οδομαχία με τον Σοβιετικό εχθρό και αφήνει την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο. Μέχρι την τελευταία στιγμή κρατάει στα χέρια της το αγαπημένο της όπλο ένα υποπολυβόλο PPsh - 41 λάφυρο της μάχης ενώ η φωτογραφία της (του Δανού φωτογράφου Vagn Hansen) κάνει τον γύρο του κόσμου και η μορφή της παραμένει αναλλοίωτη μέχρι και σήμερα στις μνήμες των Εθνικοεπαναστατών. Ο τάφος της βρίσκεται στην Βουδαπέστη και κάθε μέρα οι Ούγγροι αφήνουν μερικά λουλούδια στην μνήμη της. 

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι ηγέτες της μυστικής αστυνομίας (AVH) που εκτελούσαν τους Ούγγρους με συνοπτικές διαδικασίες στην προσπάθεια να καταστείλουν με δολοφονική μανία το πνεύμα ελευθερίας των Μαγυάρων ήταν στο σύνολο τους Ιουδαϊκής καταγωγής ενώ από την άλλη πολλές ομάδες της αντίστασης, έντυπα και ραδιοφωνικοί σταθμοί επανδρώθηκαν από βετεράνους Εθνικοσοσιαλιστές και μέλη του Φασιστικού κόμματος στο οποίο ηγήθηκε πριν τον πόλεμο και κατά την διάρκεια αυτού ο μάρτυρας της Ιδέας Ferenc Szalasi. Παρά την υπεροπλία του αντιπάλου οι ελαφρά οπλισμένοι Ούγγροι άντεξαν για 18 ημέρες και κατέστρεψαν 400 Σοβιετικά άρματα μάχης.

Στην συνέχεια τα λαϊκά αισθήματα ενάντια στους Σιωνιστές μετατράπηκαν σε επιθέσεις και αιματηρές συμπλοκές ενάντια στους καταπιεστές των Εθνών αφού στο πρόσωπο τους έβλεπαν την καταπίεση της κομματικής ηγεσίας. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν χιλιάδες Εβραίοι να εγκαταλείψουν την χώρα και να ταξιδέψουν για πάντα στο Ισραήλ.

José Antonio Primo de Rivera (24.04.1903 - 20.11.1936)

"… Και κλείνοντας, αν αυτό που επιδιώκουμε σε ορισμένες περιστάσεις πρέπει να επιτευχθεί μέσω της χρήσης βίας, δεν μπορούμε να διστάσουμε πριν την προοπτική της βίας. Για όποιον έχει δηλώσει «κάθε διαθέσιμο μέσο εκτός της βίας» ποιος του έχει πει ότι η ανώτατη ιεραρχία των ηθικών αξιών βασίζεται στην καλοσύνη; Ποιος είπε ότι όταν τα συναισθήματα μας προσβάλλονται, αντί να αντιδράσουμε ως άνδρες καλούμαστε να απαντήσουμε ευγενικά; Ο διάλογος ως ένα πρώτο βήμα επικοινωνίας είναι θεμιτός και καλός. Αλλά δεν υπάρχει άλλη επιλογή εκτός από γροθιές και όπλα όταν κάποιος προσβάλλει τις αρχές της δικαιοσύνης ή την πατρίδα …"

Μια προσέγγιση της Ουκρανικής κρίσεως.

Οι ραγδαίες κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις που έλαβαν χώρα τις τελευταίες εβδομάδες στην Ουκρανία, πυροδότησαν μία γενικευμένη γεωπολιτική ένταση στην περιοχή, η οποία οδήγησε στην άμεση παρέμβαση Ρωσίας και ΗΠΑ. Σε συνέχεια της “πορτοκαλί επανάστασης” του 2004, η βραχύβια μετασοβιετική σύγχρονη ιστορία της χώρας αποδεικνύεται ιδιαίτερα επεισοδιακή, αναδεικνύοντας τις ξεχωριστές γεωστρατηγικές, εθνοτικές και κοινωνικοπολιτικές παραμέτρους που την καθορίζουν.

Καθώς η κρίση γενικεύτηκε και πέρασε σε δεύτερη φάση, το επίκεντρο του ενδιαφέροντος μετατοπίστηκε από την πλατεία Μαϊντάν στη χερσόνησο της Κριμαίας. Το διακύβευμα των γεγονότων δεν αφορά πλέον στις ισορροπίες που θα προκύψουν στη νομή της εξουσίας μετά την πτώση του Γιανουκόβιτς, όπως στόχευαν ΗΠΑ και ΕΕ, αλλά στην ενδεχόμενη διχοτόμηση της Ουκρανίας, η οποία φαντάζει πολύ πιθανή, στο κατά πόσο αυτή θα επιτευχθεί αναίμακτα και στο τι είδους γεωπολιτικές αλλαγές θα σηματοδοτήσει, όχι μόνο στην περιοχή αλλά σε πανευρωπαϊκό, αν όχι παγκόσμιο, επίπεδο.

Οι αναλύσεις επί της ουκρανικής κρίσεως, ανάλογα με τη σκοπιά του υπογράφοντος, άλλοτε διαφωτίζουν και άλλοτε συσκοτίζουν περισσότερο την κατάσταση, μια και η προπαγάνδα έχει επιστρατευτεί για τα καλά από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, επαναφέροντας στη μνήμη ψυχροπολεμικές καταστάσεις. Προσπαθώντας να προσεγγίσουμε με διαύγεια και ψυχραιμία ένα πολύπλοκο ζήτημα, το οποίο επηρεάζεται από αρκετές παραμέτρους ιδιαίτερου τοπικού και ιστορικού χαρακτήρα, είναι καλό να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα θέματα:

Το γεγονός ότι η εξέγερση στην Ουκρανία υποδαυλίστηκε πρωτίστως από τον αμερικανικό παράγοντα, ως συνέχεια της παρεμβατικής πολιτικής αποσταθεροποίησης που ακολουθεί η Ουάσινγκτον, είναι αυταπόδεικτο. Είναι προφανές ότι η κρίση στην Ουκρανία εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο με τις υποκινούμενες επαναστάσεις σε Τυνησία, Αίγυπτο και Συρία. Η διαφοροποίηση στη συγκεκριμένη περίπτωση έγκειται στο γεγονός ότι η κρίση μεταφέρεται από τη Μέση Ανατολή στο “μαλακό υπογάστριο” της Ρωσίας, κλιμακώνοντας επικίνδυνα το γεωπολιτικό σκάκι μεταξύ των δύο αντιπάλων. 


Εάν στην περίπτωση της Συρίας η παρέμβαση Πούτιν απεδείχθη καταλυτική για την αποφυγή άμεσης ΝΑΤΟϊκής επέμβασης μένει να δούμε εάν ο ηγέτης της Ρωσίας καταφέρει να επιβληθεί το ίδιο αποφασιστικά και επιτυχημένα σε μία κρίση που αφορά στον άμεσο ζωτικό χώρο της πατρίδας του.

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...

Περισσότερη αισθητική, λιγότερη ηθικολογία.

της Εκάτης Καραϊσκάκη

O Friedrich Nietzsche έλεγε ότι «Ο άντρας πρέπει να είναι γυμνασμένος για τον πόλεμο και η γυναίκα για την ξεκούραση του πολεμιστή. Όλα τ' άλλα είναι τρέλα». Όταν ο Friedrich Nietzsche είπε αυτήν την φράση δεν εννοούσε την κάθε λέξη με την κυριολεκτική της σημασία. Ο πόλεμος δεν είναι μόνο η κατάσταση σύγκρουσης μεταξύ κυρίως Εθνών, κοινωνικών ομάδων, πολιτειών. Πόλεμος είναι και η καθημερινότητα. Μια καθημερινότητα που περιλαμβάνει υποχρεώσεις, εργασία, προβλήματα, άγχος και κούραση. 

Ναι, αυτά έχει η καθημερινότητα των περισσοτέρων. Όμως έχει και διαπροσωπικές σχέσεις, προσπάθεια διατήρησης των σχέσεων που είτε είναι σε φιλικό επίπεδο είτε σε ερωτικό. Διότι οι ανθρώπινες σχέσεις, λόγω του ότι αποτελούνται από δύο άτομα ξεχωριστά ανά φορά, είναι διαφορετικές και θέλουνε μια "ένταση" και όχι επανάπαυση και εμμονικές ασχολίες. O Julius Evola διέκρινε τον πόλεμο σε δύο κατηγορίες: «Από τον μικρό επιστρέψαμε στον μεγάλο ιερό πόλεμο». 

Με βάση τη διαπίστωση αυτή ο μεγάλος ιερός πόλεμος ανήκει στην πνευματική αξία. Ο μικρός ιερός πόλεμος, αντιθέτως, είναι ο φυσικός, ο υλιστικός αγών, η μάχη που δίδεται στον εξωτερικό πόλεμο. Ο μεγάλος ιερός πόλεμος είναι ο αγών του ανδρός εναντίον των εχθρών που βρίσκονται μέσα του. Συγκεκριμένα είναι ο αγών του υπερφυσικού στοιχείου του ανθρώπου εναντίον οτιδήποτε, που θεωρείται ενστικτώδες, που συνδέεται με πάθη, που είναι χαώδες, στο έλος των δυνάμεων της φύσεως.

Στην μορφή του παραδοσιακού κόσμου κάθε πραγματικότης γίνεται σύμβολο. Σχετικά με τον πόλεμο αυτό ισχύει, τόσον από την υποκειμενική, όσον και από την εσωτερική του άποψη. Μόνο με τον τρόπο αυτό έγινε δυνατό να συγχωνευθούν σε μια μοναδική οντότητα ο πόλεμος κι ο δρόμος του Θείου. Σο πλαίσιο της ηρωικής παραδόσεως ο μικρός ιερός πόλεμος  - δηλαδή ο πόλεμος νοούμενος ως εξωτερικός αγών -  μπορεί να χρησιμεύσει μόνο εις το μέσον δια του οποίου πραγματοποιείται ο μεγάλος ιερός πόλεμος …

Στο μέτρο κατά το οποίο ο πολεμιστής είναι πρόθυμος να πολεμήσει μέσα στα πλαίσια της αγνότητος και του απολύτου, σπάζει τα δεσμά του ανθρωπίνου, κάνει έκκληση στο Θεό, νοούμενο σαν μεταφυσικό σχήμα, συγκεντρώνει επάνω του αυτή τη ζώσα δύναμη, και συναντά μέσα σ’ αυτή, τη Θεία φώτιση και την απελευθέρωση του

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...

Στον κόσμο των Δημοκρατών είμαστε όλοι νεοναζί!

Αποχαιρετισμός σε έναν ταξιδευτή των Αγώνων και των Ιδεών.

Στις 6 Μαρτίου 2014 έφυγε από την ζωή σε ηλικία 80 ετών, ύστερα από πολύμηνη περιπέτεια της υγείας του σε αυστριακό νοσοκομείο, ένας σπουδαίος άνθρωπος και ξεχωριστός φιλέλληνας, ο Αυστριακός Καρλ Πόλατσεκ.

Γεννημένος το 1934 στην Βιέννη, ο Καρλ στα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια για την πατρίδα του ακολούθησε από νωρίς τις σπουδές στις τεχνικές επιστήμες και εργάστηκε σε νεαρά ηλικία ως Ηλεκτρολόγος στο Εμπορικό ναυτικό της Νορβηγίας. Με την εργατική του αυτή πορεία γνώρισε τον Κόσμο και τον Πολιτισμό Λαών και Ηπείρων, φροντίζοντας μάλιστα να μελετά συνεχώς, να αυτομορφώνεται και να καλλιεργεί δημιουργικά  την προσέγγιση της Ιστορίας και της Πολιτικής

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...

Η συνέντευξη του Ιταλού νεοφασίστα αντάρτη Mario Tuti στο "Patria".

1)Θα ήθελα να ξέρω τι σας ώθησε να υιοθετήσετε την Φασιστική ιδεολογία;

Κατά κανόνα, φασιστής κανείς γεννιέται, δεν γίνεται. Και τούτο, διότι ο Φασισμός δεν είναι απλώς μία ιδεολογία ή, έστω, μια θεωρία αλλά κάτι πολύ παραπάνω: μία συγκεκριμένη θεώρηση του κόσμου και ένα στυλ ζωής. Λίγο να προσέξει κανείς, πράγματι, στους κόλπους του Φασισμού και μεταξύ των ίδιων των φασιστών εντοπίζει τις περισσότερο διαφορετικές απόψεις όσον αφορά πρώτα - πρώτα την οικονομία: Άλλοι θεωρούν απαραβίαστη την ιδιοκτησία, ενώ άλλοι φτάνουν να υποστηρίζουν τη μορφή κομμουνισμού που επικρατούσε στην Αρχαία Σπάρτη. Άλλοι πάλι διακηρύσσουν την ανάγκη της τεχνολογίας και, γενικότερα, του εκσυγχρονισμού, ενώ άλλοι λατρεύουν τον αγροτικό βίο και την παράδοση. 

Το ίδιο παρατηρείται και ως προς το κρυμμένο μέσα στην αχλύ του μύθου παρελθόν μας: Υπάρχουν φασιστές που θεωρούν ιδεώδη την κοινωνία των Αρχαίων Γερμανών και άλλοι που έχουν ακριβώς την ίδια άποψη για την Αρχαία Ρώμη. Ακόμα μεγαλύτερη διάσταση ιδεών παρατηρείται στις θρησκευτικές μας επιλογές, που αρχίζουν από τον παραδοσιακό Ρωμαιοκαθολικισμό ή και την ειδωλολατρία των Βορείων Λαών, του Ελληνορωμαϊκού κόσμου και των Ινδών και φτάνουν στο Ισλάμ και ακόμη πιο πέρα, στον «πεθαμένο θεό» του Νίτσε. Όσον αφορά, τώρα, τις πολιτικές μας επιλογές, η κατάσταση είναι πασίγνωστη: Άλλοι από εμάς έχουν ως σημείο αναφοράς το Κράτος, άλλοι τον Λαό, άλλοι τη Φυλή, άλλοι είναι εθνικιστές, άλλοι διεθνιστές και ούτω καθ’εξής.

Και όμως … μεταξύ μας «αναγνωριζόμαστε». Και αυτή η αμοιβαία μας αναγνώριση πηγάζει από την κοινή σε όλους επιθυμία μας να μπούμε στο παιγνίδι, χωρίς να πολυενδιαφερόμαστε για τον λογικό χαρακτήρα μιας τέτοιας επιλογής και τις πιθανότητες ευόδωσης της. Αναγνωριζόμαστε ακόμη από τη λυτρωτική στάση που υιοθετούμε ως προς την ήττα, τον θάνατο και - γιατί όχι; - τον ίδιο μας τον εαυτό. Και ειδικά σε αυτό πρέπει να προστεθεί η πίστη στον εαυτό μας, στους συντρόφους μας και στην ορθότητα των επιλογών μας - όσο και αν τελικώς μας κοστίζει η πίστη αυτή… Να σου μιλήσω ειδικώς για εμένα; Ε, λοιπόν, εγώ ήμουν φασιστής από πάντα, ακόμα και όταν ζούσα στην Empoli της Τοσκάνης, μιας από τις πιο «κόκκινες» περιοχές της Ιταλίας μας …Και εάν μου επιτρέψεις να κάνω παραπομπή σε δικό μου κείμενο, θα επαναλάβω ό,τι έγραψα για μία θεατρική παράσταση που είχα οργανώσει, πριν περισσότερο από είκοσι χρόνια, μέσα στις φοβερές φυλακές της Voghera: Απόδοση στα ελληνικά: Balcanicus

Mα πώς άρχισαν όλα; Οι εικόνες συσσωρεύονται και τελικώς εξαφανίζονται μέσα στις χοάνες της μνήμης: Πρώτα ήταν οι ερωτήσεις στις οποίες η κοινωνία δεν απαντούσε, μετά τα ερείπια που προξενούσαν οι βομβαρδισμοί των Αγγλοαμερικανών και των συμμάχων τους … Ένα παιδάκι που έκλαιγε, καθώς βρισκόταν τραυματισμένο και ακρωτηριασμένο από τα καταστροφικά μηχανήματα των «απελευθερωτών» μας … Και τέλος η βίωση της οργής την οποία προκαλούσε μια ήττα, στην οποία εγώ δεν είχα συμμετάσχει και της οποίας την ευθύνη σαφώς δεν έφερα … Έτσι, καθώς μεγάλωνα, μεγάλωνε μαζί με μένα και η συνείδηση του εαυτού μου και στο τέλος ανακάλυψα ότι είμαι φασιστής έτσι … πολύ απλά, ακριβώς όπως ανακάλυπτα τη ζωή, τον κόσμο, τα πάθη μας. Και πόση θλίψη μου προκαλούσε αυτό το Κράτος που με χτύπαγε, με κλωτσούσε και με έδιωχνε μόνο και μόνο για τις ιδέες που είχα!

Από τότε περάσανε περίπου πενήντα χρόνια. Ήτανε χρόνια δύσκολα μα και γεμάτα ενθουσιασμό, μια πορεία ανηφορική, συνεχώς τραχύτερη, στο τέρμα της οποίας δεν με ωθούσε τίποτα άλλο πέρα από την ίδια μου τη θέληση … και τη φλόγα που είχα μέσα μου, για να καταστρέψω τα δόγματα και να σπάσω τις αλυσίδες που μας έχουν επιβάλει οι αστοί ... 

Χρόνια σημαδεμένα από φλογερά πάθη και αφελείς ελπίδες, που συνθέτουν αφενός παρελθόν γεμάτο αστραφτερά παραδείγματα και αφετέρου παρόν όλο αυταπάρνηση και συνακόλουθες τραγικές απογοητεύσεις … Πόνος χωρίς τέλος … και το επιστέγασμα; Ο βαθύς στεναγμός μας για την Ελευθερία, την Αλήθεια και την πικρή στη γεύση Αγάπη μας για την Πατρίδα μας και τον Λαό της ...

Και μετά ήρθε ο ένοπλος αγώνας, που αρχικά τον έζησα σαν παιγνίδι, μα γρήγορα φανερώθηκε ότι δεν ήταν παιγνίδι … Θέλησα να φορτωθώ, εγώ μόνος μου, το αμείλικτο πεπρωμένο όλων μας … Έπειτα ήτανε η προδοσία και οι σφαίρες που έφαγα στο στήθος και τον λαιμό … η σκιά της μαύρης νοσοκόμας που με άγγιξε εδώ και εκεί και προσπάθησε να με δροσίσει … … Και τώρα να’μαι εδώ, μόνος μου, να μιλάω σε σένα. Πόσο γίνονται όλα πιο καθαρά, όταν τα κυττάει κανείς μέσα από τα σκοτάδια της φυλακής, μετά από χρόνια και χρόνια απομόνωσης … Τώρα πια ακόμη και η συνείδηση του εαυτού μου άρχισε να ξεθωριάζει … αλλά αυτό, βέβαια, δεν με βοηθάει στο να βρω τον μίτο που ταιριάζει στη διήγηση μου.

Ξέρεις, ποτέ μου δεν συμβιβάστηκα με τους κανόνες και τις υποχρεώσεις της φυλακής: Πάντοτε σε απομόνωση, πάντα δύστροπος, συνεχώς αγέρωχος … αυτό είναι το τίμημα που κλήθηκα να πληρώσω για την αντίσταση μου στη διαφθορά, στην αθλιότητα, στους καταναγκασμούς και τις κρυφές αλλά τόσο μεγάλες βιαιότητες που συνεπάγεται η κάθειρξη … Εδώ, όπου οι υποψίες και οι εκβιασμοί διαπερνούν τα πάντα και εισχωρούν παντού, αδυσώπητη ορθώνεται η ανάγκη του να μην αφήνεις να βγαίνει προς τα έξω κανένα σημάδι ενδεικτικό της εσωτερικής σου κατάστασης: Οι σκέψεις και τα συναισθήματα πρέπει να παραμένουν κλεισμένες στα εσώτερα της ψυχής και να αποφεύγει κανείς ακόμη και το γέλιο, επειδή ακριβώς αυτό το τελευταίο είναι που συχνά αφυπνίζει την αλήθεια …

Ούτε και στη φυλακή όμως μπορεί κανείς να απαρνηθεί εκείνο για χάρη του οποίου θυσίασε τα πάντα … Όσο ακριβά και αν πληρώνει κανείς την προσήλωσή του στις ιδέες του, δεν γίνεται να γυρίσει την πλάτη στις εμπειρίες της ζωής του και τις επιλογές, στην πραγμάτωση των οποίων τόσο πάθος αφιερώθηκε. Πώς, πράγματι, μπορεί να πετάξει πέρα κανείς το δικαίωμα που εμείς καταφέραμε να αρπάξουμε από τα χέρια των θεών - να είμαστε εμείς και μόνο εμείς αυτοί που σφυρηλατούμε τη δική μας μοίρα!

Πολλοί το δικαίωμα αυτό το πλήρωσαν με τη ζωή τους, αλλά εγώ το πληρώνω με την ελευθερία μου. Πολλοί απέτυχαν και, όσο για μένα, καμία ψευδαίσθηση δεν έχω όσον αφορά τις δικές μου πιθανότητες επιτυχίας… Πάνω και πέρα από εμάς όμως, υπάρχει η αγωνιστική συνέχεια που πρέπει να διασφαλισθεί ή, για να το πω σαφέστερα, ένας ακόμη κρίκος που πρέπει να προστεθεί στην Αλυσίδα της Αυτοθυσίας … Και θα σας πω και κάτι άλλο, αλλά μη πάτε να μου ζητήσετε εξηγήσεις και διευκρινίσεις, επειδή ποτέ δεν θα μπορέσω να δώσω απάντηση σε αυτό ειδικά το ερώτημα: Η πράξη μου της αυτοθυσίας είναι ό,τι καλλίτερο εγώ από πάντοτε ονειρευόμουν για τον ίδιο μου τον εαυτό!

2) Τι πιστεύετε για την Ελλάδα και, κυρίως, για τον πόλεμο που ξέσπασε το 1940 μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας;

Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος συνιστά μία από τις τραγικές περιπτώσεις αυτού που ορθώς χαρακτηρίστηκε ως «εμφύλιος ευρωπαϊκός πόλεμος», τον οποίο πόλεμο χωρίς καμία αμφιβολία υπέθαλψε η Αγγλία - παντοτινός αντίπαλος της δικής μας Ευρώπης.

Αυτός ο εμφύλιος πόλεμος συνεχίζεται και σήμερα με τα λιγότερο οδυνηρά αλλά πολύ περισσότερο καταστροφικά όπλα της οικονομίας. Έτσι, το αγγλοσαξωνικό λόμπυ, για να είναι βέβαιο όσον αφορά την έκβαση των επιχειρήσεων του πολέμου αυτού, επιβάλλει παντού τους δικούς του έμπιστους ανθρώπους. Αυτό ακριβώς έγινε και στην Ελλάδα: Αφού πρώτα εμπόδισαν τον Ελληνικό Λαό να εκφραστεί ελεύθερα μέσω δημοψηφίσματος, του επέβαλαν τον Λουκά Παπαδήμο, πρώην αντιπρόεδρο της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας. To ίδιο γίνεται και στην Ιταλία με την κυβέρνηση του Monti, δεδομένου ότι ο εν λόγω Monti είναι μέλος της διευθυντικής επιτροπής της Λέσχης Bilderberg.

Τα σχετικά με αυτήν την τελευταία, πιστεύω πως τα ξέρεις: Είναι μία οργάνωση σαφέστατα μυστηριώδης, τα μέλη της οποίας από το 1954 συνέρχονται και συνεδριάζουν με πολύ μεγάλη μυστικότητα – αλλά με τον εμφανή πια σκοπό να καθορίσουν και να υπαγορεύσουν τις κατευθυντήριες γραμμές της παγκοσμιοποίησης και να εγκαθιδρύσουν τη «Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων». 

Βασικά στελέχη αυτής της «Νέας Τάξης» είναι οι τραπεζίτες, διάφοροι θεσμικοί ιθύνοντες καθώς και πρόσωπα που διευθύνουν πολυεθνικές οργανώσεις και ανάλογου χαρακτήρα οργανισμούς, όπως τα μέλη των οικογενειών Rothschild και Rockefeller, ο GyörgySoros, που αντλεί κέρδη από τη νομιμοποίηση και το εμπόριο των ναρκωτικών, ο BillClinton, ο Jean - Claude Trichet, πρώην διοικητής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας, ο βασιλιάς της Ισπανίας Juan Carlos, ο πρίγκιπας της Ουαλλίας Κάρολος, ο Henry Kissinger, ο Mario Draghi, ο βασιλιάς των Βέλγων Φίλιππος, ο Romano Prodi, ο Franco Bernabè του «Ιταλικού Γραφείου για την ανοικοδόμηση των Βαλκανίων», που βεβαίως υπάγεται στην Επιτροπή Trilateral, η οποία Trilateral αποτελεί παρακλάδι της Λέσχης Bilderberg …

Σε όλο αυτό το σύστημα σπουδαίο ρόλο παίζει και η Goldman Sachs, η πιο μεγάλη «επιχειρηματική» τράπεζα σε ολόκληρο τον κόσμο, η οποία έχει κάνει τεράστιες επενδύσεις πάνω στο ελληνικό χρέος και η οποία, λίγες μόνο ημέρες προηγουμένως, υποκίνησε το μέγα κύμα κερδοσκοπίας, που επέφερε τη ραγδαία άνοδο των spread εδώ, στην Ιταλία, πρώτα και έπειτα στη Γερμανία, καθορίζοντας με αυτά τα κόλπα το ποιος έμελλε να αναλάβει το πρωθυπουργικό αξίωμα. Και αυτά τα κάνει μια τράπεζα που, στις 10 Απριλίου 2010, κρίθηκε ένοχος απάτης …

για να διαβάσετε ολόκληρη την συνέντευξη στον σύνδεσμο εδώ ...

link: Mario Tuti: ο αντάρτης του νεοφασισμού.

Καλή αντάμωση συναγωνιστή Polacek.

Σήμερα το πρωί στις 6/3/2013 και ώρα 9 το πρωί απεβίωσε ο Karl Polacek ένας αμετανόητος ιδεαλιστής, ένας άνθρωπος της Ιδέας που όλοι εμείς οι μικρότεροι σε ηλικία τον θαυμάζαμε ακούγοντας τις ιστορίες και τα γεγονότα που είχε ζήσει από τις διώξεις μέχρι και τις μάχες για την Ιδέα, τον θαυμάζαμε για το θάρρος που είχε επιδείξει σε αρκετές δύσκολες στιγμές, τον θαυμάζαμε γιατί ακόμα και μέχρι πριν λίγα χρόνια και παρά τα προβλήματα που του έφερε το γήρας ήταν ένας αιώνιος έφηβος που τον συναντάγαμε στα περισσότερα εθνικιστικά δρώμενα. 

Καλή αντάμωση συναγωνιστή Polacek

πηγή