Για την Μάνα Ισπανία του ’36.
Ο καθάριος ουρανός της πατρώας Μάνας Γης
μπουρίνι τώρα προμηνύει.
Εκεί που άνθιζαν τα άνθη της Μάνας Ισπανίας
να που ξεφυτρώνουν δύσοσμα κόκκινα βρωμολούλουδα.
Βεντάλια τεράστια, σταλμένη απ’ τους πράχτορες της Ανατολής,
ντουμάνι απ’ τις κάνες χαρισμένων απ’ τους Οβριούς κανονιών,
ρακί φτηνή και βότκα απ’ τη Σοβιετία,
γαλανέ ουρανέ της Μάνας Ιβηρίας, σκοτείνιασες.
Μου αρκεί μια λέξη, ένα νεύμα αυτουνού,
Σε σένα θα τρέξω Αρχηγέ και θα σ’ αναζητήσω,
τους άθλιους να διώξω μακρυά.
Πάμπλο, Χόρχε, Εμίλ,
πού ρίξαν τα άψυχα κορμιά σας τα ερυθρά χτήνη;
Δες, απ’ το Νότο, στ’ άτι του απάνω, αυτός,
σας καλεί και μένα μαζί, ήρθε η ώρα!
* * *
Θάνατος ή Λευτεριά!
Να οι δυο δρόμοι π’ ανοίγονται μπροστά.
Τοσραμβίλα και Μπούργος, σηκωθείτε,
στο κατόπι ας πάρουμε τους γενναίους,
φάνηκεν η χαραυγή, απ’ το νότο τούτη τη φορά.
Σιδηρόφρακτες στρατιές εμείς με την τιμή νικάμε,
σμόκιν και ημίψηλα εμείς δε φοράμε, Λαός γαρ.
* * *
Με την αυγή, θα είσαι λεύτερη,
λίγος χρόνος μονάχ’ απομένει,
Γάλλοι κι Εγγλέζοι Διεθνοταξιαρχίτες, εμάς δε σταματάνε.
Λας Πάλμας, βάστα γερά!
(Έζρα Πάουντ, The Fifth Decade of Cantos, 1937)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.
Mην αποστέλλετε μηνύματα που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία έριδων.
Σεβαστείτε όλους τους σχολιαστές ακόμη κι αν διαφωνείτε.
Αποφύγετε την καταχώρηση του ίδιου σχολίου σε πολλαπλά κομμάτια, την αντιγραφή περιεχομένου από άλλους ιστότοπους, καθώς και τους συνδέσμους σε αμφίβολους διαδικτυακούς τόπους.
Μην επαναλαμβάνετε σχόλια, τα οποία έχουν διαγραφεί.
Αποφύγετε τα κεφαλαία: παρότι δείχνουν πιο ευανάγνωστα, δημιουργούν ένταση και την αίσθηση ότι ο γράφων φωνάζει.
Χρησιμοποιήστε ελληνικά αποφύγετε τα greeklish.
Ενισχύστε τη συζήτηση!