Σπύρος Παπαγεωργίου, ο «γίγαντας» της εθνικιστικής δημοσιογραφίας

 

γράφει ο Σταύρος Λιμποβίσης

ΘΑ΄ ΡΘΩ / Παπαγεωργίου Σπύρος

Να καρτεράτε. Θά ΄ρθω.

Καλή μου μάνα, θά ΄ρθω κάποιο δειλινό

την ώρα που θα συδαυλίζεις τα ξύλα για το δείπνο,

θαρρώ θά ΄χουν ανθίσει οι βασιλικοί στο λιακωτό μας

κι οι κρίνοι γύρω απ΄ το πηγάδι.

Θα κόψω ένα φυλλαράκι μικρό,

μικρό όπως την καλοσύνη των ανθρώπων

και στ΄ άρωμα του θα πλέξω

τις θύμησες του χθες

Ο Σπύρος Παπαγεωργίου υπήρξε κορυφαίος Εθνικιστής δημοσιογράφος και συγγραφέας, ανταποκριτής ξένων εφημερίδων, πολιτικός αναλυτής και ιστορικός, αγωνιστής της Ενωτικής παράταξης και μέλος του ένοπλου αγώνα που καθοδήγησε ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας. 

Υπήρξε ο εξ απορρήτων συνεργάτης και βιογράφος του Διγενή. Δεν είναι τυχαίο, ότι ο Γρίβας του εμπιστεύθηκε και το αρχείο της Αντικομμουνιστικής οργανώσεως «Χ», που είχε καταστεί το φόβητρο πολλών, λόγω των αποκαλύψεων για πολιτικά και στρατιωτικά πρόσωπα και παρασκηνιακές διαδρομές της εκάστοτε εξουσίας.

Υπήρξε μέλος του πολιτικού και ιδεολογικού φορέα «Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα». Γεννήθηκε το 1940 στο χωριό Τρεμετουσιά (Επαρχία Λάρνακας) στην Κύπρο. 

Εργάστηκε στην Κυπριακή εφημερίδα Ελευθερία και ως αρχισυντάκτης στην Κυπριακή εφημερίδα Πατρίς. Για αρκετά χρόνια ήταν αρχισυντάκτης στην Αθηναϊκή εφημερίδα ΕΣΤΙΑ. 

Σε πολύ νεαρή ηλικία πήρε ενεργό μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ. Μαζί με άλλους νεολαίους της νήσου βρήκαν παλιά όπλα, τύπωναν και κυκλοφορούσαν τις προκηρύξεις της ΕΟΚΑ, κατασκεύαζαν βαμβακοπυρίτιδα, νάρκες και χειροβομβίδες, εγχώριας κατασκευής τις οποίες και χρησιμοποιούσαν κατά των πάνοπλων Άγγλων. 

Αποκορύφωμα υπήρξε η επίθεση κατά του Διδασκαλικού Κολεγίου για την οποία υποκλίνεται ο Γρίβας στα απομνημονεύματα του, ενώ οι συλληφθέντες εθνικιστές δεν λύγισαν στα βασανιστήρια και τις απειλές των Τουρκοκυπρίων επικουρικών και των σαδιστών Άγγλων. 

Πολέμησε επίσης σε Ελληνοκυπριακές Ομάδες κατά των Τουρκοκυπρίων στο πλαίσιο των Διακοινοτικών Ταραχών το 1963-64 ως χειριστής πολυβόλου Βίκερς 0.303΄, στο Πενταδάκτυλο και στις μάχες της Πάφου και παράλληλα αρθρογραφούσε προς πληροφόρηση των πολιτών.

Ο Σπύρος Παπαγεωργίου ασχολήθηκε τόσο με τη λογοτεχνία όσο και με την ιστορική έρευνα εκτεταμένα, ιδίως περί τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα της Κυπριακής Ιστορίας. Δημοσίευσε τόσο διηγήματα και ποιήματα, όσο και πολλά άρθρα πολιτικού περιεχομένου καθώς και ιστορικές μελέτες. 

Ανάμεσα στους 27 τίτλους βιβλίων βρίσκεται και η Αγία Τηλλυρία (ποίηση) που εκδόθηκε στη Λευκωσία το 1972. Αυτό το ποιητικό έργο μελοποιήθηκε από το Γιώργο Κοτσώνη και πρωτοπαρουσιάστηκε στο αρχαίο θέατρο των Σόλων (Κύπρος). 

Ο δίσκος «Αγία Τηλλυρία» εκδόθηκε το 1973. Πρόκειται για έναν κύκλο εννέα τραγουδιών ελεγειακού περιεχομένου που βασίζονται σε στίχους του Σπύρου Παπαγεωργίου από το ομώνυμο έργο του. 

Αναφέρονται στο μικρό έπος που διαδραματίστηκε στην περιοχή της Τηλλυρίας (οι κάτοικοι της έλκουν την καταγωγή τους από την Τήλο των Δωδεκανήσων), στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού.

Τον Αύγουστο του 1964 η περιοχή δέχθηκε ισχυρή επιδρομή από Τουρκικές αεροπορικές δυνάμεις - ακόμη και με χρήση βομβών ναπάλμ που τους προμήθευσαν οι ΗΠΑ - και αντιστάθηκε σθεναρά με κόστος τη θυσία της ζωής αρκετών δεκάδων κατοίκων, ενώ ολόκληρη η περιοχή μετατράπηκε σε παρανάλωμα του πυρός. 

Ο Σπύρος Παπαγεωργίου ήταν παρών καταγράφοντας τα θλιβερά αυτά γεγονότα και αφιέρωσε το ποιητικό του έργο στον Ελλαδίτη ήρωα υπολοχαγό Νίκο Παπαγεωργίου που έπεσε στο πεδίο της μάχης.

Σφοδρός πολέμιος του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και λόγω αυτού του γεγονότος την περίοδο της διακυβερνήσεως της Ελλάδος από το Στρατιωτικό Καθεστώς της 21ης Απριλίου, του είχε απαγορευτεί η είσοδος στην Ελλάδα με εντολή του Συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου (...) ενώ να σημειωθεί ότι ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας ήταν στόχος του Απριλιανού καθεστώτος μέχρι το τέλος της ζωής του. 

Ο ιδρυτής της ΕΟΚΑ και ΕΟΚΑ Β' είχε καταγγείλει απόπειρα δολοφονίας του με εμπλεκομένους Ταγματάρχες του Ελληνικού Στρατού καθώς και σχέδιο τουρκοποίησης της νήσου εκ μέρους των Απριλιανών, γεγονός που επιβεβαιώνει σε μαρτυρίες του ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ Β' Λευτέρης Παπαδόπουλος.

Στις 29 Ιουλίου 1973 το ονομαζόμενο Εφεδρικό Σώμα, που το αποτελούσαν φανατικοί παρακρατικοί υποστηρικτές του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, επιτέθηκε και κατέστρεψε τα γραφεία και τα τυπογραφεία των αντιπολιτευόμενων εφημερίδων στην Κύπρο, ενώ συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στις κεντρικές φυλακές της Λευκωσίας, όσοι δημοσιογράφοι, μεταξύ τους και ο Σπύρος Παπαγεωργίου, ήταν αντίθετοι με την ενδοτική πολιτική του Αρχιεπισκόπου. 

Το 1974 κατά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ήταν διευθυντής στο «Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου» και με την έναρξη της επιθέσεως εγκατέλειψε τη θέση του και πολέμησε ως απλός στρατιώτης στην πρώτη γραμμή του μετώπου όταν άλλοι έτρεχαν να κρυφτούν στα μετόπισθεν!

Στην περίοδο της προεδρίας του αντάρτη πόλης της ΕΟΚΑ και τιμωρού των Άγγλων πρακτόρων Νίκου Σαμψών στη Κύπρο, διατέλεσε από τις 15 έως τις 23 Ιουλίου 1974, διευθυντής του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, σε δημόσια ομιλία μαζί με άλλους παράγοντες αποκάλυψε τα μεσαιωνικά εργαλεία και τις μεθόδους βασανισμού που ακολουθούσαν οι οπαδοί του Μούσκου ενάντια στους «Ενωτικούς» στις φυλακές και στα κολαστήρια της κρατικής εξουσίας. 

Μετά την εισβολή κυνηγήθηκε λυσσαλέα από τους υποστηρικτές του πανούργου ρασοφόρου και την δημοκρατία και αναγκάστηκε να αναζητήσει καταφύγιο και στήριγμα στην Ελλάδα καθώς και σε οργανώσεις εθνικιστών, όπου συνέχισε την δράση και συμμετείχε ενεργά σε πολιτικούς και ιδεολογικούς αγώνες. 

Διατέλεσε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου στο οποίο Πρόεδρος ήταν ο Στρατηγός Μιχαήλ Οικονομάκος - ο τελευταίος στα μέσα της δεκαετίας του 2000 βραβεύτηκε σε δημόσια μουσικοπολιτική εκδήλωση με τιμητική πλακέτα από τον Νίκο Μιχαλολιάκο για την πολύπλευρη προσφορά του, ενώ εκατοντάδες νεολαίοι τον χαιρετούσαν με τεταμένη την δεξιά σε ένδειξη τιμής - και δημοσίευσε κείμενα του στο περιοδικό «Μαχόμενος Ελληνισμός». 

Μετά το 2005, αντιμετώπισε σημαντικά προβλήματα υγείας εξ αιτίας διαβήτη, κυρίως με τη σταδιακή μείωση της οράσεως του, αποτέλεσμα της πολύωρης ασχολίας του με την μελέτη των Κυπριακών Αρχείων τα οποία κατασχέθηκαν παρανόμως από τις Κυπριακές αρχές. 

Την Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2007, οπλισμένοι άνδρες της Κυπριακής Αστυνομίας, οι οποίοι συνοδεύονταν από υπαλλήλους του Δημοσίου Αρχείου, με εντολή της Έφης Παρπαρίνου, τότε διευθύντριας του Δημοσίου Αρχείου της Κύπρου, με την έγκριση της Κυπριακής Κυβερνήσεως (τόσο η Κυπριακή δεξιά όσο και η αριστερά σιώπησαν για το γεγονός αυτό) περικύκλωσαν το βιβλιοπωλείο και την αποθήκη του εκδότη Κώστα Επιφανίου στην Λευκωσία. 

Κατάσχεσαν το αρχείο του Σπύρου Παπαγεωργίου, το οποίο κάλυπτε την περίοδο από το 1960 έως το 1974, με το επιχείρημα ότι περιλαμβάνει Απόρρητα Κρατικά Έγγραφα της Κυπριακής Δημοκρατίας, τυχόν δημοσιοποίηση των οποίων θα βλάψει τα Κυπριακά συμφέροντα. 

Το αρχείο αποτέλεσε την βάση των πηγών του Παπαγεωργίου για την συγγραφή των βιβλίων «Από την Ζυρίχη στον Αττίλα» και «Επιχείρηση Κοφίνου» που εξέδωσε ο εκδοτικός οίκος του Κώστα Επιφανίου. 

Ο Σπύρος Παπαγεωργίου απέδωσε την κατάσχεση στον τρόμο των Κυπριακών Αρχών για το περιεχόμενο του αρχείου του, οι οποίες ανησυχούν μην βγουν στην δημοσιότητα απόρρητα έγγραφα που καταρρίπτουν οριστικά τον μύθο του «Εθνάρχη» Μακαρίου και των συνεργατών του. 

Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα είναι τα αποκαλυπτικά στοιχεία του Σπύρου Παπαγεωργίου για τις αγαθές σχέσεις του Μακαρίου, του Κρανιδιώτη και άλλων αξιωματούχων της Κυπριακής Κυβέρνησης με το καθεστώς της 21^ης Απριλίου αλλά και με τον ξένο παράγοντα. 

Στα κείμενα του δεν χαρίζεται ούτε στους οπαδούς του ΑΚΕΛ αλλά και στον Άγγελο Βλάχο, έναν από τους μεγαλύτερους υβριστές του Κυπριακού Ελληνισμού. 

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος πρότεινε τον Σπύρο Παπαγεωργίου ως υποψήφιο για την απονομή βραβείου συνολικής ιστορικής προσφοράς, όμως ο Παπαγεωργίου αρνήθηκε για λόγους που δημοσιοποίησε σε συνέντευξη του στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος». 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έγραφε με ειδικό φακό, στην αρχαιοελληνική γλώσσα, σύμφωνα με τη μαρτυρία του παιδικού φίλου του και δημοσιογράφου Γιάννη Σπανού, ενώ είχαν παραλύσει τα κάτω άκρα του. 

Ως συγγραφέας έγραψε γεγονότα που κανένας άλλος δεν αποπειράθηκε, καθώς αισθάνονταν «θωρακισμένος» αφού όσα αποτύπωνε στο χαρτί τα στήριζε στα έγγραφα της Ε.Ο.Κ.Α., της Ε.Ο.Κ.Α. Β' καθώς και στο ημερολόγιο του Γρίβα το οποίο κατείχε. 

Απεβίωσε στις 9:30 το πρωί της Παρασκευής 3 Οκτωβρίου 2014, στο σπίτι του στη Ραφήνα. 

Λίγους μήνες πριν τον θάνατο του είχα την τιμή να συνομιλήσω μαζί του όπου και μου μετέφερε την πικρία του για την πορεία του εθνικιστικού κινήματος, ενώ να σημειωθεί ότι πολλοί διάσημοι «διαπρύσιοι κήρυκες των εθνικιστικών ιδεών» που απολάμβαναν μετά μανίας τα κοινοβουλευτικά αγαθά της αστικής δημοκρατίας την εποχή εκείνη … απέκρυψαν πλήρως τον θάνατο του!  

Υπήρξαν όμως και κάποιοι συναγωνιστές που τίμησαν την μνήμη του με σχετική αρθρογραφία - κυρίως στο διαδίκτυο - και εξύμνησαν το έργο του θανόντος για την Πατρίδα και τον Λαό.

Το 28^ο και το τελευταίο από τα έργα του Σπύρου Παπαγεωργίου - «Από την ΕΟΚΑ στην ΕΟΚΑ Β’», εκδόσεις «Κώστας Επιφανίου» τo 2009 - έμεινε ημιτελές και κυκλοφόρησε μόνο ο πρώτος τόμος, καθώς ο συγγραφέας αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και λόγω σφοδρών αντιδράσεων του καθεστώτος ...

Γράφτηκε αυτό το βιβλίο με σκοπό να δώσει πληροφορίες και στοιχεία για την ταραγμένη και καθοριστική για την ιστορική μοίρα της Κύπρου περίοδο. 

Γράφτηκε σε μια προσπάθεια να απαντηθούν οι απορίες και οι προβληματισμοί της λεγόμενης «Ενωτικής Παρατάξεως» για το πως συνέβη να εμπλακεί στα γεγονότα της περιόδου. 

Ποιο κίνητρο και ποια ιδανικά συνεπήραν και στράτευσαν τα 20.000 μέλη της ένοπλης οργάνωσης ΕΟΚΑ Β'; 

Η κηδεία του έγινε τη Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014, στις 11:00 το πρωί, στον Ιερό Ναό της Παναγιάς Παντοβασίλισσας Ραφήνας, και τάφηκε στο νεκροταφείο Ραφήνας μεταξύ συγγενών και συναγωνιστών.

Σπύρος Παπαγεωργίου: Ζει και Μάχεται!

Αυτόνομοι στην Πολωνία 11.11. 2025 (update: ανταπόκριση από την πορεία)

Πορεία Ανεξαρτησίας Βαρσοβία 11.11.2025

γράφει η N.F.

Η τεράστια οικογένεια των Εθνικιστών διέσχισε για ακόμη μία φορά τους δρόμους της Βαρσοβίας και φέτος το 2025! 

Χιλιάδες εθνικιστές που εκπροσωπούν διάφορες οργανώσεις και κοινότητες από την Πολωνία, μαζί με αντιπροσωπείες ξένων εθνικιστικών κινημάτων από όλη την Ευρώπη, γιόρτασαν μαζί την επέτειο της ανάκτησης της ανεξαρτησίας της Πολωνίας.

Η Πορεία για την Ανεξαρτησία δεν ήταν μόνο μια ευκαιρία για γιορτή και επίδειξη εθνικής υπερηφάνειας, αλλά και μια δυνατότητα να τεθούν πιο σύγχρονα ζητήματα, όπως η μαζική μετανάστευση, κοινωνικά και δημογραφικά θέματα, η τρέχουσα γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή και στον κόσμο, καθώς και οι σχετικές απειλές.

Οι συμμετέχοντες στο Black Block εξέφρασαν με σαφήνεια και έμφαση τις απόψεις τους για την εισροή νόμιμων και παράνομων μεταναστών από τον Τρίτο Κόσμο, τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές τόσο της Ρωσικής Ομοσπονδίας όσο και των ΗΠΑ, καθώς και τις εγκληματικές πρακτικές του κράτους που βρίσκεται στην περιοχή της Παλαιστίνης.

Οι Πολωνοί φιλόξενοι όπως πάντα ευχαρίστησαν όλες τις ξένες αντιπροσωπείες που πορεύτηκαν μαζί μας, και λέω ΜΑΣ όχι γιατί με προσκαλούν σε όλα τα events τους κάθε χρόνο και εκείνη την ημέρα, αλλά γιατί η Πολωνία για εμένα είναι η δεύτερη πατρίδα μου μετά την Ελλάδα.

 Αδύνατο να απαριθμήσουμε όλες τις οργανώσεις και τις ομάδες χωρίς να παραλείψουμε κάποια παρόντες ήταν οι εξής, οι Ούγγροι της Legio Hungaria, που εμφανίζονται κάθε χρόνο στη Βαρσοβία άλλωστε και όχι μόνο, οι Ιταλοί φίλοι μας από την Casa Pound οι οποίοι δεν συγκρίνονται με καμία άλλη Ιταλική οργάνωση, τα Active Clubs από Σουηδία, Εσθονία, Γαλλία και Λιθουανία, οι Ρουμάνοι αδερφοί μας Honor et Patria για πρώτη φορά καλεσμένοι από εμένα καθώς έχω το ελεύθερο των Πολωνών της πρόσκλησης άλλων ομάδων της επιλογής μου στο event.

Συναγωνιστές των Αυτόνομων Ελλήνων Εθνικιστών φυσικά, Κροάτες εθνικιστές, καθώς και Αυτόνομοι από Ουκρανία με πανό Free Azov, Τσεχία, Σλοβακία, Σκωτία και Ολλανδία. 

Το πνεύμα της Ευρώπης ζει μέσα μας! 

Του χρόνου πιο δυνατοί και περισσότεροι όλοι μαζί μια γροθιά!

Έλληνες Αυτόνομοι

«Orientamenti»: Η σιωπηλή επανάσταση του Evola (https://anaktisi-mag.gr/)

Τον Μάιο του 2011, οι εκδόσεις Λόγχη κυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία το Orientamenti (Oι προσανατολισμοί), ένα κείμενο του Julius Evola, το οποίο πρωτοεκδόθηκε στα Ιταλικά το 1951. 

Ίσως ποτέ άλλοτε ένα κείμενο δεν ήταν από τη μία μεριά τόσο μικρό, αλλά από την άλλη τόσο περιεκτικό στα νοήματα του.

Κι αν ο Πλάτωνας χρειάστηκε να γράψει τους Νόμους σαν μία προπαρασκευαστική βάση για την ιδανική αριστοκρατική Πολιτεία, ο Evola καλείται να δώσει κατευθύνσεις σε μία χρονική στιγμή που η Ευρώπη έχει βγει διαλυμένη από έναν Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε έναν κόσμο ερειπίων, ο Evola θα δώσει τις δικές του κατευθύνσεις για την ανοικοδόμηση του αέναου αριστοκρατικού ιδεώδους. 

Σε γλώσσα απλή, πρωτόγνωρη ίσως σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα κείμενα του, ο Evola είναι αυτή τη φορά σαφής και ξεκάθαρος ... 

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα ...

Κι αν όλα ακούγονται απλά και εύκολα, κι αν η αρχή κατά τον Πυθαγόρα είναι το ήμισυ του παντός, πόσο εύκολο είναι τελικά να φτιάξουμε έναν άνθρωπο, έναν άνθρωπο μοναδικά ανώτερο; 

Έναν άνθρωπο ο οποίος θα αποτελέσει την κυτταρική ουσία ενός ζωντανού οργανισμού, ο οποίος θα δράσει αριστοκρατικά, μακριά από πολιτικά κόμματα που θα προπαγανδίζουν τύπους ενός ψεύτικου πολιτικού ρεαλισμού.

Μία δράση αγωνιστική, μία δράση διαφορετική, μία στάση ζωής αριστοκρατικά ανώτερη, μία στάση παραδειγματική.

Μια σιωπηλή επανάσταση. 

Κι αν από το 1 για να φτάσουμε στο 2 χρειαστούν 1000 χρόνια, εμείς αν χρειαστεί θα περιμένουμε άλλα χίλια.

To Orientamenti ορθώς χαρακτηρίζεται ως ένα “μεγάλο” κείμενο. 

Κι αν ο Σοβιετικός κομμουνισμός και το τοίχος του Βερολίνου πέσανε σε μία μόνο μέρα, όταν πλέον θα έχει καταρρεύσει η δημοκρατία και ο φιλελευθερισμός μαζί με όλα τα παράγωγα τους, όταν ο ήλιος ανατείλει πάλι φωτεινός, τότε ίσως το κείμενο αυτό χαρακτηρισθεί προφητικό.

Είθε … ίσως αναφωνήσουν ορισμένοι. 

Από την άλλη εμείς γνωρίζουμε: Θα γίνει αυτό που ήταν να γίνει!

(από την ελληνική ιστοσελίδα του Ιούλιου Έβολα)

πηγή

Η Εθνική Κυβέρνηση της Βιέννης - Η άλλη μαρτυρία για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (Μετάφραση - Εισαγωγή - Σχόλια Κωνσταντίνος Ι. Τσοπάνης Δρ του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου)

 

10/10/2025

Εκδόσεις Λόγχη      

Συγγραφέας Χόρια Σίμα

Σελίδες 210 

Μετάφραση - Εισαγωγή - Σχόλια

Κωνσταντίνος Ι. Τσοπάνης

Δρ του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου

γράφει ο Δρ Κωνσταντίνος Τσοπάνης 

Τους τελευταίους μήνες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σε πείσμα κάθε τετελεσμένου και κάθε δεδομένου, κι ενώ η πατρίδα τους ευρίσκετο ήδη υπό το κνούτο των Σοβιετικών, αποφασίζουν να συστήσουν μια Εθνική Κυβέρνηση στη Βιέννη κι έναν Εθνικό Στρατό στο Dollersheim, ο οποίος θα πολεμήσει υπέρ του Χίτλερ, μέχρι τον ποταμό Όντερ και το Βερολίνο. 

Ακολουθούν τον Γερμανό Φύρερ, μέχρι τη στιγμή που αυτός αποφασίζει να αυτοκτονήσει. 

Κατόπιν, φεύγουν στα βουνά της Αυστρίας μαζί με τους Werwolf του Eichmann, για να συνεχίσουν τον πόλεμο χτυπώντας τους Σοβιετικούς εισβολείς πίσω από τις γραμμές τους.

 Καθώς η Γερμανία συνθηκολογεί, η μοίρα τους πλέον είναι προδιαγεγραμμένη. Το ραδιόφωνο καλεί τον Γερμανικό λαό να τους παραδώσει στους Συμμάχους. 

Αναζητούνται παντού και μετά τη σύλληψή τους, στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα παραδοθούν στην κομμουνιστική κυβέρνηση, που έχει επιβληθεί με τη δύναμη των σοβιετικών μεραρχιών στην πατρίδα τους και θα βρουν αργό και φρικτό θάνατο στα κομμουνιστικά κάτεργα. 

Αυτοί όμως, αποφασίζουν απλώς να μην συλληφθούν! 

Εγχείρημα παράλογο, αφού κάθε πιθανότητα είναι εναντίον του, αλλά εκείνοι είναι αποφασισμένοι να πετύχουν ή να πεθάνουν πολεμώντας. 

Μόνη απαντοχή τους ή άνωθεν βοήθεια από τον προστάτη της Λεγεώνος, Αρχάγγελο Μιχαήλ και οδηγός τους το όραμα και η ένθεη εικόνα του Capitan Comeliu Codreanu. 

Και η περιπέτεια αρχίζει. Από χώρα σε χώρα και από σύνορα σε σύνορα. 

Ιδού λοιπόν, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, η ιστορία των Λεγεωνάριων της Σιδηράς Φρουράς, γραμμένη από τή λυρική πέννα του Commandant τής Λεγεώνος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, Χόρια Σίμα. 

Πρόκειται για μια ιστορία που μοιάζει με περιπετειώδες πολεμικό μυθιστόρημα, αλλά που είναι αφήγηση πραγματικών γεγονότων. 

Το ότι πολλές φορές κόβεται η ανάσα του αναγνώστη από την αγωνία, δεν οφείλεται τόσο στο λογοτεχνικό ταλέντο του Commandant, όσο στο γεγονός ότι, κάποιες στιγμές, η ζωή ξεπερνά τη φαντασία

Έλληνες αυτόνομοι στον τάφο του Jose Antonio

Ο Ορθόδοξος Μυστικισμός του Εθνικισμού - Η «Λεγεώνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ», του Δρ. Κωνσταντίνου Τσοπάνη (εκδόσεις «Αντίδοτο»)

 

γράφει ο Δρ Κωνσταντίνος Τσοπάνης

Τὴ νύχτα τῆς 29ης πρὸς 30η Νοεμβρίου τοῦ 1938, μὲ διαταγὴ τοῦ βασιλέως Καρόλου Β΄, ἡ ἀστυνομία δολοφονεῖ τὸν Capitan Codreanu μαζὶ μὲ τὰ ὑπόλοιπα μέλη τῆς λεγεωναρικῆς φωλέας τῆς ὁποίας ἡγεῖτο καὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν κρατούμενοι μὲ διαταγὴ τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς Ρουμανίας.

Ἀφοῦ τοὺς στραγγάλισαν, μετὰ τοὺς ἔδωσαν καὶ τὴ χαριστικὴ βολὴ κι ἔτσι τὸ καθεστὼς νόμισε πὼς ἀπαλλάχθηκε μιὰ γιὰ πάντα ἀπὸ ἐκεῖνον ἀπὸ τὸν ὁποῖον κινδύνευε περισσότερο.

« Οί Λεγεωνάριοι λύγισαν γιὰ πρώτη φορά, ἄντρες ποὺ εἶχαν ἀντέξει τα πιὸ σκληρὰ βασανιστήρια καὶ δὲν πρόδωσαν τὰ ὅσα πίστευαν, οὔτε τὸν Ἀρχηγό τους, τώρα εἶχαν πέσει στὰ γόνατα κι ἔκλαιγαν μὲ λυγμοὺς τὸν Capitan, κι ἦταν σὰν ἡ νύχτα νὰ θρηνοῦσε γοερά, μὲ οἰμωγὲς τὸν Capitan Codreanu.»

 Ἔτσι ἀφηγεῖται ὁ πολὺς Mircea Eliade, ἔγκλειστος κι ὁ ἴδιος στὸ στρατόπεδο, τὴ διάδοση τοῦ νέου τῆς δολοφονίας τοῦ Capitan Codreanu. Ὁ Capitan ἦταν νεκρός.

«Λοιπόν, ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἡ χώρα θὰ διοικεῖται ἀπὸ ἕναν νεκρὸ» ἔγραψε πολὺ ἀποφασιστικὰ ὁ μεγάλος Ρουμάνος φιλόσοφος καὶ λεγεωνάριος Emil Cioran.

Καὶ συμπλήρωσε: «Πὼς θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι νεκρὸς ὁ Capitan, ἐκεῖνος ποὺ μᾶς μιλοῦσε διαρκῶς γιὰ τὴν Ἀνάσταση;»

«Στάθηκε σιωπηλός, στὴ μέση τοῦ πλήθους. Ἦταν ἕνας ἄνδρας ψηλός, μὲ μιὰ σκοτεινὴ ὀμορφιά, ντυμένος μὲ τὴν ὁλοκέντητη λευκὴ ἐθνικὴ στολή, καβάλα σὲ ἕνα ὁλόλευκο ἄλογο.

Στάθηκε δίπλα μου, κι ἐγὼ δὲν μπόρεσα νὰ διακρίνω τίποτε κακὸ ἢ τερατῶδες σὲ αὐτόν. Ἀντιθέτως.

Τὸ παιδικό του χαμόγελο, εἰλικρινές, ἀκτινοβόλησε ἐπάνω στὸ φτωχὸ πλῆθος, κι αὐτὸς φάνηκε νὰ γίνεται ἕνα μὲ ἐκεῖνο, ἀλλὰ καὶ κατὰ ἕναν μυστηριώδη τρόπο, ἔμοιαζε νὰ εἶναι ἐκτὸς τοῦ κόσμου τούτου.

Τὸ χάρισμα δὲν εἶναι ἡ κατάλληλη λέξη γιὰ νὰ ὁριστεῖ αὐτὴ ἡ παράξενη δύναμις ποὺ ἐκπήγαζε ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπον. Μιὰ γιαγιὰ δίπλα μου ἔσφιξε τὸ μαντήλι στὸ κεφάλι της καὶ σταυροκοπήθηκε εὐλαβικά.

«Ὁ Ἀγγελιαφόρος τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ!» μοῦ ψιθύρισε δείχνοντάς τον καὶ τότε ἡ καμπάνα τῆς μικρῆς ἐκκλησίας ἄρχισε νὰ κτυπᾶ, καὶ ἡ θρησκευτικὴ τελετὴ ἡ ὁποία προηγεῖτο ὅλων τῶν λεγεωναρικῶν συγκεντρώσεων, ξεκίνησε.

Ἡ βαθειὰ ἐντύπωση ποὺ δημιουργεῖται στὴν ψυχὴ ἑνὸς παιδιοῦ πεθαίνει δύσκολα. Γιὰ πάνω ἀπὸ ἕνα τέταρτο τοῦ αἰῶνος δὲν ξέχασα ποτὲ τὴ συνάντηση μὲ τὸν Corneliu Zelea Codreanu.»

Ἔτσι περιγράφει τὴ συνάντηση του μὲ τὸν Capitan σὲ ἕνα χωριὸ στὰ ὄρη Apuseni, σὲ ἡλικία μόλις ὀκτὼ ἐτῶν, ὁ Miklós Nagy, ἕνας Ἑβραῖος ἀπὸ τὴν Τρανσυλβανία.

Τὰ ὑπόλοιπα στὶς σελίδες τοῦ βιβλίου μου ποὺ κυκλοφόρησε αὐτὲς τὶς ἡμέρες καὶ περιέχει ὄχι μόνον τὴν ἱστορία ἀλλὰ καὶ τὴν ἰδεολογία τῆς Λεγεῶνος τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ ...

Κυκλοφορεί: Reconquista Κύπρου #2

Διαθέσιμο σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βόλο και Κύπρο

 

Μετά τον Putin και ο Trump υποδέχτηκε τον μακελάρη της Συρίας

 

Ο πολιτικός Σαραντάρης, «εγώ που οδοιπόρησα, με τους ποιμένες της Πρεμετής» από τον Άγγελο Δημητρίου

 

Φιλελευθερισμός, ο κύριος εχθρός, του Alain de Benoist (https://samuraithsdyshs.wordpress.com/)

 

Στα πλαίσια της ενημέρωσης για την δικτατορία του καπιταλισμού, συνεχίζουμε με ένα άρθρο του Alain de Benoist. 

Καλή ανάγνωση:

Ο φιλελευθερισμός ενσαρκώνει την κυρίαρχη ιδεολογία της νεωτερικότητας. 

Ήταν ο πρώτος που εμφανίστηκε και θα είναι επίσης ο τελευταίος που θα πεθάνει. Αρχικά η φιλελεύθερη σκέψη επέτρεψε στην οικονομία να αποκτήσει αυτονομία από την ηθική, την πολιτική και την κοινωνία, στις οποίες είχε προηγουμένως ενσωματωθεί. 

Σε μια δεύτερη φάση, ο φιλελευθερισμός θα καταστήσει την εμπορική αξία την κυρίαρχη εξουσία κάθε ζωή της κοινότητας. 

Η έλευση του «βασιλείου της ποσότητας», ορίζει το ταξίδι που μας οδήγησε από τις οικονομίες της αγοράς στις κοινωνίες της αγοράς, δηλαδή την επέκταση των νόμων της εμπορικής ανταλλαγής σε όλους τους χώρους, εστεμμένης από το «αόρατο χέρι»

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ ...

Ο Muammar al Qaddafi για το Σουδάν

 

«Όπου βρίσκεις προβλήματα, διχόνοια και θάνατο στην Αφρική και πέρα από αυτήν, θα βρεις ισραηλινά χέρια πίσω από αυτό. Οι πρεσβείες του Ισραήλ πρέπει να εκδιωχθούν σε όλη την αφρικανική ήπειρο. Οι Ισραηλινοί λειτουργούν ως διεθνής συμμορία. Παρεμβαίνουν με το πρόσχημα της προστασίας και της βοήθειας των ευάλωτων, ενώ εκμεταλλεύονται τους άλλους μόνο για να επιδιώξουν τα δικά τους στρατηγικά συμφέροντα. 

Το Σουδάν δεν είναι διαφορετικό, οι Ισραηλινοί τροφοδοτούν την κρίση στο Νταρφούρ που εργαζόμαστε σκληρά για να λύσουμε, με στόχο να διχάσουn και να αποδυναμώσουn το Σουδάν. Έχουμε συγκεκριμένες αποδείξεις ότι οι «Ισραηλινοί» υποστηρίζουν βασικούς ηγέτες των ανταρτών στο Νταρφούρ, οι οποίοι έχουν ανοίξει γραφεία στο Τελ Αβίβ και επικοινωνούν τακτικά με ισραηλινές πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες (ο Abdul Wahid Mohamed Nour του Απελευθερωτικού Κινήματος του Σουδάν με έδρα το Παρίσι). 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ξένες δυνάμεις, συμμαχίες και συνωμοσίες εμπλέκονται στο Νταρφούρ από τότε που ξέσπασε η σύγκρουση πριν από 6 χρόνια. Γιατί υπάρχει διεθνής πίεση να διωχθεί ο ηγέτης του Σουδάν; Η κυβέρνηση του Σουδάν και ο Πρόεδρος Ομάρ αλ Μπασίρ δεν είναι οι μόνοι εμπλεκόμενοι στο Νταρφούρ. Ο λόγος για το ένταλμα του ΔΠΔ εναντίον του δεν προκύπτει από ανθρωπιστικό ενδιαφέρον, αλλά από διεθνή πολιτικά συμφέροντα. 

Όπως είδαμε κατά τη διάρκεια της εσωτερικής πάλης για την εξουσία μεταξύ δύο κομμάτων στη Μαυριτανία, ξένες δυνάμεις ήθελαν να την μετατρέψουν σε διεθνές ζήτημα. Στο Νταρφούρ και την αστάθεια στο Σουδάν, τα ξένα συμφέροντα έχουν βαθύτερη ρίζα σε σχέση με το μικρό πολιτικό ζήτημα στη Μαυριτανία. Προειδοποιούμε όλα τα ξένα μέρη ενάντια στις προκλητικές τους πολιτικές και την προφανή υπεροψία τους να αναμειγνύονται στις υποθέσεις της Αφρικής. 

Σε όσους ισχυρίζονται ότι αναμειγνύονται για να «λύσουν» τα προβλήματα της Αφρικής: εμείς οι Αφρικανοί είμαστε περισσότερο από ικανοί να λύσουμε τα δικά μας. Ακόμη και αν ένα μέρος είναι ειλικρινές, η ξένη εμπλοκή απλώς περιπλέκει περαιτέρω τα ζητήματα. Έχουν υπάρξει πολλές συγκρούσεις στην Ευρώπη που συνεχίζονται ασταμάτητα, έχετε δει ποτέ αφρικανική παρέμβαση στις υποθέσεις τους; 

Θα βοηθούσε ή θα περιέπλεκε και θα χειροτέρευε τα πράγματα για όλους; Η ξένη «βοήθεια» μόνο πυροδότησε τις φλόγες του πολέμου και της δυσαρμονίας στην Αφρική. Ενώ η βοήθεια από την Αμερική, την Ευρώπη και την Ιαπωνία προς την Αφρική δεν ήταν τίποτα άλλο παρά τεχνάσματα και εκλογικές τακτικές για να κερδίσουν εύνοια και ψήφους».

Ernst von Salomon, το αριστοκρατικό μέλος των Freikorps: ο εξόριστος, ο απαγορευμένος καταστροφέας των πάντων, o εχθρός του σύγχρονου πολιτισμού.

 Ο Ernst von Salomon ήταν ο παρίας, αυτός ο εξόριστος, καταστροφέας των πάντων, αφοσιωμένος στην περιθωριοποίηση που  περπάτησε στα ερείπια από μάχη σε μάχη και πρόθυμος να καταστρέψει ακόμη και τον εαυτό του για να λιθοβολήσει τον σύγχρονο πολιτισμό.

Κρεμασμένος στους κόλπους μιας παράλογης, καταστροφικής, αρρενωπής, αισθητικής, ηρωικής Kultur, ο von Salomon χρειάστηκε να αντιμετωπίσει την «Zivilisation», με την παρακμή της  ορθολογικής και εγωιστικής αστικής τάξης, με επίκεντρο το συμφέρον του ατόμου μέσα σε μια κοινωνία που παρακμάζει

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ ...

Περί Πολέμου (του Αλκιβιάδη Ζουρνατζή)

 

γράφει ο Αλκιβιάδης Ζουρνατζής

Ο πόλεμος σίγουρα αποτελεί μία διέξοδο για τους απογοητευμένους, τους αποτυχημένους και τους περιθωριακούς ενός κοινωνικού ιστού, διότι τους παρέχει την ευκαιρία να αποδείξουν την αξία τους. Για άλλους αποτελεί πηγή πλουτισμού και για τους περισσότερους φορέα αυτοπροβολής, φήμης και αίγλης. 

Παρατηρώντας, λοιπόν, αναλυτικότερα τους στοχασμούς αρκετών εκλεκτών του πνεύματος πάνω στο πραγματευόμενο ζήτημα, συμπεραίνουμε πως όλοι τους, με εξηγητικές μικροδιαφορές ανάμεσα στο κεντρικό σημείο και στα επί μέρους τμήματα των αναλύσεών τους, συνηγορούν στο ότι ο πόλεμος αποτελεί ένα αναπόφευκτο και αιώνιο συμβάν του ανθρώπινου βίου και θα συνεχίσει να συνοδεύει τον άνθρωπο ως την έσχατη ημέρα και το σφράγισμα των πυλών αυτού του κόσμου. 

Η ιστορία είναι η πιο έγκυρη πληροφοριακή πηγή περί του ότι η πλειονότητα των μεγάλων εξελικτικών αλμάτων  της ανθρωπότητας επήλθε μέσα από την σύγκρουση, την αιματοχυσία, την συμπλοκή και το χάος.

 Το αίμα και το ατσάλι είχαν και έχουν  το ρόλο του ιστορικού κινητήρα, είτε το αποδεχόμαστε είτε όχι· μακροϊστορικά η σύγκρουση αποτελούσε παράγοντα εκσυγχρονισμού συχνά εξαναγκαστικού, χωρίς τον οποίο  όμως είναι πολύ πιθανό οι ανθρώπινες κοινωνίες να βυθίζονταν σε μία ακόμα καταστροφικότερη στασιμότητα. 

Η ελεγχόμενη καταστροφή μέσῳ των πολέμων και η μετέπειτα ανοικοδόμηση οδήγησε και οδηγεί στη βελτίωση του γένους – και αυτό συμβαίνει διότι η φύση επιδιώκει την συνεχή ανανέωση, υποσκελίζοντας, ανατρέποντας κι υπερβαίνοντας εγκαθιδρυμένα συμφέροντα και ως τότε βολικές ιδέες. 

Όλα αυτά συναποτελούν μέσα που περικλείει το βαθύ νόημα της διαρκούς φυσικής κινητικότητος, πράγμα που καθιστά απίθανη την παύση τους και, ως εκ τούτου, η όποια απόπειρα αποτροπής τους είναι ανόητη και απεγνωσμένη, καθώς ουδείς δύναται να εξαπατήσει και να αλλάξει την παντοδύναμη φύση σύμφωνα με την προσωπική του βούληση ή τεχνητή ιδεοληψία. 

Εάν ακόμα θέλουμε να κατανοήσουμε την αναγκαιότητα του πολέμου στην ζωή του ανθρώπου χωρίς πολλή σκοτούρα, δεν έχουμε παρά να αναλογισθούμε την σοφία που κρύβει μέσα της η ρήση των Αρχαίων Ρωμαίων: «Αν επιζητείς την ειρήνη, να προετοιμάζεσαι για τον πόλεμο».

Norwegian Black Metal and Ethno - Romanticism (DER NACHTWANDERER)

 

Αυτόνομοι Αθηνών: 1η Νοεμβρίου 2025 - Συγκέντρωση Τιμής & Μνήμης (το επίσημο βίντεο)

 

Η Ευρώπη ως πρόβλημα (https://anaktisi-mag.gr/)

 

μετάφραση: Βαγγέλης Δεμερτζούδης

Το πρόβλημα της ευρωπαϊκής ενοποίησης δεν είναι είτε θεωρητικό είτε πρακτικό: είναι ένα θεωρητικό και πρακτικό πρόβλημα. 

Δεν υπάρχει θεωρία που να μην έχει τις ρίζες της σε κοινωνικές και πολιτικές πρακτικές, είτε αυτές οι ρίζες αποτελούν συνύπαρξη είτε δυσαρμονία, ούτε υπάρχουν πρακτικές που στερούνται θεωρητικών συνεπειών. 

«Κοινωνικές και πολιτικές πρακτικές» σημαίνει οικονομικές, τεχνολογικές, διοικητικές και, με μία ανθρωπολογική έννοια, πολιτιστικές πρακτικές. 

Αυτό σημαίνει επίσης ότι τα προβλήματα που θέτουν ορισμένοι άνθρωποι μιας συγκεκριμένης εποχής είναι ανάλογα με τις ανάγκες που αντιλαμβάνονται και ότι αυτά τα προβλήματα είναι πάντα ανάλογα με τις αντικειμενικές δυνατότητες λύσης τους

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ ...

Ramiro Ledesma Ramos, Επαναστάτης και Φιλόσοφος (του Κωνσταντίνου Μποβιάτσου)

 

του Κωνσταντίνου Μποβιάτσου

Μεταξύ των διάφορων Φασιστών ηγετών που εμφανίστηκαν σχεδόν παντού στην Ευρώπη μεταξύ των δύο πολέμων, η φιγούρα του Ισπανού Ramiro Ledesma Ramos, δεν έχει προκαλέσει ποτέ μεγάλο ενδιαφέρον στους ιστορικούς, τουλάχιστον από αυτή την πλευρά των Πυρηναίων. 

Οι λόγοι είναι προφανείς: είναι ένας ηγέτης που όχι μόνο δεν ανέβηκε ποτέ στην εξουσία, αλλά που ακόμα και στο δικό του περιβάλλον έπρεπε να ζήσει με διάφορες άλλες, περισσότερο ή λιγότερο χαρισματικές φιγούρες, σκεφτείτε μόνο τον José Antonio Primo de Rivera και τον Onesimo Redondo, αλλά και ηγέτες που προέρχονται από τον στρατιωτικό και κληρικο - αντιδραστικό κόσμο, όπως ο ίδιος ο Francisco Franco. 

Συνολικά, η Juntas de ofensiva nacional - sindicalista που ιδρύθηκε από τον Ledesma δεν είχε ποτέ μαζικούς οπαδούς, ούτε ο ηγέτης Zamorano (γεννήθηκε στο Alfaraz de Sayago, στην επαρχία Zamora, το 1905) είχε ποτέ ρητορικό ταλέντο ή οργανωτική ιδιοφυΐα ίσα με αυτή του Μουσολίνι και του Χίτλερ

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ ...

Όταν η υποτέλεια φοράει στέμμα και μια ερώτηση

 

«Ο αυθεντικός εθνικισμός δεν είναι μια πατριωτική ή σοβινιστική κατάσταση του νου, αλλά απλώς η βούληση ενός λαού να ζει σύμφωνα με τους δικούς του νόμους. Αυτός ο εθνικισμός είναι και θα είναι πάντα ο πραγματικός εχθρός του ιμπεριαλισμού»

Εrnst von Salomon 

«Παύλος Ντε Γκρες για Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Της εύχομαι να πάνε όλα καλά, όπως πάντα πήγαιναν με όποιον πρέσβη είχαμε από την Αμερική και χαίρομαι που έχει φτάσει ήδη επιτέλους και εύχομαι να πάνε πάρα όλα καλά», είπε για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και συνέχισε:

 «Η κυρία έχει έρθει εδώ και νομίζω ότι θα κάνει καλή δουλειά, όπως ελπίζουμε».

Παράλληλα, ο Παύλος Ντε Γκρες υπογράμμισε ότι δεν γνωρίζονται μέχρι στιγμής, αλλά αυτό θα αλλάξει! «Δεν την ξέρω, αλλά σίγουρα θα τη γνωρίσω», πρόσθεσε.

Σημειώνεται ότι το πρωί της Τρίτης, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ βρέθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου συνάντησε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα»

«Η βραδιά, για την οποία απαιτείται επίσημο ένδυμα, ξεκινάει στις 19.00 με κοκτέιλ, συνεχίζεται με το επίσημο δείπνο και χορό.

Το μενού περιλαμβάνει μοσχαρίσιο φιλέτο με κόκκινο κρασί και σάλτσα θυμαριού, φιλέτο τσιπούρας με λαχανικά, ή ψητό κουνουπίδι με σάλτσα καρύδας και ταχίνι»

Ο κύριος Θόδωρος Χατζηγώγος παρευρέθηκε στην μάζωξη της νέας Τρούμπας, όπως έπραττε παλαιότερα και έπινε κοκτέιλ με τον εκάστοτε πρέσβη ... σύμφωνα με δημόσια δήλωση του;

WOLFNACHT "Walküren über Berlin"

 

Το βιβλίο 500 χαϊκού τού Γιώργου Σαγιά (εκδόσεις Ενδοχώρα)

Το βιβλίο 500 χαϊκού του Γιώργου Σαγιά (εκδόσεις Ενδοχώρα) περιλαμβάνει 500 ποιήματα γραμμένα στην ελληνική γλώσσα με την παραδοσιακή ιαπωνική τεχνική γραφής ποιημάτων χαϊκού.

Πρόκειται για 17σύλλαβα ποιήματα γραμμένα συνήθως σε τρεις στίχους με αριθμό συλλαβών 5+7+5.

Τα χαϊκού είναι ίσως το συντομότερο είδος ποίησης παγκοσμίως. 

Μέσα σε 17 συλλαβές απαθανατίζουν μια στιγμή ενώ λέξεις "κλειδιά" σημαίνουν ή σηματοδοτούν κάτι.

Για να γραφούν χρειάζεται υπομονή, σοφία, ευγένεια και ικανότητα ώστε να καταστεί εφικτό να "ακινητοποιηθεί" το ξάφνιασμα μιας στιγμής και να μπορεί να λειτουργήσει μέσω των τρίστιχων αισθητικά αλλά και υπαινικτικά.

Με άλλες λέξεις, το μεγαλείο τής στιγμής πρέπει να γραφεί με απλό τρόπο και συγχρόνως να περικλείει συμπυκνωμένο το μήνυμα και -γιατί όχι- να εμπνέει νοητικές επεκτάσεις.

Η δημιουργία ενός χαϊκού, ενώ εκ πρώτης όψεως φαίνεται εύκολη, είναι δυσκολοδημιούργητη και ιδιαιτέρως απαιτητική.

"Θαμμένοι καρποί

της φύσης ετοιμάζουν

επανάσταση"

Skumshot - They're Coming For Our Kids | Official Lyric Video

 

Μέλος του εργατικού σωματείου 4Ε σε εκδήλωση στον Λευκό Πύργο ενάντια στον προσωπικό αριθμό 02.11.2025

 

Εθνική Αναγέννηση

 

Δίνουμε τον λόγο στην «Σιδηρά Νεολαία» - Αυτόνομοι και Ελεύθεροι: αποκλειστική συνέντευξη των «Αυτόνομων Αθηνών» στην συντακτική ομάδα του «Μαύρου Κρίνου» 06.11.2024

 

Δίνουμε τον λόγο στην «Σιδηρά Νεολαία» - Αυτόνομοι και Ελεύθεροι: αποκλειστική συνέντευξη των «Αυτόνομων Αθηνών» στην συντακτική ομάδα του «Μαύρου Κρίνου» 06.11.2024

Αρχική - Athens Autonomous

Πότε διαμορφώθηκε η μαχητική σύνθεση των Αυτόνομων Αθηνών;

Η Αυτόνομη Εθνικιστική Νεολαία Αθήνας είναι μια κοινότητα κυρίως νέων εθνικιστών με σκοπό την επικράτηση του εθνικισμού στην σύγχρονη κοινωνία, την ανάδειξη των σύγχρονων κοινωνικών και εθνικών προβλημάτων, την υπενθύμιση της αληθινής ιστορίας στους Έλληνες αλλά και για την επικράτηση της μνήμης των συναγωνιστών μας Γιώργου Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη.

Η δράση της κοινότητας ξεκίνησε περίπου την τελευταία 5ετία έχοντας την αποδοχή των εθνικιστών ανά την χώρα, μακριά απο τους πολιτικούς μανδύες τα βουλευτικά έδρανα και τις ψήφους. 

Ένα σύνολο ανιδιοτελών ανθρώπων που ζουν στα πρότυπα της εθνικιστικής ιδέας.

Σε ποιες περιοχές έχετε ιδιαίτερη εκπροσώπηση και πως μπορεί κάποιος νεολαίος να έρθει σε επαφή μαζί σας;

Ως Αυτόνομοι Εθνικιστές δραστηριοποιούμαστε σε όλη την Αθήνα. 

Οποιοσδήποτε μπορεί να ενημερωθεί και να επικοινωνήσει μαζί μας από τα δημόσια social media που χρησιμοποιούμε.

Η νέα μας ιστοσελίδα για περαιτέρω πληροφορίες: athensautonomous.com

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να ενταχθείτε στις τάξεις της Εθνικής Αυτονομίας;

Το γεγονός ότι πολλές εθνικιστικές παρατάξεις έπεσαν στην παγίδα να ασχοληθούν μονάχα με το ευρύτερο πολιτικό κομμάτι, να προσπαθούν να καπαρώσουν κάποια θέση είτε στη βουλή είτε σε κάποιον δήμο, και να παρατήσουν τον ακτιβισμό και τις αρχές του εθνικισμού. 

Ο Εθνικισμός είναι Κοινωνισμός πάνω από όλα και στάση ζωής.

Ποια η άποψη σας για την στάση που κράτησε η «Χρυσή Αυγή» στην συγκεκριμένη εκδήλωση μνήμης;

Υπήρξε μια άψογη συνεννόηση με τα μέλη της «Χρυσής Αυγής» ώστε η εκδήλωση να έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα όπως και έγινε τελικά. 

Είναι μια συγκέντρωση που καλούνται όλοι οι εθνικιστές να δίνουν το παρόν ώστε η μνήμη του Γιώργου και του Μάνου να μην ξεχαστεί ποτέ.

Ποια η συμμετοχή σας;

Από το προηγούμενο διάστημα ως Αυτόνομη Εθνικιστική Νεολαία Αθήνας είχαμε ξεκινήσει τις δράσεις μας για την ενημέρωση σχετικά με τα γεγονότα της 1ης Νοεμβρίου. 

Ενημερωτικές εξορμήσεις σε γειτονιές και σταθμούς τρένων με φυλλάδια, μοτοπορεία 28ης (από τις πιο πετυχημένες μέχρι τώρα) ανάρτηση γιναντοπανό με καπνογόνα στην κεντρική πλατεία του Νέου Ηρακλείου και αποκορύφωμα η εκδήλωση της 1ης Νοεμβρίου.

Η συμμετοχή μας φάνηκε από νωρίς το μεσημέρι, όπου η περιφρούρηση διασφάλισε την ομαλή προσέλευση του κόσμου. 

Κατά της έναρξη των ομιλιών και στην κατάθεση στεφάνων, το block της Αυτόνομης Νεολαίας των μαυροντυμένων νέων παρατάχθηκε σε 5αδες με σημαίες και πανό, τόσο στο σημείο του μνημείου όσο και έξω από το κοιμητήριο. 

Οι εικόνες μιλήσανε από μόνες τους χωρίς να χρειαστεί να εξηγήσουμε κάτι άλλο από εδώ!

Ποια τα σχέδια σας για το μέλλον και γιατί ένας νεολαίος οφείλει να ενταχθεί στις ομάδες σας;

Η συνέχιση υγιών δράσεων, η ενημέρωση και το να δείχνουμε τι εστί αληθινός εθνικισμός είναι μερικά από αυτά. Κάποιος νέος και όχι μόνο, μπορεί να παρευρίσκεται ή και να βοηθάει με όποιον τρόπο μπορεί για όλους τους παραπάνω λόγους που έχουν γραφτεί. 

Οι αυτόνομες κοινότητες μέσα από τις δράσεις τους, σε όποια περιοχή και αν βρίσκονται, δημιουργούν συνειδήσεις για ένα λαμπρό μέλλον. Είτε συλλογικά είτε ατομικά ο καθένας.

Ποιες προσωπικότητες θεωρείτε κορυφαίες από τον χώρο;

Δεν μας αρέσει να κατονομάζουμε συγκεκριμένα. 

Σεβόμαστε πολλούς παλαιούς συναγωνιστές που προσέφεραν και συνεχίζουν να προσφέρουν στον Εθνικισμό με τις εμπειρίες και τις γνώσεις τους.

Ποιες οι αντιδράσεις του κόσμου όταν συμμετέχετε σε δράσεις και πορείες;

Οι επευφημίες και τα χειροκροτήματα είναι μεγάλο γεγονός. 

Αλλά ας μην γινόμαστε γραφικοί. Σε γενικές συγκεντρώσεις για κάποιο εθνικό θέμα πχ, ο απλός κόσμος που δεν έχει ιδέα του τι γίνεται παραέξω, αυτοί που εμφανίζονται κάθε 5 χρόνια σε μια συγκέντρωση έχοντας και οι ίδιοι μερίδιο ευθύνης με όσα ψήφιζαν τόσα χρόνια, και νομίζουν ότι κάτι έκαναν επειδή ήρθαν σε μια συγκέντρωση, κοιτούν λοξά και ξεκινάνε τα σχόλια τύπου ποιοι είναι αυτοί, ήρθαν να χαλάσουν την συγκέντρωση και τα σχετικά. 

Σε όλα αυτά απαντάμε δυναμικά και με παλμό!

Ποια η άποψη σας για την εθνικιστική ροκ σκηνή;

Η Εθνικιστική ροκ σκηνή θα μπορούσαμε να πούμε ότι βρίσκεται σε μία ύφεση. 

Εκπροσώπηση υπάρχει και τα παιδιά που ασχολούνται με το συγκεκριμένο είδος μουσικής (όπως οι Skumshot για παράδειγμα) προσπαθούν για το καλύτερο και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. 

Αλλά βλέπουμε ότι δεν υπάρχει μεγάλο ρεύμα.

Ίσως είναι θέμα διαφήμισης ή ίσως πρέπει το συγκεκριμένο μουσικό είδος να βρει τα ροκ πατήματα του με στίχο και μουσική που θα συνδυάσει τον σύγχρονο ήχο με τον old school. 

Η μουσική είναι έκφραση και ο καθένας που δημιουργεί δομημένο ήχο με βάση τα συναισθήματα του είναι σεβαστό. 

Η συμβουλή μας στους πιο νέους παρόλα αυτά, σε ότι αφορά την μουσική παιδεία, είναι να ξεκινήσουν να έχουν και γενικές ασχολίες αλλά και μουσικές.                                                             

Η εκμάθηση μουσικών οργάνων και η επαφή με την μουσική εξυψώνουν το πνεύμα. Ειδικά στην metal και στην κλασσική μουσική, που μπορούν να συνδυαστούν με πολλούς πειραματισμούς.

Πώς βλέπετε τις εξελίξεις σε πολιτικό επίπεδο;

Οι εξελίξεις στο πολιτικό μέλλον του εθνικισμού (Κοινοβουλευτικά) φαίνεται να μην υπάρχει φως στο τούνελ. Καλό ή κακό; Το μέλλον θα κρίνει. 

Σε επίπεδο διακυβέρνησης ζούμε σε μια παράσταση θεάτρου. 

Υπάρχουν οι πολίτες-ψηφοφόροι, με την κουρτίνα του θεάτρου, που όταν ανοίγει να βλέπουν μια καλοστημένη παράσταση (όπως γίνεται με τα πολιτικά πρόσωπα όταν δίνουν την παράσταση τους στα κανάλια) και όταν κλείνει να ξεχνάνε το τι γίνεται από πίσω!

Ποια η στάση σας απέναντι στην εξουσία του κράτους του στρατού και της εκκλησίας;

Κράτος - Στρατός - Αστυνομία προδότες για το Έθνος και την Μακεδονία όπως λέγαμε πιο παλιά. 

Όσο για την εκκλησία έχουμε δει προ πολλού την στάση της και στα Εθνικά θέματα και στα κοινωνικά. 

Χωρίς να θέλουμε να θίξουμε τον Xριστιανισμό και την πίστη. Μιλάμε καθαρά για την ηγεσία της εκκλησίας.

Ποιο το μήνυμα σας στην εθνομηδενιστική antifa που απειλεί … με κρεμάλες και νεκροτομεία;

Η συνήθης τακτική ενός ανθρώπου που φοβάται ή τον έχει κυριεύσει ο φόβος είναι να απειλεί κατ' εξακολούθηση. 

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια που έλεγαν και οι παλαιοί. 

Οι αληθινές απαντήσεις δίνονται καθημερινά στους δρόμους, εκεί που δεν θα σε σώσει ούτε το πληκτρολόγιο, ούτε η περιουσία των γονιών. 

Όποιος έχει όρεξη για κρεμάλες, να τις ετοιμάσει για τον εαυτό του ..

Τέλος ένα μήνυμα σας για τον νεολαίο που σας διαβάζει

Ενισχύστε τις δράσεις του εθνικιστικού αγώνα ανά την χώρα, μορφωθείτε διαβάζοντας ιστορία, να έχετε ασχολίες που εξυψώνουν νου και πνεύμα. 

Να θυμάστε δεν είμαστε εμείς στο περιθώριο, αυτοί είναι στο περιθώριο του κόσμου που χτίζουμε εμείς.

Οι Defend Katerini για Γιώργο και Μάνο

«Φωτογραφίες από την συγκέντρωση τιμής και μνήμης της 1^ης Νοεμβρίου 2025 για την συμπλήρωση 12 ετών, από την δολοφονία δύο νέων Ελλήνων εθνικιστών, του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη. 

Αντιπροσωπεία της DEFEND KATERINI καθώς και εκατοντάδες εθνικιστές παρευρέθηκαν στη μεγαλειώδη συγκέντρωση. 

Πέρασαν 12 χρόνια απόλυτης σιωπής και συγκάλυψης. 

Όμως οι εθνικιστές δεν ξεχνάνε και φωνάζουν με μια φωνή Γιώργος Φουντούλης και Μανώλης Καπελώνης: ΑΘΑΝΑΤΟΙ!»

Βίντεο από την πορεία τιμής και μνήμης 01.11.2925 

700 Αυτόνομοι συναγωνιστές και συναγωνίστριες έδωσαν το παρών 

Οι Τσέχοι Nacionalisté για τους Φουντούλη και Καπελώνη

 

«Το Σαββατοκύριακο που πέρασε οι ακτιβιστές μας παρακολούθησαν μια εκδήλωση μνήμης στην Αθήνα, Ελλάδα για τους δύο νεαρούς εθνικιστές από την «Χρυσή Αυγή». 

Πέρασαν κιόλας 12 χρόνια από τότε που οι Μάνος Καπελώνης και Γιώργος Φουντούλης σκοτώθηκαν από αριστερούς εξτρεμιστές στο δρόμο μπροστά από τα κεντρικά γραφεία του κόμματος. Ο δολοφόνος τους δεν πιάστηκε ποτέ. 

Περισσότεροι από 500 Έλληνες εθνικιστές αλλά και ξένες αντιπροσωπείες από Γερμανία, Σερβία, Ιταλία και Φινλανδία συγκεντρώθηκαν στον τόπο της δολοφονίας το Σάββατο, ενώ μετά από λειτουργία και σύντομη ομιλία, πορεύτηκαν προς το νεκροταφείο, όπου αναπαύονται οι ήρωες που πέσανε για να υποβάλλουν τα σέβη τους. 

Ευχαριστούμε τους Έλληνες εθνικιστές για την θερμή υποδοχή της αντιπροσωπείας μας. 

Η μνήμη δύο πεσόντων πολεμιστών ζει! Εθνικιστές, θυμηθείτε τους ήρωες σας!»