Διαβάζοντας τους Franco Freda & Michael Kuhnen καθώς και το «¡Patria o muerte!»

 «Δεν πρέπει κανείς να διαφωνεί για τη φυλή, δεν πρέπει  να κάνει συγκρίσεις παρά μόνο να κοιτά τον εαυτό του στον καθρέπτη. Η φυλή είναι αίμα, είναι νεύρο. Δεν θέτει ερωτήματα. Είναι ένα στοιχείο, όπως ο αέρας, όπως ο ήλιος, δεν είναι απλά ένα θέμα. Φυλετισμός δεν σημαίνει περιφρόνηση για τις άλλες φυλές, αλλά πίστη στη δική σου φυλή, αναγνώριση της συγκεκριμένης μορφής ζωής που σε σημαδεύει, με σεβασμό σε όλους τους δεσμούς, εσωτερικούς και εξωτερικούς, ανώτερους και κατώτερους που το διατάσσουν»

Franco Freda

 γράφει ο Nero Valois

Δεν θα περίμενε ποτέ κανείς σε αυτή την πρωτοφανή ιδεολογική «ξηρασία» που κυριαρχεί, να εκδοθούν στην Ελλάδα μέσα σε δυόμιση μήνες δυο κορυφαία βιβλία και μανιφέστα της Σύγχρονης Ευρωπαϊκής Εθνικοεπαναστατικής (NR) σκέψης και δυο διαδικτυακοί τόμοι μιας εκατό τοις εκατό «Τριτοθεσίτικης» επιθεώρησης. 

Η αναφορά μου είναι στα έργα των Franco Freda, «Η Διάλυση του Συστήματος», εκδόσεις «Λόγχη» & Michael Kuhnen, «Η Δεύτερη Επανάσταση», εκδόσεις «το Αντίδοτο» & η επιθεώρηση των εκδόσεων «Τρίτη Θέση» το γνωστό ««¡Patria o muerte!».  

Δεν θα σταθώ εδώ στην εξαιρετική συμβολή της σ.ο. του «Μαύρου Κρίνου» καθώς και Αυτόνομων συναγωνιστών που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να επιτευχθεί αυτή η πρωτόγνωρη παραγωγή ιδεών. Το σημαντικότερο είναι να υπάρξει συνέχεια και προσήλωση στην διόρθωση και ανάπτυξη αυτού του εντυπωσιακού ξεκινήματος. Αλλού προσωπικά θεωρώ ότι πρέπει να εστιαστεί το ενδιαφέρον για την  εκδοτική αυτή παραγωγή, στο σημείο που αφορά την πρωτογενή μεταφορά των απόψεων και ιδεών μιας ριζοσπαστικής, «φαιοκόκκινης» γραμμής της «Τρίτης Θέσης». 

Εδώ πια δεν μιλάμε για απομονωμένα άρθρα ή μεταφράσεις πρωταγωνιστών του εν λόγω ιδεολογικού ρεύματος, δεν έχουμε να κάνουμε με τις αυθαίρετες ακροδεξιού τύπου αλλοιώσεις, αλλά τα διδάγματα του Εθνικομπολσεβικισμού, Εθνικοσυνδικαλισμού και του «αριστερού» Φασισμού και Εθνικοσοσιαλισμού που προβάλλονται έντονα ειδικά τα τελευταία χρόνια. 

Κυρίως όμως δεν έχουμε να κάνουμε με την αποδοχή της σιγής που η εγχώρια ακροδεξιά πάσης φύσεως επέβαλλε μεταπολεμικά στο ιδεολογικό τοπίο όλων όσων βρίσκονταν εκτός της μαρξιστικής αριστεράς. Το κοινό στοιχείο των εκδόσεων που παρουσιάστηκαν αυτούς τους μήνες είναι η αντί-αστική , αντισυστημική και αντικαπιταλιστική παράδοση ως συστατικό στοιχείο του επαναστατικού εθνικισμού όχι μόνο του 20^ου αιώνα αλλά και στις μέρες μας. 

Αυτό που ενώνει τις ιδέες αυτών των εκδόσεων είναι η ισχυρή πεποίθηση πως μέσα στην εθνική επαναστατική διαδικασία οποιασδήποτε εποχής πρέπει να υπάρχει κεντρικός ρόλος στην σοσιαλιστική απελευθέρωση του έθνους αλλά και να επιδιώκεται η δημιουργία ενός κράτους ή ακόμη καλύτερα της δικής μας Πολιτείας που θα υπηρετεί και θα οδηγεί τον Λαό ως μια Κοινότητα στον δρόμο της ολοκληρωτικής του ανύψωσης σε ιστορικό πρωταγωνιστή της εποχής του. 

Τα πρόσωπα των εκδόσεων με ελάχιστες διάφορες περιγράφουν την σημασία του Εθνικού και Λαϊκού Πολιτειακού συστήματος στην πολιτική και κοινωνική αναγέννηση του Έθνους, ορίζοντας με την αντί-υλιστική και βαθιά πνευματική τους προσέγγιση ένα πεδίο που δεν είναι μια τυπική κοινωνική μηχανική εγκατάσταση αλλά ο κόμβος για την ανατροπή της αστικής αντίληψης από κάθε σημείο της εθνικής ζωής των λαϊκών τάξεων. 

Επιπλέον, οι εκδόσεις αυτές ανοίγουν έναν βαθύτερο διάλογο με όσους σήμερα ασφυκτιούν μέσα στην «βαβέλ» των ατελείωτων ιδεολογικών αοριστιών και προβληματισμών που εξαντλούν την πνευματική κρίση και την απομακρύνουν από την δράση στις σημερινές συνθήκες. Τα κείμενα που φιλοξενούν αυτά τα βιβλία όπως και η επιθεώρηση «¡Patria o muerte!» έχουν ένα σταθερό σφυγμό και ένταση γύρω από θέματα της πολιτικής δράσης που παραμένουν επίκαιρα από την ακροδεξιά έως την ακροαριστερά και πέραν αυτών. 

Χαρακτηρίζονται από προσανατολισμούς γύρω από οντότητες και όχι απλές έννοιες,  όπως το Κράτος, η Επανάσταση, το μαζικό κίνημα, η οικονομία , οι τάξεις, ο πόλεμος, η οργάνωση και το λαϊκό κίνημα, η εθνική ανεξαρτησία και άλλες ακόμα. Η σύνθεση έξω και μακριά από κάθε «ιερό» σχήμα και πρόσωπο και παπαδίστικο σχολαστικισμό είναι το πιο εκρηκτικό στοιχείο και των δυο «Ναζί-Μαοϊκών» έργων που γράφτηκαν μάλιστα μέσα στην ίδια δεκαετία σε Ιταλία πρώτα και στην Γερμανία μετέπειτα αλλά και στην ελληνική επιθεώρηση της «Τρίτης Θέσης» όπου ήδη στους πρώτους δυο τόμους της είναι συντριπτική η παρουσίαση αιρετικών ιδεών που δύσκολα χωράνε σε οποιοδήποτε κλασικό ένδυμα «εθνικισμού».

Απέναντι στην αμερικανοθρεμμένη παραδοσιακή ελληνική ακροδεξιά και στην εξαρτημένη από το Κρεμλίνο ακροαριστερά παρουσιάζεται πια με σταθερότητα σε επίπεδο βιβλίων, αρθρογραφίας, μεταφράσεων, αναλύσεων της επικαιρότητας, μια αυθεντική, σύγχρονη, αυτόνομη ελληνική ιδεολογική γραμμή που εμπνέεται χωρίς τυφλώσεις και μονολιθικότητα από τις κορυφαίες πνευματικά και πολιτικά φωνές της Ευρωπαϊκής και όχι μόνον Εθνικής & Σοσιαλιστικής παράδοσης. 

Το στοίχημα είναι να συμβάλλουν αυτές οι ιδεολογικές ζυμώσεις στο ρίζωμα μιας νέας πολιτικής Εθνικής Αυτονομίας επίκαιρης για τις ανάγκες του δικού μας Έθνους. Σε τελική ανάλυση ας γίνουν αφορμή οι ιστορικές πια εκδόσεις αυτών των τελευταίων μηνών στο να πολλαπλασιαστούν οι πρωτοβουλίες για την πνευματική ενίσχυση μιας νέας γενιάς Ελλήνων που έξω από όλα τα πολιτικά μαγαζιά του συστήματος αλλά και κάθε «χώρου» που θα αναμετρηθούν με την διαμόρφωση ενός νέου ρεύματος ιδεών για την Πατρίδα και το Σοσιαλισμό στον 21^ο αιώνα. 

Καλή ανάγνωση!