Η Σχολή των «μαρτύρων» του Μουσολίνι

 

Άρθρο του Marcello Veneziani, συγγραφέα του βιβλίου: 

«Η Συντηρητική Επανάσταση στην Ιταλία».

Με την μετάφραση της μικρής αυτής βιβλιοπαρουσίασης/προλόγου του έργου του Tomas Carini “Niccolò Giani e la Scuola di Mistica Fascista”, ένα από τα πιο σημαντικά συγγράμματα για την ζωή του Niccolò Giani και την Σχολή του Μυστικιστικού Φασισμού, ξεκινάμε μια παρουσίαση των μετά-πολιτικών, θρησκευτικών διαστάσεων του Φασισμού (και θα το κάνουμε κ με άλλες επαναστατικές ιδεολογίες και κινήματα του περασμένου αιώνα).

 Πλήρως σύμφωνοι με την ιστορική ανάλυση του ιστορικού επιστήμονα Εμίλιο Τζεντίλε για την Πολιτική ως Θρησκεία και τον Φασισμό ως την κατεξοχήν έκφραση της Πολιτικής Θρησκείας μοιραζόμαστε πηγές, απόψεις και αναλύσεις που όχι απλά επιβεβαιώνουν αυτό τον ορισμό αλλά υπογραμμίζουν επιπλέον την σημασία αυτής της θρησκευτικής διάστασης για την αναγκαία πνευματική αναθεώρηση της έννοιας της πολιτικής, για την πορεία του ανθρώπου που θα αντιμετωπίσει ριζικά τις εφιαλτικές προκλήσεις της τρίτης χιλιετίας.

 Το βιβλίο του Tomas Carini ξανανοίγει ένα αποσιωπημένο κεφάλαιο μέσα στην ιστορία και την δαιμονολογία του φασισμού: τον σύνδεσμο μεταξύ κουλτούρας και στράτευσης, ιδεών και δράσης, δηλαδή του μυστικισμού της δράσης που εμψύχωσε τον πιο φιντειστικό φασισμό. Η έρευνα του είναι για μένα μια επιστροφή στα θέματα, τους συγγραφείς και τα πάθη της νεότητας μου. Πολλά αναγνώσματα, ποικίλα γραπτά και τελικά «Η Συντηρητική Επανάσταση στην Ιταλία», έργο που έγραψα όταν ακόμη δεν ήμουν στα τριάντα και εξέδωσα το 1987.

 Βρήκα σε αυτές τις σελίδες τους συγγραφείς εκείνων των χρόνων, το πάθος για εκείνη την κουλτούρα του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα, το παρεκβατικό ενδιαφέρον και περιέργεια, χωρίς προκαταλήψεις ή ιδεολογικές παρωπίδες, προς την απαγορευμένη εμπειρία του φασισμού που κάποιοι αρέσκονται να ορίζουν θεολογικά ως το «απόλυτο κακό». Υπάρχει αρκετό απόλυτο στις σελίδες της Φασιστικής Μυστικιστικής Σχολής και στον κύριο εμψυχωτή της Niccolò Giani, ο οποίος πίστευε στην μετοίκηση του απόλυτου μέσα στην ιστορία με όλη την ψυχή του και την καλή πίστη ενός μαχητή που ήθελε να πληρώσει αυτήν επαγγελία των ιδεών στο ίδιο του το σώμα, όπως και έκανε.

Απόλυτη πίστη, όμως αυτοί έκαναν κακό μόνον στον εαυτό τους, στη δική τους ζωή που θυσίασαν στο όνομα της ιδέας και της καθαρότητας ενός ονείρου. Στα είκοσι μου παθιάστηκα με την Φασιστική Σχολή του Μυστικισμού ακόμα και αν νόμιζα πως η προσέγγιση μεταξύ μιας ιερής διάστασης συνδεδεμένης με το υπερβατικό, όπως είναι ο μυστικισμός, και της ιστορικής, ιδεολογικής και πολιτικής διάστασης του φασισμού ήταν δυναμικά αταίριαστη.

Έγραψα επίσης ένα δοκίμιο όταν ήμουν ακριβώς στα είκοσι όπου ερμήνευα την Σχολή των Giani, Pallota και Arnaldo Mussolini ως μια απόπειρα να δημιουργηθεί ένας υψηλής έντασης φασισμός, για μια κάστα αποστολών ηρώων, σχεδόν την αριστοκρατία του φασισμού όπως ο ίδιος ο Μουσολίνι είχε πει.

για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ ...